Krzysztof Kąkolewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Kąkolewski
Data i miejsce urodzenia 16 marca 1930
Warszawa
Data i miejsce śmierci 24 maja 2015
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura faktu
literatura piękna
Styl literatura współczesna
Ważne dzieła Co u pana słychać?
Diament odnaleziony w popiele
Umarły cmentarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób pisarza Krzysztofa Kąkolewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Krzysztof Kąkolewski (ur. 16 marca 1930 w Warszawie, zm. 24 maja 2015[1] tamże) – polski publicysta, reporter, autor scenariuszy filmowych, opowiadań i powieści.

Czołowy współczesny polski przedstawiciel literatury faktu, znany z poruszania tematów bulwersujących i kontrowersyjnych.

Życiorys[edytuj]

Zadebiutował w wieku 16 lat opowiadaniem szkolnym. W wieku 19 lat rozpoczął pracę w redakcji „Pokolenia”. Potem kolejno w „Sztandarze Młodych”, „Głosie Pracy” (jeden dzień), „Kurierze Polskim”, członek redakcji tygodnika „Świat”, „Kultury” (warszawskiej), „Literatury”. W 1954 ukończył Wydział Dziennikarski Uniwersytetu Warszawskiego, potem studiował także dziennikarstwo na Uniwersytecie w Strasburgu (1961). W latach 1964–2004 był wykładowcą na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Jego najbardziej znane dzieła to wywiad rzeka z Melchiorem Wańkowiczem Wańkowicz krzepi (1973), Co u pana słychać? (1975), rozmowy ze zbrodniarzami hitlerowskimi, oraz Jak umierają nieśmiertelni (1972), sprawa głośnego morderstwa w willi Romana Polańskiego w Los Angeles, kiedy to banda Charlesa Mansona zamordowała m.in. Sharon Tate, żonę Polańskiego, która była w 9. miesiącu ciąży.

Odznaczenia[edytuj]

  • 1955: Nagroda im. Juliana Bruna (za całokształt twórczości reporterskiej)
  • 1974: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1979: Nagroda im. Ksawerego Pruszyńskiego
  • 1981: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia
  • 1981: Medal Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce
  • 2004: Medal Pamięci ks. Jerzego Popiełuszki

Twórczość (wybór)[edytuj]

  • powieści
    • Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię (kryminał), Iskry, Warszawa 1969, wznowienie w 2000, Wyd. Von Borowiecky
    • W złą godzinę, 1983, Kraków, Wyd. Literackie, ​ISBN 83-08-00594-2
    • Sygnet z Jastrzębcem, 1988, Warszawa, Książka i Wiedza, ​ISBN 83-05-11726-X
    • Paradis, 1989, Kraków, Wyd. Literackie, ​ISBN 83-08-02079-8
    • Notatka, 1982, Warszawa, Wyd. Książka i Wiedza, ​ISBN 83-05-11062-1
    • Mięso papugi, Warszawa, Wyd. Von Borowiecky, 1997
  • opowiadania
    • Sześciu niewidzialnych, 1960
    • Uderzenie, Biuro Wydawnicze Ruch, Warszawa 1971
    • Baśnie udokumentowane, 1976, Warszawa, Wyd. Iskry
    • Na sto czterdziestym kilometrze w lewo, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1978
    • Lato bez wakacji, 1986
    • Szukanie Beegera, (Opowiadania gojowskie), Słowo, Warszawa, 1993
    • Najpiękniejsze i najskromniejsze, Wyd. Von Borowiecky, Warszawa 2000
  • zbiory reportaży
    • Książę oszustów, Iskry, Warszawa 1959
    • Zbawiciel świata porwany, Iskry, Warszawa 1960
    • Sześciu niewidzialnych, MON, Warszawa 1960
    • Trzy złote za słowo, Iskry, Warszawa 1964
    • Umarli jeżdżą bez biletu, Iskry, Warszawa 1965
    • Ku początkowi świata, Iskry, Warszawa 1966
    • Dwadzieścia dwie historie, które napisało życie, Iskry, Warszawa 1967
    • Jak umierają nieśmiertelni, Iskry, Warszawa 1972
    • Wańkowicz krzepi, Czytelnik, Warszawa 1973
    • Co u pana słychać?, 1975, Warszawa, Wyd. Czytelnik (wywiady ze zbrodniarzami hitlerowskimi)
    • Baśnie udokumentowane, Iskry, Warszawa 1976
    • Biała księga. Sprawa Dolezalka, Czytelnik, Warszawa 1981
    • Dziennik tematów cz. 1, Iskry, Warszawa 1984,
    • Dziennik tematów cz. 2, Iskry, Warszawa 1985
    • Węzły wojny, 2010, Wydawnictwo Zysk i S-ka
  • szkice
    • Wydanie świętego Maksymiliana w ręce oprawców, Polonia, Warszawa 1989
  • dziennikarstwo śledcze

Miniatury:

  • Sądy i sondy, cz.1 - 1985; cz. 2 - 1991
  • Aforyzmy zebrane, Miniatura, Kraków 2004
  • wybrane artykuły
    • Wokół estetyki faktu w: Studia Estetyczne, t. II, 1965
    • Bez Quislingów, Petainów, ale z Jaruzelskim „Arka” 1992 nr 42, s. 134-149
    • Ciszej nad tą zbrodnią „Po prostu” 1990 8 10
    • Kontrolować wolna prasę? „Tygodnik Solidarność” 1994 nr 41, s. 9
    • [List do redakcji] „Po prostu” 1990 26 4
    • Nie-poznanie jako źródło zła „Ethos” 1992 nr 1, s. 35-48
    • Pierwsze samospalenie „Kwartalnik Filmowy” 1993 nr 1, s. 60-62
    • Postkomunizm – próba określenia „Arka” 1993 nr 46, s. 67-83
    • [Wypowiedź] „Przegląd Tygodniowy” 1992 nr 12, s. 9
    • [Wypowiedź] „Suplement” 1992 nr 17, s. 13
    • [Wypowiedź] „Fronda” 1994 nr 1, s. 70-71
    • [List do Redakcji], „Plus Minus” 1994 nr 6, s. 12
    • Chworościany wieś spokojna, „Sztandar Młodych”, 1955, nr 279.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]