Jan Antoni de Potoczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Antoni de Potoczki
Kraj działania Królestwo Galicji i Lodomerii
Data i miejsce urodzenia 27 grudzień 1759
Basfalov (Elisabethopolis) obecnie Dumbrăveni
Data i miejsce śmierci 16 maj 1832
Przemyśl
biskup przemyski
Okres sprawowania 1825-1832
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 9 lipca 1786
Prezbiterat 12 sierpnia 1786
Nominacja biskupia 19 grudnia 1825
Sakra biskupia 12 marca 1826
Odznaczenia
Order Cesarza Leopolda

Jan Antoni de Potoczki, także Jan Potoczki Ritter von Pottock[1] (ur. 27 grudnia 1759 w Basfalov (Elisabethopolis) obecnie Dumbrăveni[2], Siedmiogród, zm. 16 maja 1832 w Przemyślu[3]biskup przemyski (1825-1832)[4][2][5], rektor Uniwersytetu Lwowskiego (1792-1793), kawaler Orderu Cesarza Leopolda.

Pochodził z rodziny ormiańskiej. W latach 1787-1796 wykładowca Teologii Pastoralnej na Uniwersytecie Lwowskim. Przed nominacją biskupią był proboszczem w Żydaczewie i kanonikiem honorowym we Lwowie[2]. W 1828 zbudował w katedrze przemyskiej murowane przedsionki w miejsce starych, drewnianych.

W 1820 roku otrzymał nobilitację galicyjską wraz z herbem Potoczki[2][4][6].

Trumnę z jego szczątkami odnaleziono w roku 2011 w trakcie odbudowy i adaptacji lochów przemyskiej archikatedry[7].

Przypisy

  1. S. Górzyński, Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918, Warszawa: DiG, 1997.
  2. a b c d Ludwik Korwin: Ormiańskie rody szlacheckie. Kraków: Gebethner i Wollf, 1934, s. 144 – 145.
  3. Baza osób polskich: Potoczki, Jan Antoni. [dostęp 2011-09-03].
  4. a b Seweryn hr. Uruski: Rodzina • Herbarz szlachty polskiej. T. XIV. Warszawa: Gebethner i Wolf, 1917, s. 303.
  5. Archidiecezja Przemyska – tabela biskupów przemyskich (dostęp 26-03-2015)
  6. Leon Theodorowicz: Nieco o heraldyce i rodach Ormian polskich. Lwów: nakł. autora, 1925, s. 14.
  7. Wielkie odkrycie w Przemyslu! W podziemiach spoczywa biskup Potocki. Nowiny24.pl. [dostęp 2011-09-03].

Bibliografia[edytuj]

  • "Historya Uniwersytetu Lwowskiego", Lwów 1894, L. Finkel, S. Starzyński
  • Kurjer Warszawski, nr 76, 1826

Linki zewnętrzne[edytuj]