Wojciech Fałkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Fałkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1952
Warszawa
Zawód historyk, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko wiceminister obrony narodowej (2015–2017), dyrektor Zamku Królewskiego w Warszawie (od 2017)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Uznania IV klasy (Łotwa)

Wojciech Antoni Fałkowski (ur. 3 czerwca 1952 w Warszawie) – polski historyk mediewista, nauczyciel akademicki i urzędnik państwowy, profesor nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, w latach 2015–2017 podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, od 2017 dyrektor Zamku Królewskiego w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1977 był nauczycielem historii w Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Związany z działalnością opozycyjną Gromady Włóczęgów Czarnej Jedynki. 22 stycznia 1977 wraz z grupą nauczycieli swojej szkoły podpisał list do Sejmu PRL, domagający się utworzenia specjalnej komisji do wyjaśnienia działań funkcjonariuszy MO i SB w czasie wydarzeń czerwca 1976.

W 1976 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, pracę magisterską Czynniki prestiżotwórcze w społeczeństwie trzynastowiecznej Polski (rozważania modelowe) napisał pod kierunkiem Stanisława Piekarczyka[1]. W latach 1976–1977 był zatrudniony jako asystent stażysta na UW. Był współpracownikiem Studenckiego Komitetu Solidarności w Warszawie, Komitetu Obrony Robotników i Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. Uczestniczył w akcji pomocy ofiarom represji po protestach w Radomiu. Za swoją działalność został usunięty z pracy. W latach 1977–1981 kierował wydawnictwami drugiego obiegu „Głos” i „Krąg”. W 1980 przywrócony do pracy na uczelni. Doktoryzował się w 1986 na podstawie pracy pt. Elita władzy w Polsce za panowania Kazimierza Jagiellończyka 1447–1492, habilitował również na UW w 2000 w oparciu o rozprawę zatytułowaną Potestas regia. Władza i polityka w królestwie zachodniofrankijskim na przełomie IX i X wieku. Na Wydziale Historycznym był kolejno asystentem, adiunktem i następnie od 2002 profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Historycznym. Był także pracownikiem Wyższej Szkoły Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie. W 2013 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

W latach 1993–2001 był sekretarzem generalnym Polskiego Komitetu ds. UNESCO, a w latach 2004–2005 przewodniczącym zespołu przy prezydencie m.st. Warszawy Lechu Kaczyńskim ds. oszacowania strat Warszawy i jej mieszkańców w okresie okupacji niemieckiej 1939–1945. Członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa[3].

17 listopada 2015 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej[4]. 20 listopada 2017 objął funkcję dyrektora Zamku Królewskiego w Warszawie[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2005 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 2006 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6], a w 2012 łotewskim Krzyżem Oficerskim Krzyża Uznania[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wojciech Fałkowski jest żonaty, ma czworo dzieci[8].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Elita władzy w Polsce za panowania Kazimierza Jagiellończyka, Wydawnictwa Fundacji „Historia pro Futuro”, Warszawa 1992.
  • Potestas regia. Władza i polityka w królestwie zachodniofrankijskim na przełomie IX i X wieku, Neriton, Warszawa 1999.
  • Pytania o średniowiecze. Potrzeby i perspektywy badawcze polskiej mediewistyki (red.), Neriton, Warszawa 2001.
  • Polska około roku 1400 (red.), Neriton, Warszawa 2001.
  • Polska około roku 1300 (red.), Neriton, Warszawa 2003.
  • Kolory i struktury średniowiecza (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2004.
  • Raport o stratach wojennych Warszawy. Dokumentacja (red.), t. I–II, Urząd Miasta Stołecznego, Warszawa 2004.
  • Straty Warszawy 1939–1945. Raport (red.), Miasto Stołeczne Warszawa, Warszawa 2005.
  • Le monde Carolingien. Bilan, perspectives, champs de recherches (współredaktor), Brepols Publishers, Turnhout 2009.
  • Wielki Król. Ideologiczne podstawy władzy Karola Wielkiego, Fundacja Centrum Badań Historycznych, Warszawa 2011.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk: Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000. Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, 2010, s. 422.
  2. M.P. z 2013 r. poz. 176
  3. Lista członków SWS. sws.org.pl. [dostęp 2015-11-15].
  4. Podsekretarz Stanu Wojciech Fałkowski. mon.gov.pl. [dostęp 2015-11-18].
  5. Zamek Królewski ma nowego dyrektora. niezalezna.pl, 20 listopada 2017. [dostęp 2017-11-21].
  6. M.P. z 2006 r. Nr 84, poz. 848
  7. Ar Atzinības krustu apbalvotie, sākot no 2005. gada marta (łot.). president.lv. [dostęp 2016-09-24]. s. 141.
  8. Prof. dr hab. Wojciech Fałkowski: Dyrektor Zamku Królewskiego w Warszawie – Muzeum. zamek-krolewski.pl. [dostęp 2017-11-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]