Miąsowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miąsowa
Zespół Placówek Oświatowych w Miąsowej
Zespół Placówek Oświatowych w Miąsowej
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat jędrzejowski
Gmina Sobków
Wysokość 253 m n.p.m.
Liczba ludności (31.03.2016) 659
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-305[1]
Tablice rejestracyjne TJE
SIMC 0270395
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Miąsowa
Miąsowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Miąsowa
Miąsowa
Ziemia50°43′03″N 20°22′17″E/50,717500 20,371389

Miąsowa dawniej Miassowawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sobków[2]. Została założona w XIV wieku[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

W miejscowości znajduje się stacja kolejowa na linii kolejowej nr 8 KrakówKielce, szkoła, apteka, świetlica, biblioteka, ośrodek zdrowia oraz trzy sklepy spożywcze. Wieś przecina droga krajowa nr 7.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość położona jest w południowo-zachodniej części województwa, w północnej części Płaskowyżu Jędrzejowskiego. Oddalona jest 12 km od Jędrzejowa, 28 km od Kielc, 91 km od Krakowa i 207 km od Warszawy. Od południa graniczy z Mnichowem, od zachodu z Mzurową, od północnego zachodu ze Szczepanowem, od północy z Brzegami i od wschodu z Osową oraz Brzeźnem. Większość zabudowań znajduje się w małej kotlinie pomiędzy dwoma wzniesieniami [4].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Miąsowa[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0270403 Chabasów część wsi
0270410 Kajtanów część wsi
0270426 Lipówka część wsi
0270432 Pećkelów przysiółek

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Lasy i ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

W Miąsowej jest około 45 hektarów terenów leśnych, w tym większość lasów iglastych. Największym kompleksem roślinności jest las Kosmolec, znajdujący się w północno-zachodniej części miejscowości. Oprócz tego dość rozlegle formacje występują w przysiółku Pećkelów oraz przy północnej granicy. Cała wieś zlokalizowana jest w granicach Włoszczowsko – Jędrzejowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Las Kosmolec jest chroniony w ramach otuliny Chęcińsko-Kielecki Parku Krajobrazowego jako Chęcińsko-Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu.

Łąki i pola uprawne[edytuj | edytuj kod]

Łąki i pastwiska zajmują 2,55 hektara powierzchni administracyjnej miejscowości, a pola uprawne oraz drogi do nich prowadzące – 251 hektarów[4].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Miąsowa składa się z kilku jednostek osadniczych. Są to:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Średniowiecze i czasy nowożytne[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona przez Jaksę Gryfitę, właściciela sąsiedniego Mnichowa, w XIV w. na prawie niemieckim, jako ulicówka. Według regestru poborowego z 1540 roku wieś, nazwana jako Miąszowa, oraz miejscowości Mzurowa, Mnichów i Ossowa były własnością Jana Michowskiego. Wartość czterech wiosek razem wynosiła 1000 grzywien(czyli około 20000 groszy). W latach 1662-1676 właścicielem został Zygmunt Łubieński herbu Pomian. Około 1770 r. z małżeństwa Rocha Kossowskiego oraz Konstancji Łubieńskiej nie pozostały żadne dzieci, dlatego dziedziczka postanowiła sprzedać swój majątek Józefowi Kalasantemu Dunin Wąsowiczowi herbu Łabędź. Dalej włości w 1839 r. nabył Karol baron Larisch herbu Larysza. Po śmierci Karola, od jego spadkobiercy Edmunda barona Larisch, w 1869 r. dobra Mnichów zakupił Karol Zabłocki herbu Łada. Od 1886 r. właścicielem został Wacław Józef Jaskłowski herbu Radwan, prawnik, historyk oraz pisarz regionalny.

Aż do 1836 roku Miąsowa należała do parafii w Mokrsku Dolnym, dopiero w danym roku miejscowość została przydzielona do nowo utworzonej jednostki w Mnichowie. Miąsowa 1827 wieku należała do pow. jędrzejowskiego, gminy Brzegi, parafii Mnichów. We wsi było wtedy 13 domów oraz 77 mieszkańców[7][8].

Czasy współczesne[edytuj | edytuj kod]

XIX wieczna karczma w Miąsowej. Zniszczona podczas I wojny światowej.

