Skok w dal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skok w dal kobiet
Skok w dal mężczyzn podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2016 w Bydgoszczy

Skok w dal – konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnicy wykonują rozbieg, odbijają się z jednej nogi z belki i lądują na piaszczystej części skoczni. Na krawędzi belki znajduje się listwa z plasteliną. Jeśli zawodnik podczas odbicia dotknie butem plasteliny, skok jest nieważny (decyduje ślad na plastelinie). Wynik skoku jest mierzony od linii między plasteliną a belką do ostatniego (najbliższego belce) śladu pozostawionego na piasku pod kątem prostym. Aktualny rekord świata należy do Mike’a Powella 8,95 m, choć Iván Pedroso skoczył 8,96 m, lecz podczas zawodów wystąpiły wątpliwości do pomiaru siły wiatru, zatem tego rezultatu nie można było uznać za rekord świata.

Zwykle podczas zawodów (finałowych) wszyscy zawodnicy wykonują trzy próby, a najlepszych ośmiu jeszcze trzy skoki finałowe. O zwycięstwie decyduje najdłuższa odległość w konkursie. Jeżeli dwóch zawodników uzyska taką samą odległość o pozycji decyduje odległość drugiego najdłuższego skoku każdego z nich.

Historia skoku w dal[edytuj | edytuj kod]

Skoczek z ciężarkami przedstawiony na antycznej wazie

Skok w dal uprawiany był już podczas starożytnych igrzysk olimpijskich, gdzie pojawił się w 708 p.n.e. jako druga konkurencja pentatlonu. Zawodnicy skakali z ciężarkami w obu rękach, by uzyskać lepsze wyniki. Rezultaty rywalizacji starożytnych Greków są imponujące, bo np. w 664 p.n.e. Chionis ze Sparty uzyskał 16,66 m. Prawdopodobnie wynik pomiaru obejmuje sumę z trzech prób.

W późniejszym okresie, w starożytnym Rzymie i średniowieczu, ćwiczenia ze skoku w dal wchodziła w skład szkolenia wojskowego. Zawody w skoku w dal były też rozgrywane podczas świąt i uroczystości. W XVIII wieku konkurencja ta była promowana przez twórców nowych systemów wychowania fizycznego. Od końca XIX wieku skok w dal pojawia się w programie lekkoatletycznych zawodów sportowych organizowanych wówczas w Wielkiej Brytanii. Zawodnicy ciągle jeszcze skakali z ciężarkami, uzyskując odległości 8–9 m. Skok w dal był jedną z ośmiu konkurencji, jakie rozgrywano podczas zawodów lekkoatletycznych między uniwersytetami w Oksfordzie i Cambridge, uznawanych za początek współczesnej lekkoatletyki.

Skok w dal rozgrywany jest na Igrzyskach Olimpijskich od 1896 dla mężczyzn i od 1948 dla kobiet, na mistrzostwach Europy: od 1934 dla mężczyzn i od 1938 dla kobiet. W programie mistrzostw Polski skok w dal pojawił się już w 1920 dla mężczyzn i 1922 dla kobiet. Do najlepszych polskich specjalistek tej konkurencji należały: Stanisława Walasiewicz, Elżbieta Krzesińska, Maria Kusion-Bibro, Irena Szewińska, Mirosława Sarna, Anna Włodarczyk, Agata Karczmarek, Jolanta Bartczak. W dorobku Polek są trzy medale olimpijskie, w tym złoto E. Krzesińskiej (Melbourne 1956), dwa tytuły mistrzyni Europy i kilka rekordów świata. Lista sukcesów wśród mężczyzn nie jest tak imponująca. Wyróżniali się: Edward Adamczyk, Zbigniew Iwański, Henryk Grabowski, Kazimierz Kropidłowski, Józef Szmidt, Andrzej Stalmach, Waldemar Stępień, Jan Kobuszewski, Stanisław Szudrowicz, Grzegorz Cybulski, Marek Chludziński, Stanisław Jaskułka, Andrzej Klimaszewski.

