Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2013 – skok w dal mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2013
Skok w dal mężczyzn
Złoty medal Rosja Aleksandr Mieńkow
Srebrny medal Holandia Ignisious Gaisah
Brązowy medal Meksyk Luis Rivera

Skok w dal mężczyzn – jedna z konkurencji rozegranych podczas lekkoatletycznych mistrzostw świata na Łużnikach w Moskwie.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego z 2011 roku był Amerykanin Dwight Phillips[1].

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Data Godzina[2]
14 sierpnia 10:25 Eliminacje
16 sierpnia 19:30 Finał

Statystyka[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Tabela prezentuje rekord świata, rekordy poszczególnych kontynentów oraz rekord mistrzostw świata przed rozpoczęciem mistrzostw[3].

Zawodnik Wynik Miejsce Data
Rekord świata Stany Zjednoczone Mike Powell 8,95 Japonia Tokio 1991-08-3030 sierpnia 1991
Rekord mistrzostw świata Stany Zjednoczone Mike Powell 8,95 Japonia Tokio 1991-08-3030 sierpnia 1991
Rekord Afryki Południowa Afryka Godfrey Khotso Mokoena 8,50 Hiszpania Madryt 2009-07-044 lipca 2009
Rekord Azji Arabia Saudyjska Mohamed Salman Al-Khuwalidi 8,48 Francja Sotteville 2006-07-022 lipca 2006
Rekord Ameryki Północnej,
Środkowej i Karaibów
Stany Zjednoczone Mike Powell 8,95 Japonia Tokio 1991-08-3030 sierpnia 1991
Rekord Ameryki Południowej Panama Irving Saladino 8,73 Holandia Hengelo 2008-05-2424 maja 2008
Rekord Europy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Robert Emmijan 8,86 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Cachkadzor 1987-05-2222 maja 1987
Rekord Australii i Oceanii Australia Mitchell Watt 8,54 Szwecja Sztokholm 2011-07-2929 lipca 2011

Listy światowe[edytuj | edytuj kod]

Tabela przedstawia 10 najlepszych wyników uzyskanych w sezonie 2013 przed rozpoczęciem mistrzostw[4].


lp. Zawodniczka Wynik Data Miejsce
1. Meksyk Luis Rivera 8,46 12 lipca Rosja Kazań
2. Rosja Aleksandr Mieńkow 8,42 12 lipca Rosja Kazań
3. Hiszpania Eusebio Cáceres 8,37 12 lipca Finlandia Tampere
4. Chińska Republika Ludowa Li Jinzhe 8,34 18 maja Chińska Republika Ludowa Szanghaj
5. Brazylia Mauro da Silva 8,31 7 czerwca Brazylia São Paulo
6. Południowa Afryka Godfrey Khotso Mokoena 8,30 15 czerwca Niemcy Bad Langensalza
=7. Południowa Afryka Zarck Visser 8,29 13 kwietnia Południowa Afryka Stellenbosch
=7. Niemcy Alyn Camara 8,29 15 czerwca Niemcy Bad Langensalza
9. Niemcy Christian Reif 8,27 15 czerwca Niemcy Bad Langensalza
=10. Australia Fabrice Lapierre 8,25 20 czerwca Stany Zjednoczone Houston
=10. Jamajka Damar Forbes 8,25 22 czerwca Jamajka Kingston

Minima kwalifikacyjne[edytuj | edytuj kod]

Aby zakwalifikować się do mistrzostw, należało wypełnić minimum kwalifikacyjne. Każdy komitet narodowy mógł zgłosić maksymalnie trzech zawodników do startu w tej konkurencji. Jeden z nich mógł mieć spełnione minimum B, pozostali musieli wypełnić warunek A[5].

