Markowice (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Markowice
Klasztor pokarmelitański
Klasztor pokarmelitański
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat mogileński
Gmina Strzelno
Strefa numeracyjna (+48) 52
Tablice rejestracyjne CMG
SIMC 0096514
Położenie na mapie gminy Strzelno
Mapa lokalizacyjna gminy Strzelno
Markowice
Markowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Markowice
Markowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Markowice
Markowice
Ziemia 52°42′28,65″N 18°12′58,67″E/52,707958 18,216297

Markowicewieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Strzelno. Wzmiankowana w XIV w. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Historia[edytuj]

8 września 1939 do posiadającej mieszaną, polsko-niemiecką ludność wsi wkroczył dziesięcioosobowy oddział Wehrmachtu. W godzinach popołudniowych został on zaatakowany przez polskich mieszkańców wsi za pomocą broni białej i broni krótkiej. Niemiecka ludność Markowic wraz z częścią żołnierzy uciekła na pola otaczające wieś, gdzie zostali otoczeni przez nadciągający ze Strzelna oddział Wojska Polskiego. Wszyscy żołnierze niemieccy zginęli w walce bądź zostali rozstrzelani, zamordowano również prawie całą niemiecką ludność wsi. Przeżyła osoba, która schroniła się w klasztorze, oraz ci Niemcy, którzy tego dnia nie znajdowali się we wsi (w tym mistrz Polski w wioślarstwie, Ewald Reich oraz właścicielka miejscowych dóbr, Hildegarda von Heydebreck wraz z córkami). Wieczorem podłożono ogień pod pałac ziemiański von Heydebrecków, niszcząc go całkowicie.

12 września 1939 wieś została zajęta przez wojska niemieckie. Mimo zgromadzenia 126 tutejszych mężczyzn przed plutonem egzekucyjnym, Niemcy zrezygnowali z egzekucji. Markowice zostały poddane szczególnie ostremu reżimowi administracyjnemu. W październiku 1939 usunięto z klasztoru zakonników, zamieniając kompleks w szkołę niemiecką. Szacuje się, że do 1945 zostało zamordowanych bądź zaginęło 32 mieszkańców Markowic, w tym 15 oblatów z klasztoru[1][2].

Z dniem 30 sierpnia 2013 roku Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej ukończyli swoją posługę, przez co opuszczają Markowice. Kustoszami Sanktuarium zostają księża diecezjalni z archidiecezji gnieźnieńskiej .

Zabytki[edytuj]

  • Barokowy zespół klasztorny karmelitów trzewiczkowych (w latach 1926-2013 Misjonarzy Oblatów M.N.). Kościół w pierwotnym kształcie ukończony w 1710, w latach 1754-1764 dobudowano wieżę, w 1777 przeorientowano (prezbiterium przeniesiono z części wschodniej do zachodniej), w związku z czym przebudowano wnętrze. We wnętrzu ołtarze późnobarokowe i rokokowe, w ołtarzu głównym późnogotycka figurka Matki Boskiej z Dzieciątkiem ok. 1470-80 (autentyczna jedynie górna część rzeźby - popiersie Matki Boskiej i Dzieciątko, reszta uzupełniona w 1948), koronowana w 1965. Klasztor zbudowany w latach 1767-74.
  • Barokowa kolumna z krucyfiksem z XVIII w.

Urodzeni w Markowicach[edytuj]

Gustaw Zieliński, Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, Grzegorz Roszak.

Przypisy

  1. Cudowna Madonna w Markowicach (pol.). Gazeta Pomorska. [dostęp 02.06.2010].
  2. Lojalni sąsiedzi czy wrogowie? Inowrocławscy Niemcy u progu II wojny światowej (pol.). Uczyć się z historii. [dostęp 02.06.2010].

Zobacz też[edytuj]

Barokowy ołtarz główny kościoła w Markowicach