W 1915 roku sprowadzono do Miąsowej moździerz oblężniczy zwany „Chudą Emmą”, który zamontowany został za XIX wieczną karczmą. Dla bezpieczeństwa nakazano mieszkańcom opuścić miejscowość. Z działa o zasięgu około 10 kilometrów ostrzeliwano rosyjskie stanowiska artyleryjskie m.in. we wsiach Mosty, Korzecko i Tokarnia. Austriacki ostrzał tak potężnymi działami spowodował kontratak i Rosjanie kompletnie zniszczyli Miąsową. Ci, którzy nie mieli się gdzie podziać wracali do ruin swoich domów. We wsi nastała nędza. Po wojnie nastąpił powolny czas odbudowy wioski z pomocą gminy Brzegi. Dnia 28 lutego 1919 r. Sejm uchwalił ustawę o zaopatrzeniu ludności w drzewo z lasów państwowych[9].

30 stycznia 1944 r. oddział partyzancki „Barabasz” dokonał akcji wysadzenia torów na odcinku Miąsowa-Sobków. Jędrzejowskie gestapo przeprowadziło akcję odwetową aresztując wielu mieszkańców Jędrzejowa, kilkunastu pojmanych należało do AK. Zatrzymanych zawieziono do Kielc, skąd 31 stycznia przewieziono ich w miejsce akcji pod Miąsową. Kolejno rozstrzeliwano skutych ze sobą 24 więźniów. W 1965 roku władze PRL-u postawiły w tym miejscu pomnik ku pamięci pomordowanym[10].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Od 25 października 1997 funkcjonuje tu Zespół Placówek Oświatowych (szkoła podstawowa i gimnazjum; w skrócie ZPO Miąsowa). Od 2 stycznia 2000 w szkole znajduje się sala gimnastyczna. Do ZPO Miąsowa w roku szkolnym 2008/09 uczęszczało 335 uczniów; 154 do szkoły podstawowej, 181 do gimnazjum. Budynek ten jest jednopiętrowy i zajmuje powierzchnię 2650 m2. Wcześniej dzieci uczyły się w starej szkole, która obecnie nie istnieje. Miąsowa prawdopodobnie otrzymała ją w darze od żony dziedzica Jaskółowskiego[11].

We wsi działa także Przedszkole Samorządowe, niezależne od ZPO.

Turystyka i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

  • Restauracja całodobowa obok pobliskiej stacji paliw
  • Trzy boiska piłkarskie trawiaste oraz jedno betonowe, przystosowane także do gry w koszykówkę
  • Świetlica i biblioteka niedaleko Zespołu Placówek Oświatowych
  • Na obszarze wsi można znaleźć liczne krzyże przydrożne np. przy zjeździe z drogi krajowej do miejscowości znajduje się odrestaurowany, stalowy krzyż ufundowany przez Marcina i Zofię Grabalskich w 1915[12]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Miąsowa zajmuje powierzchnię 443,62 hektarów[4]. Dane dot. ludności z 31 marca 2016 r.[13]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 659 100 333 51 326 49

Gęstość zaludnienia w 2016 roku wynosiła 149 os./km².

  • Wykaz liczby ludności na przełomie prawie dwóch stuleci:

Największą populację Miąsowa miała w 2013 roku - wg spisu ludności sołectw gminy Sobków[14], wieś miała 675 stale zameldowanych mieszkańców. Gęstość zaludnienia tym czasie wynosiła 152 os./km².

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Przeglądanie TERYT (Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2013-11-22].
  3. Warchał Sokół ↓.
  4. a b c Ogłoszenia i Obwieszczenia dotyczące zagospodarowania przestrzennego Gminy Sobków. Urząd gminy Sobków. [dostęp 2014-09-01].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. Kalina ↓.
  8. Miąsowa w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  9. „Chuda Emma” pod karczmą w Miąsowej. andreovia.pl.
  10. „Odbicie więźniów gestapo” i pomnik ku czci pomordowanym. andreovia.pl.
  11. Historia szkoły. Oficjalna strona ZPO Miąsowa - zarchiwizowana strona przez Internet Archive. [dostęp 30 października 2008].
  12. Firmy Miąsowa, pow. jędrzejowski, woj. świętokrzyskie - Panorama Firm. Eniro Polska Sp. z o.o..
  13. Wykaz liczby ludności w poszczególnych sołectwach gminy Sobków stale zameldowanych wg stanu na dzień 31.03.2016r.. Urząd gminy Sobków.
  14. Wykaz liczby ludności w poszczególnych sołectwach gminy Sobków stale zameldowanych wg stanu na dzień 31.12.2013r.. Urząd gminy Sobków. [dostęp 2013-12-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Laberschek, Kwartalnik Historyczny, Kraków, 1993 (nr 1, s.65, 72)
  • Jerzy Warchał, Arkadiusz Sokół, Ziemia Jędrzejowska, Kraków, 1971 (s.10)
  • Dariusz Kalina, Z DZIEJÓW SOBKOWA. W 450 rocznicę nadania praw miejskich, Kielce, 2013 (s. 144-148)