Kwercetyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwercetyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C15H10O7

Masa molowa

302,24 g/mol

Wygląd

żółte, bezwonne, igiełkowate kryształy

Identyfikacja
Numer CAS

117-39-5

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwercetyna (łac. quercetum ‘las dębowy’) – organiczny wielopierścieniowy związek aromatyczny pochodzenia roślinnego, zaliczany do flawonoli, mający zastosowanie w lecznictwie[3][4]. Może występować jako pochodna glikozydowa lub w stanie wolnym[3].

Do źródeł występowania kwercytyny zaliczają się: cebula, ciemne winogrono, Eriodictyon californicum, gwiazdnica, perełkowiec, wyka, ziele żurawki, ziele śledziennicy, ziele czerwca, owoc migdałecznika chebułowca oraz ziele estragonu[5], nasiona czarnuszki siewnej[6].

Najważniejsze glikozydy zawierające kwercetynę to:

Zastosowanie w lecznictwie[edytuj | edytuj kod]

Kwercetyna znajduje zastosowanie w lecznictwie. Jest składnikiem wielu preparatów stosowanych pomocniczo w leczeniu alergii różnego pochodzenia w połączeniu z solami wapnia. Wykazuje aktywność przeciwalergiczną i przeciwzapalną poprzez hamowanie enzymów uczestniczących w produkcji leukotrienów i prostaglandyn. Hamuje również uwalnianie histaminy. Może być też stosowana w celu zmniejszenia aktywności hialuronidazy.

COVID-19[edytuj | edytuj kod]

Prace naukowe sugerują, że kwercetyna może zakłócać replikację wirusa powodującego COVID-19.[7][8][9] Według badań zastosowanie kwercetyny daje 87 procentową poprawę stanu pacjenta.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-452, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. Kwercetyna (nr Q4951) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck KGaA). [dostęp 2013-06-17].
  3. a b Stanisław Kohlmunzer: Farmakognozja. Podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 161–163. ISBN 83-200-2230-4.
  4. Henryk Różański: Fitoterapia. [dostęp 2008-08-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-30)].
  5. Henryk Różański, Antyoksydanty w ziołach, Medycyna dawna i współczesna, 3 czerwca 2011 [dostęp 2022-05-28].
  6. Dorota Mańkowska, Wiesława Bylka, Nigella sativa L. – związki czynne, aktywność biologiczna, „Herba Polonica”, 59 (1), Instytut Roślin i Przetworów Zielarskich w Poznaniu, 2009, s. 112, ISSN 0018-0599.
  7. Derosa i inni, A role for quercetin in coronavirus disease 2019 (COVID-19), „Phytotherapy Research”, grudzień 1230.
  8. Bastaminejad i inni, Quercetin and its relative therapeutic potential against COVID-19: a retrospective review and prospective overview, „PCurr Mol Med. 2021;21(5):385-391.”.
  9. Agrawal i inni, uercetin: antiviral significance and possible COVID-19 integrative considerations., „Nat. Prod. Commun. 2020;15(12). doi.org/10.1177/1934578X20976293”.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]