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodnik państwo data miejsce
świata 8,95 m Mike Powell  Stany Zjednoczone 30 sierpnia 1991 Tokio
Europy 8,86 m Robert Emmijan  ZSRR 22 maja 1987 Cachkadzor
Polski 8,28 m Grzegorz Marciniszyn  Polska 14 lipca 2001 Malles

kobiety[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodniczka państwo data miejsce
świata 7,52 m Galina Czistiakowa  ZSRR 11 czerwca 1988 Leningrad
Europy 7,52 m Galina Czistiakowa  ZSRR 11 czerwca 1988 Leningrad
Polski 6,97 m Agata Karczmarek  Polska 6 sierpnia 1988 Lublin

Najlepsi zawodnicy wszech czasów[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tabele przedstawiają listy najlepszych skoczków w dal w historii (stan na 9 marca 2018 r.)

mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

lp. wynik zawodnik państwo data miejsce
1. 8,95 m Mike Powell  Stany Zjednoczone 30 sierpnia 1991 Tokio
2. 8,90 m Bob Beamon  Stany Zjednoczone 18 października 1968 Meksyk
3. 8,87 m Carl Lewis  Stany Zjednoczone 30 sierpnia 1991 Tokio
4. 8,86 m Robert Emmijan  ZSRR 22 maja 1987 Cachkadzor
5. 8,74 m Larry Myricks  Stany Zjednoczone 18 lipca 1988 Indianapolis
8,74 m Erick Walder  Stany Zjednoczone 2 kwietnia 1994 El Paso
8,74 m Dwight Phillips  Stany Zjednoczone 7 czerwca 2009 Eugene
8. 8,73 m Irving Saladino  Panama 24 maja 2008 Hengelo
9. 8,71 m Iván Pedroso  Kuba 18 lipca 1995 Salamanka
10. 8,66 m Luis Tsatumas  Grecja 2 czerwca 2007 Kalamata
  • zobacz więcej na stronach IAAF

kobiety[edytuj | edytuj kod]

lp. wynik zawodniczka państwo data miejsce
1. 7,52 m Galina Czistiakowa  ZSRR 26 lipca 1988 Leningrad
2. 7,49 m Jackie Joyner-Kersee  Stany Zjednoczone 22 maja 1994 Nowy Jork
3. 7,48 m Heike Drechsler  NRD 9 lipca 1988 Neubrandenburg
4. 7,43 m Anişoara Stanciu  Rumunia 4 czerwca 1983 Bukareszt
5. 7,42 m Tatjana Kotowa  Rosja 23 czerwca 2002 Annecy
6. 7,39 m Jelena Bielewska  ZSRR 18 lipca 1987 Briańsk
7. 7,37 m Inesa Kraweć  Ukraina 13 czerwca 1992 Kijów
8. 7,33 m Tatjana Lebiediewa  Rosja 31 lipca 2004 Tuła
9. 7,31 m Jelena Chłopotnowa  ZSRR 12 września 1985 Ałma-Ata
7,31 m Marion Jones  Stany Zjednoczone 31 maja 1998 Eugene
7,31 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 2 lipca 2016 Eugene
  • zobacz więcej na stronach IAAF

Rozwój rekordu świata w skoku w dal[edytuj | edytuj kod]

mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodnik państwo data miejsce
7,61 m Peter O’Connor  Irlandia 5 sierpnia 1901 Dublin
7,69 m Edward Gourdin  Stany Zjednoczone 23 lipca 1921 Cambridge
7,77 m Robert LeGendre  Stany Zjednoczone 7 lipca 1924 Paryż
7,89 m William DeHart Hubbard  Stany Zjednoczone 13 czerwca 1925 Chicago
7,90 m Edward Hamm  Stany Zjednoczone 7 lipca 1928 Cambridge
7,93 m Silvio Cator  Haiti 9 września 1928 Paryż
7,98 m Chūhei Nambu  Japonia 27 października 1931 Tokio
8,13 m Jesse Owens  Stany Zjednoczone 25 maja 1935 Ann Arbor
8,21 m Ralph Boston  Stany Zjednoczone 12 sierpnia 1960 Walnut
8,24 m Ralph Boston  Stany Zjednoczone 27 maja 1961 Modesto
8,28 m Ralph Boston  Stany Zjednoczone 16 lipca 1961 Moskwa
8,31 m Igor Ter-Owanesian  ZSRR 10 czerwca 1962 Erywań
8,31 m Ralph Boston  Stany Zjednoczone 15 sierpnia 1964 Kingston
8,34 m Ralph Boston  Stany Zjednoczone 12 września 1964 Los Angeles
8,35 m Ralph Boston  Stany Zjednoczone 29 maja 1965 Modesto
8,35 m Igor Ter-Owanesian  ZSRR 19 października 1967 Meksyk
8,90 m Bob Beamon  Stany Zjednoczone 18 października 1968 Meksyk
8,95 m Mike Powell  Stany Zjednoczone 30 sierpnia 1991 Tokio

