Nikołaj Watutin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikołaj Fiedorowicz Watutin
Николай Фёдорович Ватутин
ilustracja
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1901
wieś Czepuchino, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 14 kwietnia 1944
Kijów, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19201944
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca: Frontu Północno-Zachodniego, Frontu Woroneskiego, Frontu Południowo-Zachodniego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
podpis
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order LeninaOrder LeninaOrder Czerwonego SztandaruOrder SuworowaOrder KutuzowaMedal „Za Obronę Stalingradu”Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej

Nikołaj Fiedorowicz Watutin, ros. Николай Фёдорович Ватутин (ur. 16 grudnia 1901 we wsi Czepuchino k. Wałujek, zm. 14 kwietnia 1944 w Kijowie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego (1965).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do Armii Czerwonej w 1920 roku. Brał udział w walkach z oddziałami chłopskimi na Ukrainie, dowodzonymi przez Nestora Machno. W WKP (b) począwszy od 1921, następnie ukończył: Wyższą Szkołę Wojskową w Kijowie w 1926, Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego w 1929 roku, a także Akademię Sztabu Generalnego w 1937 roku.

Od 1937 do 1940 roku pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego. W 1939 roku uczestniczył w opracowywaniu planów podziału terytoriom Polski pomiędzy ZSRR a III Rzeszę, który nastąpił na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow.

W 1940 roku pod dowództwem gen. Gieorgija Żukowa, uczestniczył w aneksji Besarabii. W uznaniu zasług został awansowany przez Józefa Stalina do stopnia generała porucznika oraz mianowany szefem Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego.

Po napaści Niemiec na ZSRR, w latach 1941–1944 pełnił funkcję dowódcy Frontu Północno-Zachodniego. W 1942 roku dowódca Frontu Woroneskiego, a w latach 1942–1943 dowódca Frontu Południowo-Zachodniego. Dowodził tymi frontami w bitwach pod Stalingradem i Kurskiem. W lutym 1943 roku awansował do stopnia generała armii. W roku 1944 objął dowództwo 1 Frontu Ukraińskiego (przemianowany Front Woroneski), prowadzącego działania w ramach operacji dnieprowsko-karpackiej. Podczas przegrupowywania wojsk 29 lutego 1944 roku, kolumna pojazdów, w której poruszał się Watutin, wpadła w zasadzkę UPA. Generał został ranny i zmarł w 6 tygodni później w szpitalu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]