Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011 – sztafeta 4 × 400 m mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011
Złoty medal Złoty medal  Stany Zjednoczone
Srebrny medal Srebrny medal  Południowa Afryka
Brązowy medal Brązowy medal  Jamajka

Sztafeta 4 x 400 metrów mężczyzn – jedna z konkurencji rozgrywanych podczas lekkoatletycznych mistrzostw świata na Daegu Stadium w Taegu.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego z 2009 roku była reprezentacja Stanów Zjednoczonych[1].

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Data Godzina[2]
1 września 12:30 Eliminacje
2 września 21:15 Finał

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Tabela prezentuje rekord świata, rekordy poszczególnych kontynentów, mistrzostw świata, a także najlepszy rezultat na świecie w sezonie 2011 przed rozpoczęciem mistrzostw.

Zawodnik Wynik Miejsce Data
Rekord świata  Stany Zjednoczone
Andrew Valmon, Quincy Watts, Butch Reynolds, Michael Johnson
2:54,29 Niemcy Stuttgart 1993-08-2222 sierpnia 1993
Listy światowe Texas A&M University
Bryan Miller, Tabarie Henry, Michael Preble, Demetrius Pinder
3:00,45 Stany Zjednoczone Austin 2011-04-099 kwietnia 2011
Rekord mistrzostw świata  Stany Zjednoczone
Andrew Valmon, Quincy Watts, Butch Reynolds, Michael Johnson
2:54,29 Niemcy Stuttgart 1993-08-2222 sierpnia 1993
Rekord Afryki  Nigeria
Clement Chukwu, Jude Monye, Sunday Bada, Enefiok Udo-Obong
2:58,68 Australia Sydney 2000-09-3030 września 2000
Rekord Azji  Japonia
Shunji Karube, Kōji Itō, Jun Osakada, Shigekazu Omori
3:00,76 Stany Zjednoczone Atlanta 1996-08-033 sierpnia 1996
Rekord Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów  Stany Zjednoczone
Andrew Valmon, Quincy Watts, Butch Reynolds, Michael Johnson
2:54,29 Niemcy Stuttgart 1993-08-2222 sierpnia 1993
Rekord Ameryki Południowej  Brazylia
Eronilde de Araújo, Cleverson da Silva, Claudinei da Silva, Sanderlei Parrela
2:58,56 Kanada Winnipeg 1999-07-3030 lipca 1999
Rekord Europy  Wielka Brytania
Iwan Thomas, Jamie Baulch, Mark Richardson, Roger Black
2:56,60 Stany Zjednoczone Atlanta 1996-08-033 sierpnia 1996
Rekord Australii i Oceanii  Australia
Bruce Frayne, Gary Minihan, Richard Mitchell, Darren Clark
2:59,70 Stany Zjednoczone Los Angeles 1984-08-1111 sierpnia 1984

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Poz. Reprezentacja Czas Uwagi
1  Stany Zjednoczone 2:58,82 Q Najlepszy wynik w tym sezonie na świecie
2  Jamajka 2:59,13 Q Najlepszy wynik w sezonie
3  Południowa Afryka 2:59,21 Q Rekord kraju
4  Wielka Brytania 3:00,38 q Najlepszy wynik w sezonie
5  Niemcy 3:00,68 q Najlepszy wynik w sezonie
6  Belgia 3:00,71 Q Najlepszy wynik w sezonie
7  Rosja 3:00,81 Q Najlepszy wynik w sezonie
8  Kenia 3:00,97 Q Najlepszy wynik w sezonie
9  Bahamy 3:01,54
10  Australia 3:01,56 Najlepszy wynik w sezonie
11  Polska 3:01,84 Najlepszy wynik w sezonie
12  Trynidad i Tobago 3:02,47
13  Japonia 3:02,64 Najlepszy wynik w sezonie
14  Francja 3:03,68
15  Korea Południowa 3:04,05 Rekord kraju
16  Arabia Saudyjska 3:05,65 Najlepszy wynik w sezonie

Finał[edytuj | edytuj kod]

Poz. Reprezentacja Czas Uwagi
Gold medal world centered-2.svg  Stany Zjednoczone 2:59,31
Silver medal world centered-2.svg  Południowa Afryka 2:59,87
Bronze medal world centered-2.svg  Jamajka 3:00,10
4  Rosja 3:00,22 Najlepszy wynik w tym sezonie
5  Belgia 3:00,41 Najlepszy wynik w tym sezonie
6  Kenia 3:01,15
7  Wielka Brytania 3:01,16
8  Niemcy 3:01,37

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Steve Landells, Event Report - Men's 4x400m - Final, berlin.iaaf.org [dostęp 2011-08-19] (ang.).
  2. Czasu koreańskiego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]