A tak wyglądałaby tabela rekordów świata, gdyby Bob Beamon nie pobił rekordu świata w Meksyku:

wynik zawodnik państwo data miejsce
8,35 m Igor Ter-Owanesian  ZSRR 19 października 1967 Meksyk
8,35 m Josef Schwarz  Niemcy 15 lipca 1970 Stuttgart
8,45 m Nenad Stekić  Jugosławia 25 lipca 1975 Montreal
8,52 m Larry Myricks  Stany Zjednoczone 26 sierpnia 1979 Montreal
8,54 m Lutz Dombrowski  NRD 28 lipca 1980 Moskwa
8,62 m Carl Lewis  Stany Zjednoczone 20 czerwca 1981 Sacramento
8,76 m Carl Lewis  Stany Zjednoczone 24 lipca 1982 Indianapolis
8,79 m Carl Lewis  Stany Zjednoczone 19 czerwca 1981 Indianapolis
8,95 m Mike Powell  Stany Zjednoczone 30 sierpnia 1991 Tokio

kobiety[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodniczka państwo data miejsce
5,98 m Kinue Hitomi  Japonia 20 maja 1928 Osaka
6,02 m Stanisława Walasiewicz *  Polska 10 lipca 1930 Cleveland
6,09 m Stanisława Walasiewicz *  Polska 28 czerwca 1937 Worcester
6,07 m Erika Junghanns  III Rzesza 2 października 1938 Weißenfels
6,12 m Christel Schulz  III Rzesza 30 lipca 1939 Berlin
6,25 m Fanny Blankers-Koen  Holandia 19 września 1943 Lejda
6,28 m Yvette Williams  Nowa Zelandia 20 lutego 1954 Gisborne
6,28 m Galina Winogradowa  ZSRR 11 września 1955 Moskwa
6,31 m Galina Winogradowa  ZSRR 18 listopada 1955 Tbilisi
6,35 m Elżbieta Krzesińska  Polska 20 sierpnia 1956 Budapeszt
6,35 m Elżbieta Krzesińska  Polska 27 listopada 1956 Melbourne
6,40 m Hildrun Claus  NRD 7 sierpnia 1960 Erfurt
6,42 m Hildrun Claus  NRD 23 czerwca 1961 Berlin
6,48 m Tatjana Szczełkanowa  ZSRR 16 lipca 1961 Moskwa
6,53 m Tatjana Szczełkanowa  ZSRR 10 czerwca 1962 Lipsk
6,62 m Tatjana Szczełkanowa  ZSRR 6 października 1962 Bruksela
6,70 m Tatjana Szczełkanowa  ZSRR 4 lipca 1964 Moskwa
6,76 m Mary Rand  Wielka Brytania 14 października 1964 Tokio
6,82 m Viorica Viscopoleanu  Rumunia 14 października 1968 Meksyk
6,84 m Heide Rosendahl  RFN 3 listopada 1970 Turyn
6,92 m Angela Voigt  NRD 9 maja 1976 Drezno
6,99 m Siegrun Siegl  NRD 19 maja 1976 Drezno
7,07 m Vilma Bardauskienė  ZSRR 18 sierpnia 1978 Kiszyniów
7,09 m Vilma Bardauskienė  ZSRR 29 sierpnia 1978 Praga
7,15 m Anişoara Cuşmir  Rumunia 1 sierpnia 1982 Bukareszt
7,20 m Vali Ionescu  Rumunia 1 sierpnia 1982 Bukareszt
7,21 m Anişoara Cuşmir  Rumunia 15 maja 1983 Bukareszt
7,27 m Anişoara Stanciu  Rumunia 4 czerwca 1983 Bukareszt
7,43 m Anişoara Stanciu  Rumunia 4 czerwca 1983 Bukareszt
7,44 m Heike Drechsler  NRD 22 września 1985 Berlin
7,45 m Heike Drechsler  NRD 22 czerwca 1986 Tallinn
7,45 m Heike Drechsler  NRD 3 lipca 1986 Drezno
7,45 m Jackie Joyner-Kersee  Stany Zjednoczone 13 sierpnia 1987 Indianapolis
7,52 m Galina Czistiakowa  ZSRR 11 czerwca 1988 Leningrad

