Latyczów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta ukraińskiego. Zobacz też: wieś Latyczów w województwie lubelskim.
Latyczów
Летичів
Ilustracja
Zamek w Latyczowie
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Khmelnytskyi Oblast.svg chmielnicki
Populacja 
• liczba ludności

11 081
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Latyczów
Latyczów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Latyczów
Latyczów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Latyczów
Latyczów
Ziemia 49°23′N 27°37′E/49,383333 27,616667
Portal Portal Ukraina

Latyczów (ukr. Летичів – Łetycziw) – osiedle typu miejskiego na Podolu w środkowej Ukrainie. Stolica rejonu w obwodzie chmielnickim. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 11 tys.

Historia[edytuj]

Miasto było wielokrotnie palone przez Tatarów. Od XV w. do rozbiorów był miejscem, drugim w województwie po Kamieńcu Podolskim, w którym odbywały się sądy szlacheckie: grodzki i ziemski[1]. Do 1793 roku miasto powiatowe w województwie podolskim, później miasto powiatowe w guberni podolskiej.

Zabytki[edytuj]

  • zamek - w XVI wieku, dla większego bezpieczeństwa, Potoccy zbudowali w Latyczowie mury obronne i zamek
  • klasztor - od 1606 roku w Latyczowie znajduje się słynny klasztor dominikański z cudownym obrazem Matki Boskiej Latyczowskiej. Ze względu na wielką liczbę cudów i łask, jakich doznawali tutaj pielgrzymi, papież Pius VI w 1778 roku wydał dekret o koronacji obrazu. Oryginał tego obrazu znajduje się w Polsce, w Lublinie. W roku 2006 została wprowadzona kopia obrazu, która została poświęcona przez papieża Benedykta XVI w Krakowie. W 1935 roku klasztor był miejscem czystek stalinowskich, w jego katakumbach spoczywają tysiące zamordowanych. W czasie II wojny Niemcy „wyprostowali” drogę przez Latyczów (Lwów – Front Wschodni), prowadząc ją przez tereny ogrodów klasztornych i niszcząc zabytkowe mury klasztorne. Drogę tę budowali Żydzi, po jej ukończeniu zamordowani pod lasem za Zalatyczówką. Klasztor nie został wysadzony w powietrze w czasach Breżniewa, bo jeden z ówczesnych pracowników „kijowskiej architektury”, pochodzący z Latyczowa, wstawił się za jego pozostawieniem. Kościół i klasztor są obecnie odbudowane.

Przypisy

  1. M. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012, tenże, Sądownictwo ziemskie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012

Bibliografia[edytuj]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V, Warszawa, 1880–1902, ss. 99-104.

Linki zewnętrzne[edytuj]