Mario Mauro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mario Mauro
Mario Mauro - VeDrò 2012 crop.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1961
San Giovanni Rotondo
Minister obrony Włoch
Okres od 28 kwietnia 2013
do 22 lutego 2014
Przynależność polityczna Popolari per l’Italia
Poprzednik Giampaolo Di Paola
Następca Roberta Pinotti

Mario Walter Mauro (ur. 24 lipca 1961 w San Giovanni Rotondo) – włoski polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego i senator, od 2013 do 2014 minister obrony.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1985 studia z zakresu filozofii i literaturoznawstwa na Università Cattolica del Sacro Cuore w Mediolanie. Pracował jako nauczyciel historii. Zaangażował się w działalność organizacji katolickich, w tym w ramach ruchu Comunione e Liberazione.

W 1999, 2004 i 2009 uzyskiwał mandat posła do Parlamentu Europejskiego z ramienia partii Forza Italia (przekształconej w 2009 w Lud Wolności). Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego PE, zasiadał we frakcji Europejskiej Partii Ludowej.

W 2013 odszedł z Europarlamentu w związku z wyborem do Senatu XVII kadencji z ramienia koalicji Z Montim dla Włoch[1], do której przeszedł z Ludu Wolności. 27 kwietnia 2013 ogłoszono jego nominację na urząd ministra obrony w gabinecie Enrica Letty[2]. W tym samym roku założył własne ugrupowanie pod nazwą Popolari per l’Italia. Funkcję ministra pełnił do 22 lutego 2014. W 2017 dołączył do senackiej frakcji Forza Italia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mario Mauro na stronie Senatu XVII kadencji (wł.). [dostęp 2013-03-19].
  2. Il governo Letta: Saccomanni all'Economia, Alfano agli Interni e Bonino agli Esteri (wł.). il Sole 24 Ore.com, 27 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]