Valerio Zanone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Valerio Zanone
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1936
Turyn
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 2016
Rzym
Minister obrony Włoch
Okres od 28 lipca 1987
do 22 lipca 1989
Przynależność polityczna Włoska Partia Liberalna
Poprzednik Remo Gaspari
Następca Mino Martinazzoli

Valerio Zanone (ur. 22 stycznia 1936 w Turynie, zm. 7 stycznia 2016[1] w Rzymie) – włoski dziennikarz, polityk, minister w kilku rządach i parlamentarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Turyńskim, pracował jako dziennikarz. W 1970 został radnym regionalnym w Piemoncie. Od 1976 do 1990 i od 1992 do 1994 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych VII, VIII, IX, X i XI kadencji[2].

Przez wiele lat działał we Włoskiej Partii Liberalnej, był jej sekretarzem (1976–1985), a później formalnym przewodniczącym. Sprawował urząd ministra ds. ekologii w pierwszym rządzie Bettina Craxiego (1985–1986), następnie do 1987 ministra przemysłu w drugim rządzie tego premiera. Od 1987 do 1989 pełnił funkcję ministra obrony w gabinetach, którymi kierowali Giovanni Goria i Ciriaco De Mita.

Od lipca 1990 do grudnia 1991 zajmował stanowisko burmistrza Turynu. W 1993 ustąpił z funkcji partyjnych, gdy okazało się, że jego następca na funkcji sekretarza, Renato Altissimo, jest uwikłany w aferę korupcyjną znaną jako sprawa Enimont. W latach 90. angażował się w działalność niewielkich partii liberalnych, stał na czele Federacji Włoskich Liberałów. W 2001 przystąpił do partii Margherita, a z nią w 2007 do Partii Demokratycznej.

Rok wcześniej uzyskał mandat senatora XV kadencji, który sprawował do 2008[2]. W 2010 został członkiem Sojuszu dla Włoch, wszedł w skład władz krajowych tego ugrupowania[3].

Przypisy

  1. Roma, morto Valerio Zanone: storico segretario del Pli, fu sindaco di Torino (wł.). tgcom24.mediaset.it, 7 stycznia 2016. [dostęp 8 stycznia 2016].
  2. a b Valerio Zanone na stronie Senatu XV kadencji (wł.). [dostęp 15 lutego 2011].
  3. Comitato Direttivo (wł.). alleanzaperlitalia.it. [dostęp 15 lutego 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]