Lucas Moreira Neves

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucas Moreira Neves
kardynał biskup
Ilustracja
Herb Lucas Moreira Neves De luce vigilo
Kraj działania Brazylia
Data i miejsce urodzenia 16 września 1925
São João del Rei
Data i miejsce śmierci 8 września 2002
Rzym
Prefekt Kongregacji ds. Biskupów
Okres sprawowania 1998 – 2000
Arcybiskup Salvadoru
Okres sprawowania 1987 – 1998
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja dominikanie
Śluby zakonne 7 marca 1945
Prezbiterat 9 lipca 1950
Nominacja biskupia 9 czerwca 1967
Sakra biskupia 26 sierpnia 1967
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1988
Jan Paweł II
Kościół tytularny Santi Bonifacio e Alessio
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 26 sierpnia 1967
Konsekrator Agnelo Rossi
Współkonsekratorzy Delfim Ribeiro Guedes
Alain Marie Hubert Antoine Jean Roland du Noday

Lucas Moreira Neves (ur. 16 września 1925 w São João del Rei, zm. 8 września 2002 w Rzymie) – brazylijski duchowny katolicki, arcybiskup São Salvador da Bahia, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał, dominikanin.

Studiował w seminarium w Mariana. Wstąpił do zakonu dominikanów (O.P.), uroczyste śluby złożył 7 marca 1945; w konwencie zakonnym w São Paulo studiował filozofię (1945-1947). Kontynuował studia w dziedzinie teologii w szkole Saint-Maximin w Var (Francja), tam też przyjął święcenia kapłańskie 9 lipca 1950. Po powrocie do Brazylii pełnił szereg funkcji w zakonie, był kościelnym asystentem instytucji duszpasterskich młodzieży akademickiej, redaktorem pisma "Mensageiro do Santo Rosario", duszpasterzem środowiska artystów i intelektualistów.

9 czerwca 1967 został mianowany biskupem pomocniczym São Paulo, ze stolicą tytularną Feradi Maius; 26 sierpnia t.r. sakry biskupiej udzielił mu kardynał Agnelo Rossi (arcybiskup São Paulo). W latach 1971-1974 Neves był prezydentem brazylijskiego Caritasu. Brał udział w konferencjach generalnych Episkopatów Latynoamerykańskich. W marcu 1974 został mianowany wiceprzewodniczącym watykańskiej Rady ds. Świeckich, w październiku 1979 sekretarzem Kongregacji Biskupów (wraz z nominacją na arcybiskupa tytularnego). Od listopada 1979 był również sekretarzem Kolegium Kardynalskiego. W styczniu 1987 otrzymał inną tytularną stolicę arcybiskupią (Forum Novum), a w lipcu t.r. został przeniesiony na arcybiskupstwo São Salvador da Bahia. Był członkiem Brazylijskiej Akademii Literatury.

28 czerwca 1988 został wyniesiony przez Jana Pawła II do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera Ss. Bonifacio ed Alessio. Od 1990 regularnie uczestniczył w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, wchodząc w skład sekretariatu generalnego oraz pełniąc funkcję relatora jednej z sesji. Reprezentował Jana Pawła II na Narodowym Kongresie Eucharystycznym Argentyny w Santiago del Estero (sierpień-wrzesień 1991) w charakterze specjalnego wysłannika papieskiego. W latach 1995-1998 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Brazylii. W czerwcu 1998 zrezygnował z dalszych rządów archidiecezją i powrócił do pracy w Kurii Rzymskiej; jako pierwszy duchowny z Ameryki Łacińskiej został prefektem Kongregacji Biskupów i przewodniczącym Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej. Również w czerwcu 1998 został podniesiony do rangi kardynała biskupa i otrzymał diecezję podmiejską Sabina-Poggio Mirteto, zachowując tytuł prezbitera Ss. Bonifacio ed Alessio (in commendam). We wrześniu 2000 przeszedł na emeryturę z funkcji kurialnych.

Zmarł w Rzymie, został pochowany w katedrze w São Salvador da Bahia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]