Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011 – pchnięcie kulą mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011
Złoto Pierwsze miejsce Niemcy David Storl
Srebro Drugie miejsce Kanada Dylan Armstrong
Brąz Trzecie miejsce Stany Zjednoczone Christian Cantwell
David Storl Daegu 2011.jpg
Złoty medalista David Storl

Pchnięcie kulą mężczyzn – jedna z konkurencji rozgrywanych podczas lekkoatletycznych mistrzostw świata na Daegu Stadium w Taegu.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego z 2009 roku był (narzekający na kontuzję[1]) Amerykanin Christian Cantwell[2]. Ustalone przez IAAF minima kwalifikacyjne do mistrzostw wynosiły 20,50 (minimum A) oraz 20,00 (minimum B)[3].

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Data Godzina[4]
1 września 10:00 Eliminacje
2 września 19:00 Finał

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Tabela prezentuje rekord świata, rekordy poszczególnych kontynentów, mistrzostw świata, a także najlepszy rezultat na świecie w sezonie 2011 przed rozpoczęciem mistrzostw.

Zawodnik Wynik Miejsce Data
Rekord świata Stany Zjednoczone Randy Barnes 23,12 Stany Zjednoczone Los Angeles 1990-05-2020 maja 1990
Listy światowe Kanada Dylan Armstrong 22,21 Kanada Calgary 2011-06-2626 czerwca 2011
Rekord mistrzostw świata Szwajcaria Werner Günthör 22,23 Włochy Rzym 1987-08-2929 sierpnia 1987
Rekord Afryki Południowa Afryka Janus Robberts 21,97 Stany Zjednoczone Eugene 2001-06-022 czerwca 2001
Rekord Azji Arabia Saudyjska Sultan Abdulmajeed Al-Hebshi 21,13 Katar Doha 2009-05-088 maja 2009
Rekord Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów Stany Zjednoczone Randy Barnes 23,12 Stany Zjednoczone Los Angeles 1990-05-2020 maja 1990
Rekord Ameryki Południowej Chile Marco Antonio Verni 21,14 Chile Santiago 2004-07-2929 lipca 2004
Rekord Europy Niemiecka Republika Demokratyczna Ulf Timmermann 23,06 Grecja Chania 1988-05-2222 maja 1988
Rekord Australii i Oceanii Australia Scott Martin 21,26 Australia Melbourne 2008-02-2121 lutego 2008

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje odbyły się w czwartek 1 września[5]. Obie grupy rozpoczęły o 9:56[4][5]. Do konkursu zostało zgłoszonych 27 zawodników[5], wszyscy przystąpili[6]. Minimum kwalifikacyjne zostało ustalone na poziomie 20,60 metra[7] – siedmiorgu zawodnikom udało się je wypełnić[6].

Poz. Grupa Zawodnik Reprezentacja #1 #2 #3 Rezultat Uwagi
1 A David Storl  Niemcy X 21,5 - 21,5 Q, Rekord życiowy
2 B Dylan Armstrong  Kanada 20,52 21,05 - 21,05 Q
3 B Reese Hoffa  Stany Zjednoczone 20,96 - - 20,96 Q
4 A Andrej Michniewicz  Białoruś 20,79 - - 20,79 Q
5 A Ryan Whiting  Stany Zjednoczone 20,40 20,77 - 20,77 Q
6 B Christian Cantwell  Stany Zjednoczone 20,55 20,73 - 20,73 Q
7 A Tomasz Majewski  Polska 20,73 - - 20,73 Q
8 A Ralf Bartels  Niemcy 20,45 X 20,04 20,45 q
9 B Marco Fortes  Portugalia 19,83 20,32 20,02 20,32 q
10 B Carlos Véliz  Kuba 20,24 19,79 X 20,24 q
11 A Adam Nelson  Stany Zjednoczone 20,23 X X 20,23 q
12 A Asmir Kolašinac  Serbia 19,58 20,08 20,14 20,14 q
13 B Marco Schmidt  Niemcy 20,06 19,96 X 20,06
14 B Lajos Kürthy  Węgry 19,92 19,76 20,02 20,02
15 B Maksim Sidorow  Rosja 18,56 19,95 X 19,95
16 B Pawieł Łyżyn  Białoruś 19,91 X X 19,91
17 A Kim Christensen  Dania 19,02 19,40 19,74 19,74
18 B Hamza Alić  Bośnia i Hercegowina 19,70 X X 19,70
19 B Chang Ming-huang  Chińskie Tajpej 19,60 X 18,98 19,60
20 A Jan Marcell  Czechy 19,51 X 19,46 19,51
21 A Germán Lauro  Argentyna 19,50 19,45 X 19,50
22 A Andrij Semenow  Ukraina X X 19,45 19,45
23 A Om Prakash Singh  Indie 19,29 19,06 X 19,29
24 B Amin Nikfarl  Iran 18,69 18,95 19,18 19,18
25 B Milan Jotanovic  Serbia 18,39 X 18,21 18,39
26 A Borja Vivas  Hiszpania 18,37 X 18,22 18,37
27 A Hwang In-sun  Korea Południowa 17,75 17,62 X 17,75

Finał[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik Reprezentacja #1 #2 #3 #4 #5 #6 Wynik Uwagi
Gold medal world centered-2.svg David Storl  Niemcy X 21.60 20.82 X X 21.78 21.78 Rekord życiowy
Silver medal world centered-2.svg Dylan Armstrong  Kanada 20.79 20.58 20.82 21.64 21.40 X 21.64
Bronze medal world centered-2.svg Christian Cantwell  Stany Zjednoczone 20.50 20.73 20.83 X 21.36 X 21.36
4 Reese Hoffa  Stany Zjednoczone 20.90 20.99 20.97 20.84 X X 20.99
5 Marco Fortes  Portugalia 20.59 X 19.36 20.83 20.25 20.04 20.83
6 Ryan Whiting  Stany Zjednoczone X 20.48 20.66 20.75 X X 20.75
7 Adam Nelson  Stany Zjednoczone 20.29 20.14 19.73 X 20.02 X 20.29
8 Tomasz Majewski  Polska X 20.03 20.18 20.18
9 Ralf Bartels  Niemcy 20.03 20.12 20.14 20.14
10 Asmir Kolašinac  Serbia 19.84 X 19.77 19.84
11 Carlos Véliz  Kuba 19.70 X X 19.70
DSQ Andrej Michniewicz  Białoruś 20.45 20.49 21.40 20.72 20.64 21.37 21.40 DSQ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rywal Majewskiego już nie balanguje (pol.). Przegladsportowy.pl. [dostęp 3 października 2011].
  2. Steve Landells: Event Report - Men's Shot Put - Final (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 15 sierpnia 2011].
  3. 13th IAAF World Championships in Athletics 27 August–4 September 2011 - Daegu, Korea / Entry Standards (ang.). iaaf.org. [dostęp 15 sierpnia 2011].
  4. a b Czasu koreańskiego
  5. a b c IAAF: Shot Put - startlist (ang.). daegu.iaaf.org. [dostęp 2011-09-01].
  6. a b IAAF: Shot Put - qualification / results (ang.). daegu.iaaf.org. [dostęp 2011-09-01].
  7. Pierwsza próba i po sprawie. Majewski w finale (pol.). eurosport.pl. [dostęp 2011-09-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]