Krzysztof Baranowski (żeglarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy żeglarza. Zobacz też: Krzysztof Baranowski – polski historyk.
Krzysztof Baranowski
Ilustracja
Krzysztof Baranowski na STS Chopin (2011)
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1938
Lwów
Zawód inżynier elektronik, dziennikarz, kapitan jachtowy
Narodowość  Polska
Edukacja Politechnika Wrocławska, Uniwersytet Warszawski
Małżeństwo Bogumiła Wander
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złota Odznaka im. Janka Krasickiego

Krzysztof Tadeusz Baranowski (ur. 26 czerwca 1938 we Lwowie) – żeglarz, kapitan jachtowy, dziennikarz, nauczyciel, krótkofalowiec SP5ATV. Jako pierwszy Polak dwukrotnie opłynął samotnie kulę ziemską. Absolwent Politechniki Wrocławskiej (inżynier elektronik) i Studium Dziennikarskiego Uniwersytetu Warszawskiego (dziennikarz). Członek Rady Programowej Polskiej Fundacji Morskiej.

Życiorys[edytuj]

17 czerwca 1972 w transatlantyckich regatach samotnych żeglarzy z Plymouth (Wielka Brytania) do Newport (Stany Zjednoczone) na jachcie „Polonez” zajął 12 miejsce, po czym odbył dalszą drogę dookoła świata (jako trzeci Polak, po Władysławie Wagnerze i Leonidzie Telidze). W ciągu 272 dni pokonał 35 424 mil morskich na trasie PlymouthNewportKapsztadHobart (Tasmania) – Stanley (Falklandy) – Plymouth. Opłynął m.in. przylądki Dobrej Nadziei, Leeuwin i Horn. Rejs zakończył się 24 czerwca 1973 roku[1].

Po raz drugi wyruszył w taki rejs w okresie 2 października 1999 – 30 sierpnia 2000 na jachcie SY Lady B. Rozpoczął i zakończył rejs w portugalskim porcie Villamoura, przepłynął 24 tys. mil morskich trasą równikową, zawijając do 20 portów. Szlak podróży prowadził m.in. przez Wyspy Kanaryjskie, Karaiby, Kanał Panamski, Tahiti, Australię, Seszele, Morze Czerwone i Śródziemne[1].

Pierwszy kapitan polskiego prototypowego żaglowca – barkentyny STS „Pogoria”. Prowadził „Pogorię” w regatach „TALL SHIPS' RACES 80” i w rejsie z naukowcami PAN na Antarktydę. W 1983 był pomysłodawcą, założycielem i prowadzącym Szkoły pod Żaglami na żaglowcu STS „Pogoria”, a w 1992 na żaglowcu STS „Fryderyk Chopin”, który zbudowała jego Fundacja – Międzynarodowa Szkoła Pod Żaglami.

W latach 60. XX wieku był redaktorem w Trybunie Ludu, gdzie zajmował się popularyzacją nauki. Od 1969 roku należał do PZPR[2]. W tych latach brał udział w wyprawie naukowo-żeglarskiej jachtu SY Śmiały wokół Ameryki Południowej (kpt. Bolesław Kowalski). Wielokrotnie występował w różnorakich programach TVP dla młodzieży (Ekran z bratkiem, Teleranek), propagując żeglarstwo. Od roku 1977 był komentatorem TVP.

W 1981 na skutek błędnego odczytu wskazań radaru doprowadził do kolizji STS Pogoria z MS Generał Stanisław Popławski, Izba Morska w orzeczeniu obciążyła winą za spowodowanie kolizji kapitana „Pogorii” w 80%[3].

Był redaktorem naczelnym czasopisma Jachting. Od 2008 członek rady programowej Polskiej Fundacji Morskiej. Od 2009 prowadzi Fundację „Szkoła Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego opartą o wolontariat młodzieży niosącej innym potrzebną pomoc.

