Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2001

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

8. Mistrzostwa Świata
w Lekkoatletyce

Gospodarz Kanada Edmonton
Otwarcie 3 sierpnia 2001
Zamknięcie 12 sierpnia 2001
Reprezentacji 189[1]
Zawodników 1677[1]
Stadion Commonwealth Stadium
1leftarrow.png Sewilla 1999 Paryż 2003 1rightarrow-2.png

8. Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce – zawody sportowe zorganizowane przez IAAF między 3 i 12 sierpnia 2001 w Edmonton.

Rozegrane w Kanadzie mistrzostwa były pierwszy raz przeprowadzone na kontynencie północnoamerykańskim i drugi raz w historii poza Europą (w 1991 czempionat gościło Tokio)[2]. Gospodarza imprezy wybrano w listopadzie 1998 w Monako – kontrkandydatami Edmonton były Paryż, Nowe Delhi oraz San Francisco[3][4].

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Kraj Złoto
Złoto
Srebro
Srebro
Brąz
Brąz
Suma
Razem
1.  Rosja 5 7 6 18
2.  Stany Zjednoczone 5 5 3 13
3.  Kenia 3 3 2 8
4.  Niemcy 3 3 1 7
5.  Kuba 3 1 2 6
6.  Bahamy 3 0 1 4
7.  Etiopia 2 3 3 8
8.  Białoruś 2 2 0 4
 Rumunia 2 2 0 4
10.  Maroko 2 1 0 3
11.  Polska 2 0 3 5
12.  Czechy 2 0 0 2
 Republika Południowej Afryki 2 0 0 2
14.  Jamajka 1 3 2 6
15.  Grecja 1 2 2 5
16.  Włochy 1 1 2 4
17.  Ukraina 1 1 1 3
18.  Australia 1 0 2 3
19.  Wielka Brytania 1 0 1 2
20.  Dominikana 1 0 0 1
 Mozambik 1 0 0 1
 Senegal 1 0 0 1
 Szwajcaria 1 0 0 1
24.  Hiszpania 0 2 1 3
 Japonia 0 2 1 3
26.  Finlandia 0 1 1 2
 Francja 0 1 1 2
 Szwecja 0 1 1 2
 Trynidad i Tobago 0 1 1 2
30.  Austria 0 1 0 1
 Estonia 0 1 0 1
 Izrael 0 1 0 1
 Kamerun 0 1 0 1
 Litwa 0 1 0 1
35.  Meksyk 0 0 2 2
36.  Bułgaria 0 0 1 1
 Haiti 0 0 1 1
 Kazachstan 0 0 1 1
 Portugalia 0 0 1 1
 Saint Kitts i Nevis 0 0 1 1
 Surinam 0 0 1 1

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

WR - rekord świata | CR - rekord mistrzostw | NR - rekord kraju | AR - rekord kontynentu
SB - najlepszy wynik w sezonie | WL - najlepszy tegoroczny wynik na listach światowych | PB - rekord życiowy

Mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja: Złoto 1. miejsce Rezultat Srebro 2. miejsce Rezultat Brąz 3. miejsce Rezultat
Bieg na 100 m[5]
(szczegóły)
Stany Zjednoczone Maurice Greene 9,82 WL Stany Zjednoczone Bernard Williams 9,94 PB Trynidad i Tobago Ato Boldon 9,98
Bieg na 200 m Grecja Konstandinos Kenderis 20,04 Jamajka Christopher Williams 20,20 Saint Kitts i Nevis Kim Collins
Stany Zjednoczone Shawn Crawford
20,20 NR
20,20
Bieg na 400 m Bahamy Avard Moncur 44,64 Niemcy Ingo Schultz 44,87 Jamajka Gregory Haughton 44,98
Bieg na 800 m Szwajcaria André Bucher 1:43,70 Kenia Wilfred Bungei 1:44,55 Polska Paweł Czapiewski 1:44,63 PB
Bieg na 1500 m Maroko Hicham El Guerrouj 3:30,68 Kenia Bernard Lagat 3:31,10 Francja Driss Maazouzi 3:31,54 SB
Bieg na 5000 m[6] Kenia Richard Kipkemei Limo 13:00,77 Etiopia Millon Wolde 13:03,47 Kenia John Kibowen 13:05,20
Bieg na 10 000 m Kenia Charles Kamathi 27:53,25 Etiopia Assefa Mezgebu 27:53,97 Etiopia Haile Gebrselassie 27:54,41
Maraton Etiopia Gezahegne Abera 2:12:42 SB Kenia Simon Biwott 2:12:43 Włochy Stefano Baldini 2:13:18
Bieg na 3000 m z przeszkodami Kenia Reuben Kosgei 8:15,16 Maroko Ali Ezzine 8:16,21 Kenia Bernard Barmasai 8:16,59
Bieg na 110 m przez płotki Stany Zjednoczone Allen Johnson 13,04 WL Kuba Anier García 13,07 SB Haiti Dudley Dorival 13,25 NR
Bieg na 400 m przez płotki Dominikana Félix Sánchez 47,49 WL Włochy Fabrizio Mori 47,54 NR Japonia Dai Tamesue 47,89 NR
Sztafeta 4 x 100 m[7]  Republika Południowej Afryki
Morne Nagel
Corne du Plessis
Lee-Roy Newton
Matthew Quinn
38,47 NR  Trynidad i Tobago
Marc Burns
Ato Boldon
Jaycey Harper
Darrel Brown
38,58 NR  Australia
Matthew Shirvington
Paul Di Bella
Steve Brimacombe
Adam Basil
38,83 SB
Sztafeta 4 x 400 m[8]  Bahamy
Avard Moncur
Chris Brown
Troy McIntosh
Timothy Munnings
2:58,19 NR  Jamajka
Brandon Simpson
Christopher Williams
Gregory Haughton
Danny McFarlane
2:58,39 SB  Polska
Rafał Wieruszewski
Piotr Haczek
Piotr Długosielski
Piotr Rysiukiewicz
2:59,71 SB
Chód na 20 km Rosja Roman Rasskazow 1:20:31 Rosja Ilja Markow 1:20:33 Rosja Wiktor Burajew 1:20:36
Chód na 50 km Polska Robert Korzeniowski 3:42:08 WL Hiszpania Jesús Ángel García 3:43:07 SB Meksyk Edgar Hernández 3:46:12 PB
Skok wzwyż Niemcy Martin Buß 2,36 WL PB Rosja Jarosław Rybakow
Rosja Wiaczesław Woronin
2,33 PB
2,33 SB
Skok o tyczce Australia Dmitri Markow 6,05 CR NR Izrael Aleksandr Awerbuch 5,85 Stany Zjednoczone Nick Hysong 5,85 SB
Skok w dal Kuba Iván Pedroso 8,40 Stany Zjednoczone Savanté Stringfellow 8,24 Portugalia Carlos Calado 8,21 SB
Trójskok Wielka Brytania Jonathan Edwards 17,92 WL Szwecja Christian Olsson 17,47 Rosja Igor Spasowchodzki 17,44 PB
Pchnięcie kulą Stany Zjednoczone John Godina 21,87 Stany Zjednoczone Adam Nelson 21,24 Finlandia Arsi Harju 20,93 SB
Rzut dyskiem Niemcy Lars Riedel 69,72 CR Litwa Virgilijus Alekna 69,40 Niemcy Michael Möllenbeck 67,61 PB
Rzut młotem Polska Szymon Ziółkowski 83,38 CR NR Japonia Kōji Murofushi 82,92 Rosja Ilja Konowałow 80,27 SB
Rzut oszczepem Czechy Jan Železný 92,80 CR Finlandia Aki Parviainen 91,31 Grecja Konstadinos Gatsiudis 89,95
Dziesięciobój Czechy Tomáš Dvořák 8902 pkt. CR Estonia Erki Nool 8815 pkt. NR Wielka Brytania Dean Macey 8603 pkt. PB

