Lenartowice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lenartowice
wieś
Ilustracja
Pałac w Lenartowicach
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat średzki
Gmina Miękinia
Liczba ludności (III 2011) 234[1]
Strefa numeracyjna 71
Tablice rejestracyjne DSR
SIMC 0877370
Położenie na mapie gminy Miękinia
Mapa konturowa gminy Miękinia, u góry znajduje się punkt z opisem „Lenartowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Lenartowice”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Lenartowice”
Położenie na mapie powiatu średzkiego
Mapa konturowa powiatu średzkiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Lenartowice”
Ziemia51°14′40″N 16°47′53″E/51,244444 16,798056

Lenartowicewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Wieś folwarczna z zabudową rozlokowaną po obu stronach dwóch dróg wychodzących pod kątem prostym z założenia folwarcznego. Niewielkie obejścia gospodarskie usadowione są na zróżnicowanych działkach.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś liczyła 238 mieszkańców[2]. Obecnie (III 2011 r.) liczba mieszkańców spadła do 234[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1353 – wieś wzmiankowana jako sołectwo należące do Petera von Dobischa
  • 1493 – wieś i folwark Lenartowice kupuje Kasper Popplau, ławnik i rajca z Wrocławia, znany jako autor dwóch ksiąg prawniczych Remissorium, w których porządkował dotychczasowe zwyczaje prawne
  • 1516 – po śmierci Kaspera Popplau prawa majątkowe do wsi przechodzą na jego syna
  • do 1648 Lenartowice miały kilku właścicieli. Byli to bogaci wrocławscy mieszczanie, Hans Mohrerberger i nieznany z imienia pan Schütz z synami
  • 1650 – zniszczony po wojnie trzydziestoletniej majątek kupuje Eliasz Michał Bachstein, sekretarz Krajowego Urzędu Księstwa Wrocławskiego. Bachstein odbudował folwark, zajął się organizacją browarnictwa, opracował projekt przywileju piwnego dla Lenartowic
  • 1661 – na wniosek właściciela wsi, Eliasza Michała Bachsteina, dwór cesarski w Wiedniu nadaje Lenartowicom przywilej piwny. Nadawał on wsi wolne prawo warzenia piwa, przygo­towywania słodu, budowy browaru i wyszynku piwa
  • 1717 – właścicielem wsi jest wrocławski kupiec Marten Mateusz von Koenig, w imieniu którego majątkiem zarządza jego syn Jan Mateusz. Wprowadza on hodowlę owiec merynosów, buduje gorzelnię
  • 1845 – według danych ze spisu statystycznego w Lenartowicach są 42 domy mieszkalne, szkoła ewangelicka, dwór, folwark, młyn, gorzelnia i browar. Na folwarku hodowano 900 owiec merynosów i 150 sztuk bydła. Właścicielem dóbr jest Edward Aleksander Roth
  • 1927 – spłonął zakażony w 1661 roku browar Brau Lache
  • 19341945: Lenartowice należą do rodziny hrabiów von Westarp, po śmierci męża w 1937 majątkiem zarządzała hrabina Ingeborga von Westarp.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Historyczne nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1353 – Lenarthowitz
  • 1367 – Leonhartowicz
  • 1786 – Leonhardwitz

Rolnictwo i hodowla[edytuj | edytuj kod]

Na ciężkich glebach nadodrzańskich uprawiano żyto i ziemniaki, hodowano bydło rasy nizinnej czarno-białej oraz ciężkie, ciepłokrwiste konie oraz drób.

Miejscowość[edytuj | edytuj kod]

Układ przestrzenny[edytuj | edytuj kod]

Ulicówka przebiegająca na osi wschód-zachód, z fragmentami dawnego założenia folwarku, usytuowanego w północnej części wsi z parkiem przylegającym od północy.

Charakter zabudowy[edytuj | edytuj kod]

Zabudowa wsi pochodzi w całości z okresu międzywojennego, z okresu intensywnego rozwoju wsi. Domy mieszkalne posadowione na typowych działkach osadniczych rozłożonych po obu stronach drogi.

Sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się klub sportowy piłki nożnej LZS Błyskawica Lenartowice (stadion o wymiarach: 110 × 45 m; pojemność: 200 miejsc), drużyna w klasie B, grupa Wrocław III[2], gdzie gra od sezonu 2003/2004. Największym osiągnięciem drużyny jest zajęcie 5-krotnie 4. lokaty w sezonach: 2007/2008, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013 i 2013/2014[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytki architektury i budownictwa we wsi:[2]

  • Cmentarz poewangelicki na południe od wsi, 2 połowa XIX w.
  • Zespół pałacowy:
    • Pałac, XIX w.
    • Park pałacowy, XIX w.
  • Budynek mieszkalno-gospodarczy nr 5, początek XX w.
  • Budynek mieszkalno-gospodarczy nr 6, początek XX w.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c Zmiana Studium Uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Miękinia. W: Zał. Nr 1 do uchwały Nr XLVII/489/10 Rady Gminy Miękinia z dn. 30.03.2010 r. [on-line]. Wójt Gminy Miękinia, 2010. [dostęp 2012-07-02].
  3. portal 90minut.pl