Michał Kulesza (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Kulesza
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1948
Łódź
Data i miejsce śmierci 13 stycznia 2013
Warszawa
Doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: administracja publiczna, prawo administracyjne
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1969–2013
Prodziekan
Wydział Prawa i Administracji
Okres spraw. 1991–1992
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego
Grób Michała Kuleszy na Wojskowych Powązkach w Warszawie

Michał Tadeusz Kulesza (ur. 15 czerwca 1948 w Łodzi, zm. 13 stycznia 2013[1] w Warszawie) – polski prawnik, radca prawny, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, teoretyk administracji, specjalista z zakresu samorządu terytorialnego, doradca społeczny prezydenta RP ds. samorządu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości był harcerzem i instruktorem 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”[2]. W 1969 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Od tego też roku pracował na tej uczelni. Uzyskał stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego nauk prawnych, został profesorem nadzwyczajnym UW. Kierował Zakładem Nauki Administracji na WPiA UW. Posiadał uprawnienia radcy prawnego, prowadził własną kancelarię i współpracował z innymi kancelariami (Domański Zakrzewski Palinka oraz Baker & McKenzie Gruszczyński i Wspólnicy[3]). Pod jego kierunkiem stopnień naukowy doktora otrzymał Piotr Radziewicz[4].

Od lat 80. uczestniczył w badaniach nad odbudową samorządu terytorialnego. Należał do współzałożycieli Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej, był jednym z twórców reform samorządu terytorialnego z 1990 i 1998. W 1989 wchodził w skład zespołu do spraw samorządu podczas rozmów Okrągłego Stołu. Uczestniczył w pracach nad reformą samorządową jako pełnomocnik rządu ds. reformy samorządu terytorialnego (w randze podsekretarza stanu w URM). W latach 1997–1999 pełnił funkcję sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w rządzie Jerzego Buzka. Działał w Ruchu Stu[5]. W 2004 był wśród założycieli Partii Centrum[6].

W latach 2004–2013 zasiadał w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w której pełnił funkcję wiceprzewodniczącego[7]. Był redaktorem naczelnym miesięcznika „Samorząd Terytorialny”. W 2008 został społecznym doradcą ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Donalda Tuska. Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[8]. W tym samym roku został powołany na stanowisko doradcy społecznego prezydenta Bronisława Komorowskiego ds. samorządu.

Zmarł 13 stycznia 2013 w Warszawie. Pogrzeb odbył się 21 stycznia, pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[9].

Z inicjatywy jego żony Ewy została ustanowiona przez redakcję „Rzeczpospolitej” nagroda Fundament Rzeczpospolitej im. Michała Kuleszy[10].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2009, za wybitne zasługi na rzecz samorządu terytorialnego i administracji publicznej, za osiągnięcia w pracy naukowej, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11]. W 2010, za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju demokracji lokalnej, za osiągnięcia w pracy naukowej i publicznej, otrzymał Krzyż Komandorski tego orderu[12]. W 2015 został pośmiertnie odznaczony Odznaką Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego[13].

W 2011 wyróżniony złotą odznaką Podkarpackiego Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych[14]. W 2009 otrzymał tytuł honorowego obywatela Brzozowa[15].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Administracja publiczna. Zagadnienia ogólne (z Hubertem Izbebskim), od 1998
  • Administracyjnoprawne uwarunkowania polityki przestrzennej, 1987
  • Aspekty prawne zagospodarowania przestrzennego aglomeracji warszawskiej, 1981
  • Efektywność prawa i administracji w zakresie ochrony przyrody i środowiska, 1987
  • Harmonizacja prawa polskiego w latach 2000–2001 w zakresie przepisów regulujących działanie samorządu (współautor), 2001
  • Konkurencja a regulacja w działalności komunalnej. Kierunki zmian w prawie i orzecznictwie polskim (współautor), 1995
  • Polityka regionalna Unii Europejskiej a instrumenty wspierania rozwoju regionalnego w Polsce (współautor), 2000
  • Prawne problemy funkcjonowania miejskiej strefy usług publicznych, 1997
  • Regulacja rynku telekomunikacyjnego. Stwierdzenie znaczącej pozycji rynkowej operatorów (współredaktor), 2007
  • Społeczny projekt ustawy o ochronie przyrody (1980–1983), 1987
  • Ustawa o gospodarce komunalnej. Komentarz (z Cezarym Banasińskim), 2002
  • Wiedza o społeczeństwie. Wychowanie obywatelskie. Podręcznik (współautor), od 2004

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doradca prezydenta Komorowskiego nie żyje. wprost.pl, 13 stycznia 2013. [dostęp 2013-01-13].
  2. Maciej Górski, Szymon Matejczyk, Adam Zieliński: Wspomnienie o Michale Kuleszy. czarnajedynka.pl. [dostęp 2016-10-29].
  3. Profesor Michał Kulesza w gronie Partnerów DZP. dzp.pl. [dostęp 2014-04-26].
  4. Piotr Radziewicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-01-14].
  5. Cezary Łazarewicz: Wskrzeszenie Czesława. polityka.pl, 10 października 2010. [dostęp 2013-01-13].
  6. Profesor Religa zakłada partię Centrum. wp.pl, 3 kwietnia 2004. [dostęp 2013-01-13].
  7. Historia CMWP. freepress.org.pl. [dostęp 2013-12-11].
  8. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2014-04-26].
  9. Prof. Michał Kulesza spoczął na Powązkach. tvp.info, 21 stycznia 2013. [dostęp 2013-01-21].
  10. Fundament Rzeczpospolitej im. Michała Kuleszy dla prof. Jerzego Regulskiego. frdl.org.pl. [dostęp 2014-01-01].
  11. M.P. z 2010 r. nr 4, poz. 32
  12. M.P. z 2010 r. nr 90, poz. 1045
  13. Główną maksymą dzisiejszego spotkania jest „Labor omnia vincit – praca wszystko zwycięża” – minister Andrzej Halicki podczas konferencji „Od Solidarności do Samorządności”. mac.gov.pl, 28 sierpnia 2015. [dostęp 2015-09-05].
  14. Marian Struś. Sanok z tytułem Lidera Samorządności. „Tygodnik Sanocki”. nr 23 (1021) z, s. 3, 10 czerwca 2011. [dostęp 2017-07-10]. 
  15. Radni nadali honorowe obywatelstwa. brzozow.pl, 21 maja 2009. [dostęp 2015-05-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Kulesza w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-01-13].