Przejdź do zawartości

Kwercetyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kwercetyna
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
żółte, bezwonne, igiełkowate kryształy
Wzór Hilla

C15H10O7

Masa molowa

302,24 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

117-39-5

PubChem

5280343

DrugBank

DB04216

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwercetyna (łac. quercetum ‘las dębowy’) – organiczny, wielopierścieniowy związek aromatyczny pochodzenia roślinnego, zaliczany do flawonoli, mający zastosowanie w lecznictwie[5][6]. Może występować jako pochodna glikozydowa lub w stanie wolnym[5].

Do źródeł występowania kwercytyny zaliczają się: cebula, ciemne winogrono, Eriodictyon californicum(inne języki), gwiazdnica, perełkowiec, wyka, ziele żurawki, ziele śledziennicy, ziele czerwca, owoc migdałecznika chebułowca oraz ziele estragonu[7], nasiona czarnuszki siewnej[8].

Najważniejsze glikozydy zawierające kwercetynę to:

Zastosowanie w lecznictwie

[edytuj | edytuj kod]

Kwercetyna znajduje zastosowanie w lecznictwie. Jest składnikiem wielu preparatów stosowanych pomocniczo w leczeniu alergii różnego pochodzenia w połączeniu z solami wapnia. Wykazuje aktywność przeciwalergiczną i przeciwzapalną poprzez hamowanie enzymów uczestniczących w produkcji leukotrienów i prostaglandyn. Hamuje również uwalnianie histaminy. Może być też stosowana w celu zmniejszenia aktywności hialuronidazy.

COVID-19

[edytuj | edytuj kod]

Prace naukowe sugerują, że kwercetyna może zakłócać replikację wirusa powodującego COVID-19[9][10][11].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Quercetin [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 14 września 2023, numer katalogowy: Q4951 [dostęp 2023-12-09].
  2. 1 2 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3–452, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Tatjana Momić, Jasmina Savić, Urh Černigoj, Polonca Trebše, Vesna Vasić, Protolytic Equilibria and Photodegradation of Quercetin in Aqueous Solution, „Collection of Czechoslovak Chemical Communications”, 72 (11), 2007, s. 1447–1460, DOI: 10.1135/cccc20071447 [dostęp 2026-09-04] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 Graciela M. Escandar, Luis F. Sala, Complexing behavior of rutin and quercetin, „Canadian Journal of Chemistry”, 69 (12), 1991, s. 1994–2001, DOI: 10.1139/v91-288 [dostęp 2026-09-04] (ang.).
  5. 1 2 Stanisław Kohlmunzer, Farmakognozja. Podręcznik dla studentów farmacji, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 161–163, ISBN 83-200-2230-4.
  6. ↑ Henryk Różański, Fitoterapia [online], 2007 [dostęp 2008-08-31] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-30].
  7. ↑ Henryk Różański, Antyoksydanty w ziołach [online], Medycyna dawna i współczesna, 3 czerwca 2011 [dostęp 2022-05-28].
  8. ↑ Dorota Mańkowska, Wiesława Bylka, Nigella sativa L. – związki czynne, aktywność biologiczna, „Herba Polonica”, 59 (1), 2009, s. 109–125, ISSN 0018-0599.
  9. ↑ Giuseppe Derosa, Pamela Maffioli, Angela D’Angelo, Francesco Di Pierro, A role for quercetin in coronavirus disease 2019 (COVID-19), „Phytotherapy Research”, 35 (3), 2021, s. 1230–1236, DOI: 10.1002/ptr.6887, PMID: 33034398, PMCID: PMC7675685 (ang.).
  10. ↑ Saiyad Bastaminejad, Salar Bakhtiyari, Quercetin and its relative therapeutic potential against COVID-19: A retrospective review and prospective overview, „Current Molecular Medicine”, 21 (5), s. 385–392, DOI: 10.2174/1566524020999200918150630, PMID: 32957884 (ang.).
  11. ↑ Pawan K. Agrawal, Chandan Agrawal, Gerald Blunden, Quercetin: Antiviral significance and possible COVID-19 integrative considerations, „Natural Product Communications”, 15 (12), DOI: 10.1177/1934578X20976293 (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]