Ludwika Orańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwika Orańska
ilustracja
Królowa Szwecji i Norwegii
Okres panowania od 1859
do 1871
Jako żona Karola XV
Poprzedniczka Józefina de Beauharnais-Bernadotte
Następczyni Zofia Wilhelmina Nassau
Dane biograficzne
Dynastia Orańska-Nassau
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1828
Haga
Data i miejsce śmierci 30 marca 1871
Sztokholm
Ojciec Fryderyk Holenderski
Matka Ludwika Pruska
Mąż Karol XV
Dzieci Luiza, Karol
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Meksyk)

Ludwika Orańska, urodzona jako Wilhelmina Fryderyka Aleksandra Anna Ludwika Orańska-Nassau (ur. 5 sierpnia 1828 w Hadze, zm. 30 marca 1871 w Sztokholmie) – księżniczka holenderska, królowa Szwecji i Norwegii.

Życiorys[edytuj]

Była najstarszym dzieckiem księcia Niderlandów Fryderyka, drugiego syna króla Niderlandów, Wilhelma I i królowej Wilhelminy Pruskiej. Jej matką była księżna Ludwika, ósme dziecko Fryderyka Wilhelma, króla Prus i królowej Luizy. Ludwika miała dwóch młodszych braci, którzy zmarli we wczesnym dzieciństwie i młodszą siostrę – Wilhelminę Fryderykę Annę Elżbietę Marię (1841–1910).

Księżniczka Luiza wyszła za mąż 19 czerwca 1850 za następcę tronu Szwecji i Norwegii, księcia Karola. Jej mąż był synem króla szwedzkiego i norweskiego, Oskara I i jego żony Józefiny de Beauharnais-Bernadotte. Księżniczka Ludwika i książę Karol mieli dwoje dzieci:

  • Luizę (1851-1926), królową Danii
  • Karola Oskara (1852-1854), księcia Södermanland

Ludwika została królową Szwecji, kiedy jej teść zmarł 8 lipca 1859. Jej mąż został nowym królem jako Karol XV w Szwecji i Karol IV w Norwegii. Księżniczka Ludwika otrzymała tytuł królowej Szwecji i Norwegii.

Królowa Ludwika zmarła 30 marca 1871 w Sztokholmie.

Linki zewnętrzne[edytuj]

historiska personer.nu (szw.) [dostęp 1 stycznia 2011]