Kurnik (pieróg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Współczesny kurnik z nadzieniem z kurczaka, jajek na twardo, pieczarek, blinów i ryżu
Kurnik 1.jpg

Kurnik (ros. курник) – potrawa wschodnioeuropejska (rosyjska), duży pieróg z wytrawnym nadzieniem. Typowy kurnik ma charakterystyczny kształt okrągłej kopuły[1]. Faszerowany jest gotowanym, rozdrobnionym mięsem z kury lub indyka, grzybami (borowikami), ugotowanym na sypko ryżem, jajkami na twardo i, opcjonalnie, smażoną cebulą[2][3][1]. Składniki nadzienia ułożone są warstwami[4].

Wśród tradycyjnych mięsnych składników znajdują się również gotowane grzebienie kogucie[1]. Do niedawna zamiast ryżu używano kaszy gryczanej, a w dawnych czasach wykorzystywano też jagłę[1]. Innym popularnym składnikiem nadzienia, wspominanym już w XIX-wiecznych[4] rosyjskich przepisach, są bliny. Ciasto może być drożdżowe lub półfrancuskie[2][3]. Ciasto półfrancuskie często jest dwu- lub trójwarstwowe oraz wymusza upieczenie kurnika w formie[3]. Wersję drożdżową piecze się bez formy[3]. U szczytu pozostawia się otwór będący ujściem dla pary powstającej podczas pieczenia. Z wierzchu pieróg dekorowany jest wzorami wykonanymi z niewyrastającego ciasta[1]. Danie przybiera rozmaite rozmiary: XIX-wieczne rosyjskie kurniki bywały tak pokaźne, że starczały całej rodzinie na kilka dni[2]. Współcześnie potrawa bywa podawana z sosem, np. śmietanowym[2].

Kurniki wypiekano na specjalne okazje, zwłaszcza jako potrawę weselną[3][1]. Wiąże się to ze specyficznym miejscem jajka w kulturze – jako symbolu płodności[4], życia, zdrowia i miłości. Pieróg pieczony w domu pana młodego zdobiły wzory przedstawiające postacie ludzkie, co symbolizowało siłę rodziny[1]. Na wypieku panny młodej widniały kwiaty symbolizujące piękno i kruchość[1]. Jako pierogi weselne kurniki występowały także w kuchni polskiej[5]. Według przekazów pisemnych, danie to gościło nawet na carskim stole[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i „Курник”. W: Leonid I. Zdanowicz: Кулинарный словарь. Moskwa: Вече, 2001. ISBN 5-7838-0923-3. (ros.)
  2. a b c d PolskaGotuje: Euro na talerzu: kuchnia rosyjska. [dostęp 2 stycznia 2016].
  3. a b c d e „Курник”. W: Wiliam Wasiljewicz Pochlebkin: Кулинарный словарь. Moskwa: Центрполиграф, 2007. ISBN 978-5-9524-3170-6. (ros.)
  4. a b c Jennifer Eremeeva: Kurnik: The honored guest at every Russian wedding (ang.). W: Russia Beyond the Headlines (rbth.com) [on-line]. Rossiyskaya Gazeta, 4 grudnia 2013. [dostęp 26 stycznia 2016]. Uwaga: autorka artykułu podaje przepis na własną, mniej ortodoksyjną wersję kurnika.
  5. Pierogi nowodworskie. W: Lista produktów tradycyjnych (woj. lubelskie) [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. [dostęp 2 stycznia 2016].