Rekordziści w hali[edytuj | edytuj kod]

mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodnik państwo data miejsce
świata 8,79 m Carl Lewis  Stany Zjednoczone 27 stycznia 1984 Nowy Jork
Europy 8,71 m Sebastian Bayer  Niemcy 8 marca 2009 Turyn
Polski 8,18 m Marcin Starzak  Polska 8 marca 2009 Turyn

kobiety[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodnik państwo data miejsce
świata 7,37 m Heike Drechsler  NRD 13 lutego 1988 Wiedeń
Europy 7,37 m Heike Drechsler  NRD 13 lutego 1988 Wiedeń
Polski 6,74 m Anna Włodarczyk  Polska 2 marca 1980 Sindelfingen

Najlepsi zawodnicy wszech czasów w hali[edytuj | edytuj kod]

mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodnik państwo data miejsce
1. 8,79 m Carl Lewis  Stany Zjednoczone 27 stycznia 1984 Nowy Jork
2. 8,71 m Sebastian Bayer  Niemcy 8 marca 2009 Turyn
3. 8,62 m Iván Pedroso  Kuba 7 marca 1999 Maebashi
4. 8,59 m Miguel Pate  Stany Zjednoczone 1 marca 2002 Nowy Jork
5. 8,56 m Yago Lamela  Hiszpania 7 marca 1999 Maebashi
6. 8,49 m Robert Emmijan  ZSRR 21 lutego 1987 Liévin
7. 8,46 m Juan Miguel Echevarría  Kuba 2 marca 2018 Birmingham
8. 8,44 m Larry Myricks  Stany Zjednoczone 27 stycznia 1990 Liévin
8,44 m Mike Powell  Stany Zjednoczone 5 lutego 1993 Budapeszt
8,44 m Luvo Manyonga  Południowa Afryka 2 marca 2018 Birmingham

źródło: strona IAAF

kobiety[edytuj | edytuj kod]

wynik zawodnik państwo data miejsce
1. 7,37 m Heike Drechsler  NRD 13 lutego 1988 Wiedeń
2. 7,30 m Galina Czistiakowa  ZSRR 28 stycznia 1989 Lipieck
3. 7,25 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 10 maja 2013 Doha
4. 7,20 m Larisa Bereżna  ZSRR 4 lutego 1989 Homel
5. 7,17 m Jelena Chłopotnowa  ZSRR 16 lutego 1985 Kiszyniów
6. 7,13 m Jackie Joyner-Kersee  Stany Zjednoczone 5 marca 1994 Atlanta
7. 7,09 m Helga Radtke  NRD 24 lutego 1985 Berlin
7. 7,09 m Inesa Kraweć  Ukraina 1 lutego 1992 Moskwa
9. 7,24 m Ivana Španović  Serbia 18 marca 2016 Portland
10. 7,05 m Iołanda Czen  ZSRR 4 lutego 1989 Homel

Liderzy list światowych w skoku w dal[edytuj | edytuj kod]

(Stadion: stan na 31 grudnia 2017 r.)

