Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2013 – trójskok kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2013
Trójskok kobiet
Złoty medal Kolumbia Caterine Ibargüen
Srebrny medal Rosja Jekatierina Koniewa
Brązowy medal Ukraina Olha Saładucha

Trójskok kobiet – jedna z konkurencji technicznych rozgrywanych podczas lekkoatletycznych mistrzostw świata na Łużnikach w Moskwie.

Obrończynią tytułu mistrzowskiego z 2011 roku była Ukrainka Olha Saładucha[1].

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Data Godzina[2]
13 sierpnia 11:25 Eliminacje
15 sierpnia 19:40 Finał

Statystyka[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Tabela prezentuje rekord świata, rekordy poszczególnych kontynentów oraz rekord mistrzostw świata przed rozpoczęciem mistrzostw[3].

Zawodnik Wynik Miejsce Data
Rekord świata Ukraina Inesa Kraweć 15,50 Szwecja Göteborg 1995-08-1010 sierpnia 1995
Rekord mistrzostw świata Ukraina Inesa Kraweć 15,50 Szwecja Göteborg 1995-08-1010 sierpnia 1995
Rekord Afryki Kamerun Françoise Mbango Etone 15,39 Chińska Republika Ludowa Pekin 2008-08-1717 sierpnia 2008
Rekord Azji Kazachstan Olga Rypakowa 15,25 Chorwacja Split 2010-09-044 września 2010
Rekord Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów Kuba Yargelis Savigne 15,28 Japonia Osaka 2007-08-3131 sierpnia 2007
Rekord Ameryki Południowej Kolumbia Caterine Ibargüen 14,99 Kolumbia Bogota 2011-08-1313 sierpnia 2011
Rekord Europy Ukraina Inesa Kraweć 15,50 Szwecja Göteborg 1995-08-1010 sierpnia 1995
Rekord Australii i Oceanii Australia Nicole Mladenis 14,04 Australia Hobart 2002-03-099 marca 2002

Listy światowe[edytuj | edytuj kod]

Tabela przedstawia 10 najlepszych wyników uzyskanych w sezonie 2013 przed rozpoczęciem mistrzostw[4].

lp. Zawodniczka Wynik Data Miejsce
1. Ukraina Olha Saładucha 14,85 1 czerwca Stany Zjednoczone Eugene
2. Kolumbia Caterine Ibargüen 14,83 1 czerwca Stany Zjednoczone Eugene
3. Rosja Jekatierina Koniewa 14,82 11 lipca Rosja Kazań
4. Brazylia Keila Costa 14,58 7 czerwca Brazylia São Paulo
4. Słowenia Snežana Rodić 14,58 15 czerwca Słowenia Nova Gorica
4. Rosja Irina Gumieniuk 14,58 16 czerwca Rosja Jerino
4. Izrael Hanna Kniaziewa 14,58 6 lipca Francja Paryż
8. Rosja Alsu Murtazina 14,54 16 czerwca Rosja Jerino
9. Grecja Atanasia Pera 14,48 28 czerwca Turcja Mersin
9. Jamajka Kimberly Williams 14,48 6 lipca Francja Paryż

Minima kwalifikacyjne[edytuj | edytuj kod]

Aby zakwalifikować się do mistrzostw, należało wypełnić minimum kwalifikacyjne. Każdy komitet narodowy mógł zgłosić maksymalnie trzy zawodniczki do startu w tej konkurencji. Jedna z nich mogła mieć spełnione minimum B, pozostałe musiały wypełnić warunek A. Niedopuszczalne były rezultaty osiągnięte przy zbyt silnym wietrze (powyżej 2 m/s)[5].

Minimum A Minimum B
14,40 14,20

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Poz. Grupa Zawodniczka Reprezentacja #1 #2 #3 Rezultat Uwagi
1 A Olha Saładucha  Ukraina 13,95 14,69 14,69 Q
2 B Caterine Ibargüen  Kolumbia 14,52 14,52 Q
3 A Hanna Kniaziewa  Izrael x x 14,46 14,46 Q
4 B Anna Piatych  Rosja 13,80 x 14,34 14,34 Q
5 A Kimberly Williams  Jamajka 14,25 14,36 14,36 Q
6 B Jekatierina Koniewa  Rosja 13,32 14,30 14,30 Q
7 A Irina Gumieniuk  Rosja 14,30 14,30 Q
8 A Mabel Gay  Kuba 13,99 13,95 14,17 14,17 q
9 B Snežana Rodić  Słowenia 13,73 x 14,17 14,17 q
10 B Anna Jagaciak  Polska x 13,21 13,96 13,96 q
11 B Atanasia Pera  Grecja x 13,85 13,92 13,92 q
12 A Dana Velďáková  Słowacja x 13,88 13,85 13,88 q
13 A Keila Costa  Brazylia 13,82 13,80 13,67 13,82
14 B Simona La Mantia  Włochy 13,57 x 13,80 13,80
15 A Niki Paneta  Grecja 13,04 13,69 13,52 13,69
16 B Rusłana Cychoćka  Ukraina 13,51 x x 13,51
17 B Baya Rahouli  Algieria x 13,41 x 13,41
18 A Irina Ektowa  Kazachstan x 13,09 13,37 13,37
19 A Anastasiya Juravleva  Uzbekistan 13,03 13,32 x 13,32
20 A Sarah Nambawa  Uganda x x 13,31 13,31
21 B Natalla Wjatkina  Białoruś 13,19 x 13,02 13,19

Finał[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodniczka Reprezentacja #1 #2 #3 #4 #5 #6 Rezultat Uwagi
Gold medal icon.svg Caterine Ibargüen  Kolumbia x 14,85 14,69 14,83 x x 14,85 WL
Silver medal icon.svg Jekatierina Koniewa  Rosja 14,29 14,81 14,59 14,33 14,79 12,18 14,81
Bronze medal icon.svg Olha Saładucha  Ukraina 14,42 14,65 14,33 14,51 14,60 14,49 14,65
4. Kimberly Williams  Jamajka x 13,98 14,17 14,62 x x 14,62 PB
5. Mabel Gay  Kuba 14,28 14,38 13,83 14,45 14,29 x 14,45 SB
6. Hanna Kniaziewa  Izrael 14,33 14,19 x x 14,14 x 14,33
7. Anna Piatych  Rosja 14,29 11,68 14,08 14,21 14,22 14,20 14,29
8. Irina Gumieniuk  Rosja x x 14,15 x 13,98 x 14,15
9. Snežana Rodić  Słowenia 13,75 x 14,13 14,13
10 Anna Jagaciak  Polska 13,65 13,95 13,65 13,95
11 Dana Velďáková  Słowacja x 13,84 13,60 13,84
12 Atanasia Pera  Grecja x 13,75 13,55 13,75

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Triple jump – W FINAL, daegu2011.iaaf.org [dostęp 2013-08-10] (ang.).
  2. Czasu miejscowego
  3. Women's outdoor Triple Jump Records, iaaf.org [dostęp 2013-08-10] (ang.).
  4. Triple jump – women – senior – outdoor – 2013, IAAF [dostęp 2013-08-10] (ang.).
  5. ENTRY STANDARDS (ang.). International Association of Athletics Federations. [dostęp 2013-08-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]