Minimum A Minimum B
8,25 8,10

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Poz. Grupa Zawodnik Reprezentacja Próby Rezultat Uwagi
1 2 3
1. B Eusebio Cáceres  Hiszpania 8,25 8,25 Q
2. B Godfrey Khotso Mokoena  Południowa Afryka 7,68 7,96 8,16 8,16 Q
3. B Aleksandr Mieńkow  Rosja 7,95 x 8,11 8,11 Q
4. A Christian Reif  Niemcy 8,09 8,09 q
5. A Luis Rivera  Meksyk 7,78 x 8,04 8,04 q
6. B Luis Tsatumas  Grecja x x 8,00 8,00 q
7. A Damar Forbes  Jamajka 7,77 x 7,96 7,96 q
8. A Li Jinzhe  Chińska Republika Ludowa x 7,70 7,96 7,96 q
9. B Dwight Phillips  Stany Zjednoczone 7,95 7,73 7,73 7,95 q, SB
10. A Sebastian Bayer  Niemcy 7,95 x x 7,95 q
11. A Mauro da Silva  Brazylia 7,81 7,92 x 7,92 q
12. B Ignisious Gaisah  Holandia 7,89 7,85 7,78 7,89 q
13. A Tyrone Smith  Bermudy 7,89 7,72 7,41 7,89
14. A Greg Rutherford  Wielka Brytania 7,81 7,57 7,87 7,87
15. A Siergiej Polańskij  Rosja 7,82 6,86 x 7,82
16. B Marcos Chuva  Portugalia x x 7,82 7,82
17. A Zarck Visser  Południowa Afryka 7,78 x 7,79 7,79
18. B Alyn Camara  Niemcy 7,77 x x 7,77
19. A Michel Tornéus  Szwecja 7,75 7,71 x 7,75
20. A George Kitchens  Stany Zjednoczone 7,75 7,56 7,63 7,75
21. B Salim Sdiri  Francja 7,64 7,55 6,36 7,64
22. B Ndiss Kaba Badji  Senegal 7,59 7,62 7,61 7,62
23. B Wang Jianan  Chińska Republika Ludowa 7,59 7,57 7,57 7,59
24. A Izmir Smajlaj  Albania 7,55 x 7,25 7,55 PB
25. B Adrian Vasile  Rumunia 7,32 7,52 7,21 7,52
26. A Konstantin Safronow  Kazachstan 7,47 7,34 x 7,47
27. B Marquis Dendy  Stany Zjednoczone 6,43 7,21 7,36 7,36
28. A Quincy Breell  Aruba 7,10 x x 7,10
B Fabrice Lapierre  Australia x x x NM

Finał[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik Reprezentacja Próby Rezultat Uwagi
1 2 3 4 5 6
Gold medal icon.svg Mieńkow, AleksandrAleksandr Mieńkow  Rosja 8,14 7,96 8,52 8,43 8,56 x 8,56 WL, PB
Silver medal icon.svg Gaisah, IgnisiousIgnisious Gaisah  Holandia 8,09 8,15 8,17 8,29 x 8,16 8,29 NR, PB
Bronze medal icon.svg Rivera, LuisLuis Rivera  Meksyk 7,92 8,16 8,17 8,03 8,27 x 8,27
4. Cáceres, EusebioEusebio Cáceres  Hiszpania 8,09 8,25 8,17 x 8,26 8,20 8,26
5. da Silva, MauroMauro da Silva  Brazylia x x 8,09 8,05 8,23 8,24 8,24
6. Reif, ChristianChristian Reif  Niemcy 8,18 x 8,22 8,12 8,12 7,96 8,22
7. Mokoena, Godfrey KhotsoGodfrey Khotso Mokoena  Południowa Afryka 8,00 7,91 7,87 7,93 8,01 8,10 8,10
8. Forbes, DamarDamar Forbes  Jamajka 8,02 7,89 x x 8,00 x 8,02
9. Bayer, SebastianSebastian Bayer  Niemcy 7,98 x 7,92 7,98
10. Tsatumas, LuisLuis Tsatumas  Grecja x x 7,98 7,98
11. Phillips, DwightDwight Phillips  Stany Zjednoczone x 7,87 7,88 7,88
12. Li Jinzhe  Chińska Republika Ludowa 7,79 7,70 7,86 7,86

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Long Jump – M FINAL, daegu2011.iaaf.org [dostęp 2013-08-15] (ang.).
  2. Czasu miejscowego
  3. Men's outdoor Long Jump Records, iaaf.org [dostęp 2013-08-15] (ang.).
  4. Long jump – men – senior – outdoor – 2013, IAAF [dostęp 2013-08-15] (ang.).
  5. ENTRY STANDARDS (ang.). International Association of Athletics Federations. [dostęp 2013-08-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]