Lenartowice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lenartowice
Pałac w Lenartowicach
Pałac w Lenartowicach
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat średzki
Gmina Miękinia
Liczba ludności (III 2011) 234[1]
Strefa numeracyjna 71
Tablice rejestracyjne DSR
SIMC 0877370
Położenie na mapie gminy Miękinia
Mapa lokalizacyjna gminy Miękinia
Lenartowice
Lenartowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lenartowice
Lenartowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Lenartowice
Lenartowice
Położenie na mapie powiatu średzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu średzkiego
Lenartowice
Lenartowice
Ziemia51°14′40″N 16°47′53″E/51,244444 16,798056

Lenartowicewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Wieś folwarczna z zabudową rozlokowaną po obu stronach dwóch dróg wychodzących pod kątem prostym z założenia folwarcznego. Niewielkie obejścia gospodarskie usadowione są na zróżnicowanych działkach.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś liczyła 238 mieszkańców[2]. Obecnie (III 2011 r.) liczba mieszkańców spadła do 234[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1353 – wieś wzmiankowana jako sołectwo należące do Petera von Dobischa
  • 1493 – wieś i folwark Lenartowice kupuje Kasper Popplau, ławnik i rajca z Wrocławia, znany jako autor dwóch ksiąg prawniczych Remissorium, w których porządkował dotychczasowe zwyczaje prawne
  • 1516 – po śmierci Kaspera Popplau prawa majątkowe do wsi przechodzą na jego syna
  • do 1648 Lenartowice miały kilku właścicieli. Byli to bogaci wrocławscy mieszczanie, Hans Mohrerberger i nieznany z imienia pan Schütz z synami
  • 1650 – zniszczony po wojnie trzydziestoletniej majątek kupuje Eliasz Michał Bachstein, sekretarz Krajowego Urzędu Księstwa Wrocławskiego. Bachstein odbudował folwark, zajął się organizacją browarnictwa, opracował projekt przywileju piwnego dla Lenartowic
  • 1661 – na wniosek właściciela wsi, Eliasza Michała Bachsteina, dwór cesarski w Wiedniu nadaje Lenartowicom przywilej piwny. Nadawał on wsi wolne prawo warzenia piwa, przygo­towywania słodu, budowy browaru i wyszynku piwa
  • 1717 – właścicielem wsi jest wrocławski kupiec Marten Mateusz von Koenig, w imieniu którego majątkiem zarządza jego syn Jan Mateusz. Wprowadza on hodowlę owiec merynosów, buduje gorzelnię
  • 1845 – według danych ze spisu statystycznego w Lenartowicach są 42 domy mieszkalne, szkoła ewangelicka, dwór, folwark, młyn, gorzelnia i browar. Na folwarku hodowano 900 owiec merynosów i 150 sztuk bydła. Właścicielem dóbr jest Edward Aleksander Roth
  • 1927 – spłonął zakażony w 1661 roku browar Brau Lache
  • 19341945: Lenartowice należą do rodziny hrabiów von Westarp, po śmierci męża w 1937 majątkiem zarządzała hrabina Ingeborga von Westarp.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Historyczne nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1353 – Lenarthowitz
  • 1367 – Leonhartowicz
  • 1786 – Leonhardwitz

Rolnictwo i hodowla[edytuj | edytuj kod]

Na ciężkich glebach nadodrzańskich uprawiano żyto i ziemniaki, hodowano bydło rasy nizinnej czarno-białej oraz ciężkie, ciepłokrwiste konie oraz drób.

Miejscowość[edytuj | edytuj kod]

Układ przestrzenny[edytuj | edytuj kod]

Ulicówka przebiegająca na osi wschód-zachód, z fragmentami dawnego założenia folwarku, usytuowanego w północnej części wsi z parkiem przylegającym od północy.

Charakter zabudowy[edytuj | edytuj kod]

Zabudowa wsi pochodzi w całości z okresu międzywojennego, z okresu intensywnego rozwoju wsi. Domy mieszkalne posadowione na typowych działkach osadniczych rozłożonych po obu stronach drogi.

Sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się klub sportowy piłki nożnej LZS Błyskawica Lenartowice (stadion o wymiarach: 110 × 45 m; pojemność: 200 miejsc), drużyna w klasie B, grupa Wrocław III[2], gdzie gra od sezonu 2003/2004. Największym osiągnięciem drużyny jest zajęcie 5-krotnie 4. lokaty w sezonach: 2007/2008, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013 i 2013/2014[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytki architektury i budownictwa we wsi:[2]

  • Cmentarz poewangelicki na południe od wsi, 2 połowa XIX w.
  • Zespół pałacowy:
    • Pałac, XIX w.
    • Park pałacowy, XIX w.
  • Budynek mieszkalno-gospodarczy nr 5, początek XX w.
  • Budynek mieszkalno-gospodarczy nr 6, początek XX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c Zmiana Studium Uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Miękinia. W: Zał. Nr 1 do uchwały Nr XLVII/489/10 Rady Gminy Miękinia z dn. 30.03.2010 r. [on-line]. Wójt Gminy Miękinia, 2010. [dostęp 2012-07-02].
  3. portal 90minut.pl

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]