Maurizio Martina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maurizio Martina
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 września 1978
Calcinate
Minister rolnictwa i leśnictwa Włoch
Okres od 22 lutego 2014
do 13 marca 2018
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Enrico Letta (p.o.)
Następca Paolo Gentiloni (p.o.)
Sekretarz Partii Demokratycznej
Okres od 12 marca 2018[1]
do 17 listopada 2018
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Matteo Renzi
Następca Nicola Zingaretti

Maurizio Martina (ur. 9 września 1978 w Calcinate[2]) – włoski polityk i samorządowiec, parlamentarzysta, od 2014 do 2018 minister rolnictwa i leśnictwa, w 2018 sekretarz Partii Demokratycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył technikum rolnicze w Bergamo i studia z zakresu politologii. Był radnym miejskim w Mornico al Serio, działaczem organizacji młodzieżowej Demokratów Lewicy i jej sekretarzem w prowincji Bergamo. Pełnił funkcję sekretarza Demokratów Lewicy i następnie Partii Demokratycznej w Lombardii. W latach 2010–2013 sprawował mandat radnego rady regionalnej w Lombardii. W 2013 objął stanowisko podsekretarza stanu w resorcie rolnictwa[2].

21 lutego 2014 kandydat na premiera Matteo Renzi ogłosił jego nominację na urząd ministra rolnictwa i leśnictwa w swoim nowo tworzonym rządzie[3]. Utrzymał to stanowisko również w powołanym w grudniu 2016 gabinecie Paola Gentiloniego[4].

W wyborach w 2018 uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych XVIII kadencji[5]. 12 marca 2018, po rezygnacji Mattea Renziego, przejął tymczasowo funkcję sekretarza Partii Demokratycznej[6]. Następnego dnia ustąpił z funkcji rządowej[7]. 7 lipca 2018 partyjne zebranie powołało go na sekretarza PD[8]. Zrezygnował ze skutkiem na 17 listopada 2018 celem umożliwienia przeprowadzenia nowych wyborów na tę funkcję[9]. Ubiegał się następnie o ponowny wybór na tę funkcję, przegrywając jednak w marcu 2019 z Nicolą Zingarettim[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 7 lipca 2018 jako p.o.
  2. a b Il Ministro (wł.). politicheagricole.it. [dostęp 2014-02-22].
  3. Nasce il governo Renzi, ecco i ministri. Alfano al Viminale, Padoan all'Economia. Mogherini agli Esteri, Pinotti alla Difesa (wł.). la Repubblica.it, 21 lutego 2014. [dostęp 2014-02-21].
  4. Governo Gentiloni: lista ministri. Alfano Esteri, Minniti Interni, Lotti Sport, Fedeli Istruzione. Boschi sottosegretario (wł.). ilfattoquotidiano.it, 12 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-12].
  5. Elezioni, il nuovo Parlamento senza D'Alema (ma con Grasso, Boldrini e tutti i ministri Pd) (wł.). today.it, 6 marca 2018. [dostęp 2018-03-06].
  6. Matteo Renzi ustąpił z przewodniczenia Partii Demokratycznej. interia.pl, 12 marca 2018. [dostęp 2018-03-13].
  7. Pd, Martina si dimette da ministro. E attacca Di Maio: „Arrogante” (wł.). quotidiano.net, 13 marca 2018. [dostęp 2018-04-05].
  8. Assemblea Pd, Martina eletto segretario. Congresso prima delle Europee (wł.). democratica.com, 7 lipca 2018. [dostęp 2018-07-11].
  9. Assemblea Pd, Renzi non c'è. Martina verso candidatura di squadra. Zingaretti, appello per le primarie (wł.). repubblica.it. [dostęp 2018-07-11].
  10. Angela Giuffrida: Nicola Zingaretti elected as leader of Italy's Democratic party (ang.). theguardian.com, 3 marca 2019. [dostęp 2019-03-09].