Lutynia (gmina Miękinia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°8′5″N 16°47′1″E

- błąd

39 m

WD

51°8'N, 16°48'E, 51°8'7.51"N, 16°47'2.47"E

- błąd

2312 m

Odległość

1219 m

Lutynia
wieś
Ilustracja
Lutynia widziana z Karczyc
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

średzki

Gmina

Miękinia

Liczba ludności (31.03.2011)

1357[1]

Strefa numeracyjna

71

Kod pocztowy

55-330

Tablice rejestracyjne

DSR

SIMC

0877387

Położenie na mapie gminy Miękinia
Mapa konturowa gminy Miękinia, na dole znajduje się punkt z opisem „Lutynia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Lutynia”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Lutynia”
Położenie na mapie powiatu średzkiego
Mapa konturowa powiatu średzkiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Lutynia”
Ziemia51°08′05″N 16°47′01″E/51,134722 16,783611
Kościół św. Józefa
Kościół św. Józefa
Fragment centrum

Lutynia (niem. Leuthen[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.

W latach 1945-1954 wieś należała i była siedzibą władz gminy Lutynia, następnie do końca 1972 gromady Lutynia. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Krótki opis[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości funkcjonuje zespół szkół podstawowych, parafia, urząd pocztowy, przedsiębiorstwa, sklepy. W ostatnich latach, ze względu na bliskość Wrocławia wieś silnie się rozbudowuje oraz jej populacja stale się zwiększa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tutaj 5 grudnia 1757 roku miała miejsce bitwa pod Lutynią.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[3]:

inne zabytki:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, pomocniczy pw. Matki Boskiej Częstochowskiej, bezstylowy, z XIX w.
  • pomniki bitwy pod Lutynią.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Lutynię przechodzą:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 154. [dostęp 2012-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-29)].
  4. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 398.
  5. Wokół Wrocławia. Grzegorz Zwoliński (red.). T. M-33-33/34. Wrocław: Studio PLAN, 2012. ISBN 978-83-62645-47-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Cetwiński, 1987. Zabytki architektury w województwie wrocławskim. Wyd. Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]