Emma z Normandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emma z Normandii
ilustracja
Królowa Anglii
Okres panowania od 1002
do 1016
Jako żona Ethelreda II Bezradnego
Królowa Anglii
Okres panowania od 1017
do 1035
Jako żona Kanuta Wielkiego
Królowa Danii
Okres panowania od 1018
do 1035
Jako żona Kanuta Wielkiego
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 988
Data śmierci 6 marca 1052
Miejsce spoczynku Katedra w Winchester
Ojciec Ryszard I, ks. Normandii
Matka Gunnora
Mąż Ethelred II Bezradny
Mąż Kanut Wielki
Dzieci z Ethelredem:
Edward Wyznawca,
Alfred Ætheling;
z Kanutem:
Hardekanut,
Gunhilda (lub Kunegunda)

Emma z Normandii (ur. ok. 988, zm. 6 marca 1052 w Winchesterze) – królowa Anglii, córka księcia Normandii Ryszarda I Nieustraszonego i Gunnory. Małżonka Ethelreda II Bezradnego oraz Kanuta Wielkiego, władców Anglii.

Kata z Encomium Emmae Raginae, królowa Emma otrzymuje egzemplarz księgi z rąk jej autora

Głównym źródłem do jej dziejów jest Encomium Emmae Reginae, powstały na jej zamówienie w latach czterdziestych XI wieku. Jako żona Kanuta była dodatkowo królową Danii i Norwegii.

Biografia[edytuj]

Króla Ethelreda II poślubiła 5 kwietnia 1002 r. w Winchesterze. Ethelred był wcześniej dwukrotnie żonaty. Był synem króla Edgara I i Elfridy, córki earla Ordgara. Emma miała z nim dwóch synów, Edwarda i Alfreda. Po duńskiej inwazji na Anglię w 1013 r. obaj synowie udali się do Normandii. Po śmierci Ethelreda w 1016 r. Emma poślubiła nowego króla, Kanuta Wielkiego, syna Swena Widłobrodego, króla Danii, i Sygrydy Storrådy, córki Mieszka I. Ślub odbył się 2 lipca 1017 r. Z tego małżeństwa Emma doczekała się syna i córki.

Po śmierci Kanuta w 1035 r. tron Anglii objął pasierb Emmy, syn Kanuta z nieprawego łoża, Harold. Emma natomiast dążyła aby na angielskim tronie zasiadł któryś z jej synów. Ponieważ jej syn ze związku z Kanutem, Hardekanut, walczył ze swoimi wrogami w Skandynawii, Emma wezwała z Normandii swoich synów z pierwszego małżeństwa. Harold obronił jednak swoją pozycję. Alfred został pojmany i oślepiony. Zmarł niedługo później. Edward ponownie uciekł do Normandii. Niedługo później Anglię opuściła również Emma, która udała się na dwór hrabiego Flandrii.

Emma powróciła do Anglii dopiero po śmierci Harolda w 1040 r., kiedy tron objął Hardekanut. Po jego bezpotomnej śmierci nowym królem został Edward. Emma nie poparła jednak swojego syna, tylko króla Norwegii Magnusa Dobrego. Spowodowało to, że Emma została odsunięta z dworu królewskiego. Zmarła w 1052 r.

Potomkowie[edytuj]

Z pierwszewgo małżeństwa miała dwóch synów:

Z drugiego małżeństwa miała dwoje dzieci:

Genealogia[edytuj]

4. Wilhelm I Długi Miecz zm. 17 grudnia 942      
    2. Ryszard I Nieustraszony zm. 20 listopada 996
5. Sprota z Senlis        
      1. Emma z Normandii zm. 6 marca 1052
6. nieznana osoba    
    3. Gunnor zm. 1031    
7. nieznana osoba