Carlo Confalonieri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carlo Confalonieri
Kardynał biskup
Herb duchownego Regnum tuum Domine
Kraj działania Włochy
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1893
Seveso, Włochy
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 1986
Rzym, Włochy
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 12 grudnia 1977–1 sierpnia 1986
Arcybiskup L’Aquili
Okres sprawowania 27 marca 1941–25 stycznia 1950
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 marca 1916
Nominacja biskupia 27 marca 1941
Sakra biskupia 4 maja 1941
Kreacja kardynalska 15 grudnia 1958
Jan XXIII
Kościół tytularny S. Agnese fuori le mura
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 maja 1941
Konsekrator Pius XII
Współkonsekratorzy Giuseppe Migone
Alfonso Camillo de Romanis

Carlo Confalonieri (ur. 25 lipca 1893, zm. 1 sierpnia 1986) – włoski duchowny rzymskokatolicki, kardynał.

Pochodził z Seveso. W 1909 wstąpi do archidiecezjalnego seminarium w Monza, a w latach 1912-14 kontynuował naukę na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W latach 1914-1916 służył w armii włoskiej podczas I wojny światowej. W marcu 1916 przyjął święcenia kapłańskie. Był prywatnym sekretarzem papieża Piusa XI. W grudniu 1939 odmówił nominacji na arcybiskupa Modeny oraz opata Nonantola.

27 marca 1941 został wyświęcony na arcybiskupa L’Aquila, którym pozostał do 1950 roku, gdy Pius XII wezwał go z powrotem do Rzymu mianując sekretarzem Św. Kongregacji Seminariów i Uniwersytetów oraz przenosząc do tytularnej archidiecezji Nicopoli al Nesto. 15 grudnia 1958 papież Jan XXIII mianował go kardynałem prezbiterem S. Agnese fuori le mura. Uczestniczył w soborze watykańskim II oraz konklawe 1963. W Kurii Rzymskiej sprawował funkcje archiprezbitera Bazyliki Santa Maria Maggiore (1959-86), sekretarza (1961-66), a następnie pro-prefekta (1966-73) Św. Kongregacji Konsystorialnej i przewodniczącego Papieskiej Komisji ds. Duszpasterstwa Emigrantów (1970-73). Tytularny Biskup Palestriny od 15 marca 1972. Uczestniczył w obchodach roku jubileuszowego 1975. Subdziekan św. Kolegium Kardynałów 1974-77, a następnie dziekan Kolegium Kardynalskiego i tytularny biskup Ostii (1977-86). 25 lipca 1973 utracił prawo udziału w konklawe. Przewodniczył uroczystościom pogrzebowym Pawła VI i Jana Pawła I w 1978. Zmarł w Rzymie w wieku 93 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]