Przejdź do zawartości

Kwas rycynolowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kwas rycynolowy
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
żółta lub żółtawobrunatna, lepka ciecz[1]
Wzór Hilla

C18H34O3

Masa molowa

298,46 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

141-22-0

PubChem

643684

DrugBank

DB02955

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas rycynolowy, kwas rącznikowyorganiczny związek chemiczny, nienasycony hydroksykwas karboksylowy. Otrzymywany jest z oleju rycynowego (łac. oleum ricini) jako główny jego składnik (80%) i stosowany w syntezie chemicznej. Estry kwasu rycynolowego wykorzystywane są jako środki powierzchniowo czynne w przemyśle tekstylnym.

Kwas rycynolowy oraz tworzące się stopniowo w środowisku jelit jego sole sodowe i potasowe (mydła rycynolowe) są głównie odpowiedzialne za przeczyszczające działanie oleju rycynowego[5].

Występuje w elajosomach różnych gatunków roślin, w których pełni funkcję wabiącą mrówki[6].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
  2. 1 2 3 4 5 Physical Constants of Organic Compounds, [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-314, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
  3. 1 2 3 Ricinoleic acid, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 102615 [dostęp 2026-05-25] (niem.  ang.).
  4. Ricinoleic acid [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 28 maja 2025, numer katalogowy: R7257 [dostęp 2026-05-25].
  5. A. Zejc, M. Gorczyca, Chemia leków, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 799, ISBN 83-200-2971-6.
  6. Zbigniew Podbielkowski, Maria Podbielkowska, Przystosowania roślin do środowiska, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1992, s. 511–512, ISBN 83-02-04299-4.