Michał Lewicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Lewicki
Kardynał prezbiter
prymas Galicji i Lodomerii
Michał Lewicki
Kraj działania Galicja i Lodomeria
Data i miejsce urodzenia 16 sierpnia 1774
Łanczyn
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1858
Uniów
unicki arcybiskup lwowski
Okres sprawowania 1816–1858
Wyznanie katolickie
Kościół obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Prezbiterat 1798
Nominacja biskupia 20 września 1813
unicki biskup przemyski
Sakra biskupia 20 września 1813
Kreacja kardynalska 16 czerwca 1856
Pius IX
Odznaczenia
Kawaler Orderu Leopolda

Michał Lewicki (ukr. Миха́йло Леви́цький; ur. 16 sierpnia 1774 w Łanczynie, zm. 14 stycznia 1858 w Uniowie[1]) – duchowny katolicki obrządku ukraińskiego, kardynał (kapelusz otrzymał 16 czerwca 1856 w Uniowie). Prymas Galicji i Lodomerii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ksiądza proboszcza greckokatolickiego Stefana Lewickiego.

Ukończył teologię we Lwowie, wyświęcony w 1798. W 1808 został proboszczem parafii katedralnej. 20 września 1813 został mianowany biskupem Przemyśla obrządku ukraińskiego, 8 marca 1816 został podniesiony do rangi metropolity Lwowa, Halicza i Krzemieńca. W 1848 cesarz Franciszek Józef I nadał mu tytuł prymasa Galicji i Lodomerii. 16 czerwca 1856 został przez papieża Piusa IX mianowany kardynałem prezbiterem.

W 1843 metropolita zaproponował władzom austriackim użycie terminów urzędowych „Rutenische Sprache” i „Rutenische Nation”, co rozpatrzono pozytywnie. On również był pomysłodawcą nazwy „Rusin” (Ruthenen) na określenie galicyjskich Ukraińców[2].

Funkcję przejął po administratorze metropolii Mychajle Harasewyczu. Ostatnie lata spędził w Uniowie, rządy metropolii sprawował biskup sufragan Grzegorz Jachimowicz. Jego następcą na stolicy metropolitalnej lwowskiej obrządku ukraińskiego był Josyf Sembratowycz.

Został pochowany w Uniowie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Gazeta Lwowska”, 18 stycznia 1858. 
  2. Marian Stolarczyk. Problem ukraiński w polityce polskich demokratów i Centralnej Rady Narodowej (do lipca 1848 r.). „Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. Historia”. 3 (10), s. 43, 1993. ISSN 0866-9996. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Lewicki w catholic-hierarchy.org
  • Dmytro Błażejowśkyj: Historical sematism of the Eparchy of Peremysl including the Apostolic Administration of Lemkivscyna (1828–1939), Lwów 1995 (ang.)
  • Bolesław Łopuszański: Lewicki Michał h. Rogala (1774–1858). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XVII. Wrocław — Warszawa — Kraków : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1972, s. 233–234.