Rutyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rutyna
Rutyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C27H30O16
Masa molowa 610,52 g/mol
Wygląd żółty, krystaliczny proszek, ciemniejący pod wpływem światła[1]
Identyfikacja
Numer CAS 153-18-4
PubChem 5280805[2]
DrugBank DB01698[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Rutyna (łac. Rutosidum) – organiczny związek chemiczny z grupy flawonoidów. Naturalny związek pochodzenia roślinnego, pozyskiwany z kwiatów perełkowca japońskiego (Styphnolobium japonicum) i z ziela gryki (Fagopyrum esculentum). Wykazuje właściwości antyoksydacyjne. Jak większość flawonoidów ma właściwości uszczelniające naczynia i przeciwwysiękowe. Zapobiega powstawaniu niektórych wysoce reaktywnych wolnych rodników. Spowalnia utlenianie witaminy C (przedłuża tym samym jej działanie). Zmniejsza cytotoksyczność utlenionego cholesterolu. Wykazuje też działanie przeciwzapalne. Jest czasami błędnie[4] nazywana witaminą P[5].

Przede wszystkim wchodzi w skład preparatów farmaceutycznych łączących rutynę z witaminą C. Coraz częściej występuje także w suplementach diety (głównie preparaty multiwitaminowe).

Po raz pierwszy rutyna została wyizolowana z ziela ruty zwyczajnej.

Rośliny zawierające rutynę[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-7.
  2. Rutyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Rutyna (DB01698) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. Øyvind M. Andersen, Kenneth R. Markham: Flavonoids : chemistry, biochemistry, and application. Boca Raton, FL: CRC, 2006, s. 220. ISBN 0-8493-2021-6.
  5. Rutyna. W: Encyklopedia PWN [on-line]. [dostęp 2014-03-14].
  6. Aronia (czarna aronia, aronia melanocarpa). Szarek. [dostęp 2015-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-04[witryna zablokowana z powodu szkodliwego oprogramowania])].
  7. Helena Šircelj, Maja Mikulič-Petkovšek, Franc Batič. Antioxidants in spring leaves of Oxalis acetosella L.. „Food Chemistry”. 123 (2), s. 351–357, 2010. DOI: 10.1016/j.foodchem.2010.04.042. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.