Lion Feuchtwanger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lion Feuchywanger
Ilustracja
Pisarz w 1909
Podpis Lion Feuchywanger
Pseudonim J.L. Wetcheek[1]
Data i miejsce urodzenia 7 maja 1884, Monachium
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1958, Los Angeles
Język niemiecki
Gatunki powieść, dramat[1]
Ważne dzieła Małgorzata Maultasch, Żyd Süß[1]
Tablica upamiętniająca intelektualistów (w tym Feuchtwangera), którzy wyemigrowali do Sanary-sur-Mer w związku z rozwojem nazizmu

Lion Feuchywanger /fʲśtwaŋəʳ/ właść. Jacob Arje (ur. 7 maja 1884 w Monachium, zm. 21 grudnia 1958 w Los Angeles) – niemiecki pisarz pochodzenia żydowskiego, autor powieści historycznych oraz popularnych powieści biograficzno-historycznych, a także dramatów, które stały się inspiracją dla twórczości Bertolta Brechta[1].

Życiorys[edytuj]

Był krytykiem literackim w czasopiśmie Schaubunhe. W latach 1908-1909 wydawał gazetę Der Spiegel. Od 1927 mieszkał w Berlinie, aby w 1933 przenieść się do Sanary-sur-Mer, skąd wyjechał do Stanów Zjednoczonych w 1940. Od 1936 do 1937 był współwydawcą pisma emigracyjnego Das Wort ukazującego się w Moskwie.

Na motywach powieści Żyd Süß powstał – niezgodny z wymową utworu – nazistowski film propagandowy o tym samym tytule w reżyserii Veita Harlana[1].

Dzieła[edytuj]

Powieści[edytuj]

  • Der tönerne Gott, 1910
  • Jud Süß, 1925
  • Die häßliche Herzogin Margarete Maultasch, 1922–23
  • Wartesaal-Trilogie
    • Erfolg. Drei Jahre Geschichte einer Provinz, 1927–30
    • Die Geschwister Oppermann (wcześniejszy tytuł: Die Geschwister Oppenheim), 1933
    • Exil, 1937–39 (Wygnanie – wydanie polskie 1957)
  • Josephus-Trilogie:
    • Der jüdische Krieg, 1931–32 (Wojna Żydowska – wydanie polskie 1960)
    • Die Söhne, 1934–35
    • Der Tag wird kommen, 1939–41
  • Der falsche Nero, 1936
  • Die Brüder Lautensack, 1941
  • Simone, 1943
  • Die Füchse im Weinberg, 1944–46 (Lisy w winnicy – wydanie polskie 1962)
  • Venedig (Texas), 1946
  • Goya oder der arge Weg der Erkenntnis, 1951
  • Narrenweisheit oder Tod und Verklärung des Jean-Jacques Rousseau, 1950–52
  • Die Jüdin von Toledo (wcześniejszy tytuł: Spanische Ballade), 1952–54
  • Jephta und seine Tochter, 1955–57 (Jefte i jego córka – wydanie polskie 1964)

Pisma autobiograficzne[edytuj]

  • Moskau 1937
  • Unholdes Frankreich, 1942

Przypisy

  1. a b c d e red. Żurawski 2009 ↓, s. 78.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]