Małgorzata Dagmara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dagmara
Ilustracja
Królowa Danii
Okres

od 1205
do 1212 (lub 1213)

Jako żona

Waldemara II

Poprzedniczka

Gertruda saska

Następczyni

Berengaria portugalska

Dane biograficzne
Dynastia

Przemyślidzi

Data urodzenia

ok. 1186

Data i miejsce śmierci

1212 lub 1213
Ribe

Miejsce spoczynku

Ringsted, kościół św. Benedykta

Ojciec

Przemysł Ottokar I

Matka

Adelajda miśnieńska

Mąż

Waldemar II

Dzieci

Waldemar Młodszy

Małgorzata Dagmara Przemyślidówna, czes. Markèta Dagmar, duń. Dagmar (ur. ok. 1186, zm. 24 maja 1212 lub 1213[1] w Ribe) – królowa Danii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Małgorzata była córką króla Czech Przemysła Ottokara I i jego pierwszej żony – Adelajdy Miśnieńskiej. W 1193 r. wraz z rodzicami zbiegła do Miśni. W 1197 r. powróciła do Czech. Jednak już rok później Przemysł Ottokar I rozwiódł się ze swoją żoną. Adelajda wraz z dziećmi ponownie udała się na wygnanie. W 1204 r. przybyło do Miśni poselstwo duńskie, prosząc o rękę Małgorzaty dla króla Waldemara II Zwycięskiego. W 1205 r. Adelajda wraz z dziećmi wróciła na krótko do Pragi. Jeszcze w tym samym roku w Ribe[2] odbył się ślub Małgorzaty i Waldemara II. Wówczas Małgorzata przyjęła imię Dagmara.

W Danii Dagmara była znana z dobroczynności i była kochana przez lud. Wysławiano także jej urodę i łagodność charakteru. W 1209 r. urodziła syna Waldemara, zwanego Młodszym, który w 1218 r. został przez ojca ukoronowany na współkróla Danii. Dagmara zmarła w czasie porodu następnego dziecka. Jej grób w Ringsted został otworzony z polecenia Fryderyka VII w 1855 r., ale prócz fragmentów szkieletu niczego nie znaleziono.

Miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

Dagmara została pochowana w kościele w Ringsted na Zelandii. Upamiętnia ją prosty nagrobek w posadzce świątyni. Na ścianie kościoła znajduje się malowidło przedstawiające królową podczas modlitwy. We wrześniu 1928 r. wmurowano metalową tablicę przedstawiającą popiersie Dagmary i ją samą w otoczeniu męża i poddanych. Znajduje się na niej okolicznościowy napis w językach czeskim i duńskim. W jednej z kaplic można zobaczyć kopię krzyża Dagmary. Został on znaleziony w jej grobie w 1683 r. Oryginał, przechowywany w Muzeum Narodowym w Kopenhadze, został wykonany w Bizancjum na przełomie X i XI w. Jego imitacje są sprzedawane jako pamiątki dla turystów. W Ribe w miejscu dawnego zamku (Slotsbanke), gdzie zmarła Dagmara, znajduje się jej pomnik przedstawiający królową na dziobie okrętu. Na bazie została przedstawiona scena jej śmierci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według czeskiej literatury śmierć nastąpiła w 1213. Zob. J. Čechura, J. Mikulec, F. Stellner, Lexikon českých panovnických dynastií, Praha 1996, s. 130.
  2. Według czeskiej literatury ślub nastąpił w Lubece. Zob. J. Čechura, J. Mikulec, F. Stellner, Lexikon českých panovnických dynastií, Praha 1996, s. 130.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]