Maria Zofia z Hesji-Kassel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Zofia z Hesji-Kassel
Ilustracja
ilustracja herbu
Królowa Danii
Okres

od 1808
do 1839 (1852)

Jako żona

Fryderyka VI

Koronacja

1815
Zamek Frederiksborg Hillerød

Poprzedniczka

Karolina Matylda

Następczyni

Karolina Amelia

Królowa Norwegii
Okres

od 1808
do 1814 (1852)

Jako żona

Fryderyka VI

Koronacja

1815
Zamek Frederiksborg Hillerød

Poprzedniczka

Karolina Matylda

Następczyni

Jadwiga Elżbieta

Dane biograficzne
Dynastia

heska

Data i miejsce urodzenia

28 października 1767
Hanau

Data i miejsce śmierci

21 marca 1852
Kopenhaga

Miejsce spoczynku

Katedra w Roskilde

Ojciec

Karol Hessen-Kassel

Matka

Luiza Oldenburg

Mąż

Fryderyk VI

Dzieci

Chrystian,
Maria Ludwika,
Karolina,
Ludwika,
Chrystian,
Juliana Ludwika,
Fryderyka Maria,
Wilhelmina

Odznaczenia
Wielki Komandor Orderu Danebroga (Dania) Order Chrystiana VII (Dania) Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania)

Maria Zofia Fryderyka duń. Marie Sophie Frederikke (ur. 28 października 1767 w Hanau, zm. 21 marca 1852 w Kopenhadze) – królowa Danii i Norwegii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była najstarszym dzieckiem landgrafa Hesji-Kassel Karola i jego żony księżniczki duńskiej Luizy. 31 lipca 1790 w zamku Gottorp w Szlezwiku poślubiła następcę tronu Danii, późniejszego króla Fryderyka VI, z którym znała się już od dawna. Na tron wstąpiła wraz z mężem po śmierci teścia króla Chrystiana VII 13 marca 1808. Wraz z mężem została koronowana w kaplicy zamku Frederiksborg w Hillerød w 1815.

Na początku panowania nie była popularna. Późno nauczyła się duńskiego i nie był to nigdy jej ulubiony język. Na starość skomentowała to w następujących słowach: „Jak jest się szlachetnym człowiekiem, to chyba wszystko jedno czy jest się Niemcem czy Duńczykiem?”[1].

Królowa była bardzo pobożna. Po ośmiu porodach z własnej inicjatywy zakończyła pożycie ze swoim mężem, który znalazł pocieszenie w ramionach innych kobiet. Z jedną z nich, oficjalną królewską metresą pułkownikową Frederikke Dannemand, królowa spotkała się po śmierci króla. Wtedy padły znamienne słowa: „Obie straciłyśmy tak wiele”[1].

W sprawach politycznych Maria Zofia przeciwna była niefortunnemu sojuszowi Danii z Napoleonem, co spowodowało spadek jej popularności. Popularność tę odzyskała po zakończeniu wojen napoleońskich, które na Danię, sojuszniczkę Napoleona, sprowadziły same nieszczęścia.

W latach 1814-1815, gdy król uczestniczył w Kongresie wiedeńskim sprawowała regencję. Para miała ośmioro dzieci, z których przeżyła tylko dwójka:

  • Chrystiana (1791-1791),
  • Marię Ludwikę (1792-1793),
  • Karolinę (1793-1881),
  • Ludwikę (1795-1795),
  • Chrystiana (1797-1797),
  • Julianę Ludwikę (1802-1802),
  • Fryderykę Marię (1805-1805),
  • Wilhelminę (1808-1891).

Królowa Maria Zofia została pochowana u boku męża w katedrze w Roskilde.

Była odznaczona duńskim Orderem Chrystiana VII[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rikke Agnete Olsen: Kongerækken, Kopenhaga 2005, s. 180.
  2. H.F. Grandjean: De Kgl. Danske Ridderordener. Personalhistorisk festskrift. Kopenhaga: 1903, s. 118. (duń.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]