kobiety[edytuj | edytuj kod]

lp. wynik zawodnik państwo data miejsce
1976 6,99 m Siegrun Siegl  NRD 19 maja Drezno
1978 7,09 m Vilma Bardauskienė  ZSRR 29 sierpnia Praga
1979 6,90 m Brigitte Wujak  NRD 29 lipca Poczdam
1980 7,06 m Tatjana Kołpakowa  ZSRR 31 lipca Moskwa
1981 6,96 m Jodi Anderson  Stany Zjednoczone 11 lipca Colorado Springs
1982 7,20 m Vali Ionescu  Rumunia 1 sierpnia Bukareszt
1983 7,43 m Anisoara Stanciu  Rumunia 4 czerwca Bukareszt
1984 7,40 m Heike Drechsler  NRD 26 lipca Drezno
1985 7,44 m Heike Drechsler  NRD 22 września Berlin
1986 7,45 m Heike Drechsler  NRD 21 czerwca Tallinn
1987 7,45 m Jackie Joyner-Kersee  Stany Zjednoczone 13 sierpnia Indianapolis
1988 7,52 m Galina Czistiakowa  ZSRR 11 czerwca Leningrad
1989 7,24 m Galina Czistiakowa  ZSRR 15 czerwca Wołgograd
1990 7,35 m Galina Czistiakowa  ZSRR 20 czerwca Bratysława
1991 7,37 m Heike Drechsler  Niemcy 31 lipca Sestriere
1992 7,48 m Heike Drechsler  Niemcy 8 lipca Lozanna
1993 7,21 m Heike Drechsler  Niemcy 4 sierpnia Zurych
1994 7,49 m Jackie Joyner-Kersee  Stany Zjednoczone 22 maja Nowy Jork
1995 7,07 m Heike Drechsler  Niemcy 22 sierpnia Linz
1996 7,12 m Chioma Ajunwa  Nigeria 2 sierpnia Atlanta
1997 7,05 m Ludmiła Gałkina  Rosja 9 sierpnia Ateny
1998 7,31 m Marion Jones  Stany Zjednoczone 31 maja Eugene
1999 7,26 m Maurren Higa Maggi  Brazylia 26 czerwca Bogota
2000 7,09 m Fiona May  Włochy 14 maja Rio de Janeiro
2001 7,12 m Tatjana Kotowa  Rosja 9 czerwca Turyn
2002 7,42 m Tatjana Kotowa  Rosja 23 czerwca Annecy
2003 7,06 m Maurren Higa Maggi  Brazylia 3 czerwca Mediolan
2004 7,33 m Tatjana Lebiediewa  Rosja 31 lipca Tuła
2005 7,04 m Irina Simagina  Rosja 26 maja Soczi
2006 7,11 m Ludmiła Kołczanowa  Rosja 15 lipca Tuła
2007 7,21 m Ludmiła Kołczanowa  Rosja 27 maja Soczi
2008 7,12 m Naide Gomes  Portugalia 29 lipca Monako
2009 7,10 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 23 sierpnia Berlin
2010 7,13 m Olga Kuczerienko  Rosja 27 maja Soczi
2011 7,19 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 26 czerwca Eugene
2012 7,15 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 1 lipca Eugene
2013 7,25 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 10 maja Doha
2014 7,02 m Tianna Bartoletta  Stany Zjednoczone 11 czerwca Oslo
2015 7,14 m Tianna Bartoletta  Stany Zjednoczone 28 sierpnia Pekin
2016 7,31 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 2 lipca Eugene
2017 7,13 m Brittney Reese  Stany Zjednoczone 17 czerwca Chula Vista

źródło: strona IAAF

Polscy finaliści olimpijscy (1-8)[edytuj | edytuj kod]

mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

kobiety[edytuj | edytuj kod]

Polscy finaliści mistrzostw świata (1-8)[edytuj | edytuj kod]

kobiety[edytuj | edytuj kod]

Polacy w dziesiątkach światowych tabel rocznych[edytuj | edytuj kod]

Kobiety Mężczyźni

Polacy w rankingu Track & Field News[edytuj | edytuj kod]

Kobiety Mężczyźni

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Skok w dal [w:] Mała encyklopedia sportu, t. 2, Warszawa: Sport i Turystyka, 1987.