Kobiety[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja: Złoto 1. miejsce Rezultat Srebro 2. miejsce Rezultat Brąz 3. miejsce Rezultat
Bieg na 100 m[9] Ukraina Żanna Pintusewicz-Block 10,82 WL Grecja Ekaterini Thanu 10,91 SB Bahamy Chandra Sturrup 11,02
Bieg na 200 m[10] Bahamy Debbie Ferguson 22,52 Stany Zjednoczone LaTasha Jenkins 22,85 Kajmany (wyspy) Cydonie Mothersill 22,88
Bieg na 400 m Senegal Amy Mbacké Thiam 49,86 NR Jamajka Lorraine Fenton 49,88 SB Meksyk Ana Guevara 49,97 SB
Bieg na 800 m Mozambik Maria Mutola 1:57,17 Austria Stephanie Graf 1:57,20 SB Surinam Letitia Vriesde 1:57,35 SB
Bieg na 1500 m Rumunia Gabriela Szabó 4:00,57 SB Rumunia Violeta Szekely 4:01,70 Rosja Natalja Goriełowa 4:02,40
Bieg na 5000 m Rosja Olga Jegorowa 15:03,39 Hiszpania Marta Domínguez 15:06,59 Etiopia Ayelech Worku 15:10,17
Bieg na 10000 m Etiopia Derartu Tulu 31:48,81 Etiopia Berhane Adere 31:48,85 Etiopia Gete Wami 31:49,98
Maraton Rumunia Lidia Şimon 2:26:01 Japonia Reiko Tosa 2:26:06 Rosja Swietłana Zacharowa 2:26:18
Bieg na 100 m przez płotki Stany Zjednoczone Anjanette Kirkland 12,42 WL Stany Zjednoczone Gail Devers 12,54 PB Kazachstan Olga Szyszygina 12,58 SB
Bieg na 400 m przez płotki Maroko Nezha Bidouane 53,34 WL Rosja Julia Pieczonkina 54,27 Kuba Daimi Pernia 54,51
Chód na 20 km Rosja Olimpiada Iwanowa 1:27:48 CR Białoruś Walentina Cybulska 1:28:49 PB Włochy Elisabetta Perrone 1:28:56
Sztafeta 4 x 100 m[11]  Niemcy
Melanie Paschke
Gabi Rockmeier
Birgit Rockmeier
Marion Wagner
42,32 SB  Francja
Sylviane Félix
Frédérique Bangué
Muriel Hurtis-Houairi
Odiah Sidibé
42,39 SB  Jamajka
Juliet Campbell
Merlene Frazer
Beverly McDonald
Astia Walker
42,40 SB
Sztafeta 4 x 400 m  Jamajka
Sandie Richards
Catherine Scott-Pomales
Debbie-Ann Parris
Lorraine Fenton
3:20,65 WL,NR  Niemcy
Florence Ekpo-Umoh
Shanta Ghosh
Claudia Marx
Grit Breuer
3:21,97 SB  Rosja
Irina Rosichina
Julia Pieczonkina
Anastazja Kapaczinska
Olesia Zykina
3:24,92
Skok wzwyż Republika Południowej Afryki Hestrie Cloete 2,00 SB Ukraina Inha Babakowa 2,00 Szwecja Kajsa Bergqvist 1,97
Skok o tyczce Stany Zjednoczone Stacy Dragila 4,75 CR Rosja Swietłana Fieofanowa 4,75 Polska Monika Pyrek 4,55
Skok w dal Włochy Fiona May 7,02 Rosja Tatiana Kotowa 7,01 Hiszpania Niurka Montalvo 6,88
Trójskok Rosja Tatiana Lebiediewa 15,25 WL Kamerun Françoise Mbango Etone 14,60 Bułgaria Tereza Marinowa 14,58
Pchnięcie kulą Białoruś Janina Karolczyk 20,61 NR Niemcy Nadine Kleinert 19,86 PB Ukraina Wita Pawłysz 19,41
Rzut dyskiem[12] Białoruś Elina Zwierawa 67,10 Rumunia Nicoleta Grasu 66,24 Grecja Anastasia Kelesidu 65,50 SB
Rzut młotem Kuba Yipsi Moreno 70,65 AR Rosja Olga Kuzienkowa 70,61 Australia Bronwyn Eagles 68,87
Rzut oszczepem Kuba Osleidys Menéndez 69,53 CR Grecja Mirela Manjani 65,78 Kuba Sonia Bisset 64,69
Siedmiobój Rosja Jelena Prochorowa 6694 pkt. SB Białoruś Natalla Sazanowicz 6539 pkt. SB Stany Zjednoczone Shelia Burrell 6472 pkt. PB

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 WCH History (ang.). osaka2007.iaaf.org. [dostęp 16 kwietnia 2011].
  2. IAAF World Championships in Athletics (ang.). gbrathletics. [dostęp 16 kwietnia 2011].
  3. Edmonton Wins bid to host 2001 IAAF World Championships in Athletics (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 6 października 2011].
  4. Council to choose venues for 2001 World Championships tomorrow (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 6 października 2011].
  5. W biegu na 100 metrów drugie miejsce zajął Tim Montgomery, jednak w wyniku stosowania niedozwolonych środków dopingujących został zdyskwalifikowany i stracił medal
  6. W biegu na 5000 metrów drugie miejsce zajął Ali Saïdi-Sief, jednak w wyniku stosowania niedozwolonych środków dopingujących został zdyskwalifikowany i stracił medal
  7. W sztafecie 4 x 100 metrów zwyciężyła reprezentacja Stanów Zjednoczonych (w składzie Mickey Grimes, Bernard Williams, Dennis Mitchell i Tim Montgomery), jednak z wyniku stosowania przez Tima Montgomery'ego niedozwolonych środków dopingujących została zdyskwalifikowana i straciła medal
  8. W sztafecie 4 x 100 metrów drugie miejsce zajęła reprezentacja Stanów Zjednoczonych (w składzie Leonard Byrd, Antonio Pettigrew, Derrick Brew i Angelo Taylor)), jednak z wyniku stosowania przez Antonio Pettigrew niedozwolonych środków dopingujących została zdyskwalifikowana i straciła medal
  9. W biegu na 100 metrów drugie miejsce zajęła Marion Jones, a siódme – Kelli White, jednak obie zostały zdyskwalifikowane w wyniku stosowania niedozwolonych środków dopingujących i straciły medale
  10. W biegu na 200 metrów zwyciężyła Marion Jones, jednak w wyniku stosowania niedozwolonych środków dopingujących została zdyskwalifikowana i straciła medal
  11. W sztafecie 4 x 100 metrów zwyciężyła reprezentacja Stanów Zjednoczonych (w składzie Kelli White, Chryste Gaines, Inger Miller i Marion Jones), jednak z wyniku stosowania przez Kelli White i Marion Jones niedozwolonych środków dopingujących została zdyskwalifikowana i straciła medal
  12. W rzucie dyskiem zwyciężyła Natalja Sadowa, jednak w wyniku stosowania niedozwolonych środków dopingujących została zdyskwalifikowana i straciła medal

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]