Kalendarium dokonań[edytuj]

  • 1965-1966 – rejs dookoła Ameryki Płd. na „Śmiałym” (jako kuk)
  • 1972 – regaty samotnych żeglarzy przez Atlantyk na „Polonezie” (OSTAR)
  • 1972-1973 – rejs dookoła świata wokół Hornu na „Polonezie” (samotnie)
  • 1976-1977 – rodzinny rejs po Ameryce i przez Atlantyk na „Polonezie”
  • 1980-1981 – z naukowcami do Antarktyki na „Pogorii”
  • 1983-1984 – do Indii i wokół Afryki na „Pogorii” Szkoła pod Żaglami
  • 1985 – do Kanady na „Pogorii”
  • 1985 – Kanadyjska „Class Afloat” na „Pogorii”
  • 1986-1987 – dowodzenie niemieckim żaglowcem pasażerskim „Atlantis”
  • 1988-1989 – z załogą z USA, ZSRR, i Polski na „Pogorii” wokół Ameryki Płd.
  • 1992 Columbus Regatta przez Atlantyk na „Fryderyku Chopinie”
  • 1994 – przez Płd. Atlantyk na „Fryderyku Chopinie”
  • 1999-2000 – rejs dookoła świata przez Panamę i Suez na „Lady B.” (samotnie)

Książki[edytuj]

  • Hobo, Warszawa, Iskry, 1965 (seria „Naokoło świata”), 1974
  • Kapitan kuk, Warszawa, Iskry, 1968, 1973 (seria „Naokoło świata”)
  • Polonezem dookoła świata, Warszawa, Książka i Wiedza, 1973, 1974
  • Droga na Horn, Warszawa, Iskry, 1974, 1975, 1981, Muza 1995 (seria „Naokoło świata”)
  • Wyścig do Newport, Warszawa, Iskry, 1976 (seria „Naokoło świata”)
  • Polonez, Warszawa, Sport i Turystyka, 1977
  • Żaglem po Ameryce, Warszawa, Wydawnictwo RTV, 1978
  • Dom pod żaglami, Warszawa, Iskry, 1980 (seria „Naokoło świata”)
  • Praktyka oceaniczna, Warszawa, Sport i Turystyka, 1984
  • Szkoła pod żaglami, Warszawa, Iskry, 1987 (seria „Naokoło świata”)
  • Zaczynam żeglować, Warszawa, Almapress, 1988, 2002
  • Zapiski najemnego żeglarza, Warszawa, Iskry, 1989 (seria: „Naokoło świata”)
  • Samotny żeglarz, IPS, 1995
  • Drugi raz dookoła świata, Warszawa, Świat Książki, 2003
  • Zostań Opti-mistrzem, Warszawa, Almapress, 2004
  • Regaty, Warszawa, Almapress, 2007
  • Bujanie w morskiej pianie 2014 Fundacja Szkoła Pod Żaglami [4]
  • Kapitan jachtowy 2015 Szkoła Żeglarska Jacek Wójcik [5]
  • Uczucia oceaniczne 2016 Szkoła Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego [6]
  • Żegluga oceaniczna 2017 Szkoła Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego

Filmy dokumentalne[edytuj]

Niektóre z ponad 50:

  • Jaś i Małgosia na oceanie, 1977 (TeleAR – Brązowa Fregata)
  • Czekanie na wieloryba, 1978 (Poltel – Nagroda Telewidzów)
  • Zmiana wachty, 1982 (I nagroda Festiwalu Filmów Morskich w Cartagenie)
  • Szkoła pod żaglami, 1984 (Grand Prix Yachtfilm '84)
  • Sztorm, 1989 (Grand Prix Yachtfilm '90)
  • serial Królowie mórz (11 odc.), 1985 (Poltel)
  • serial Listy w butelce (6 odc.), 1991 (Maritime Films)
  • serial Poszukiwanie Atlantydy (11 odc.), 1991 (Maritime Films)

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Przypisy

  1. a b Sylwetka kapitana Krzysztofa Baranowskiego na stronie kolosy.pl. [dostęp 08.11.2012].
  2. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 35–36. ISBN 8322320736.
  3. Orzeczenie Izby Morskiej dotyczące zderzenia s/y „Pogoria” z m/s „Generał Stanisław popławski” u ujścia Łaby w dniu 13 kwietnia 1981 r.. [dostęp 2012-11-08].
  4. Baranowski, Krzysztof (1938- )., Bujanie w morskiej pianie, Warszawa: Fundacja Szkoła pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego, 2014, ISBN 9788362039135, OCLC 883480721.
  5. Baranowski, Krzysztof (1938- )., Kapitan jachtowy, Warszawa: Szkoła Żeglarska Jacek Wójcik, 2015, ISBN 9788394131203, OCLC 910004775.
  6. Baranowski, Krzysztof (1938- )., Uczucia oceaniczne, Warszawa: Szkoła pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego, 2016, ISBN 9788394489311, OCLC 951421905.
  7. Nagroda im. L. Teligi dla kpt. K. Baranowskiego. „Nowiny”, s. 2, Nr 85 z 30 kwietnia 1981. 

Linki zewnętrzne[edytuj]