Nikołaj Watutin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nikołaj Fiedorowicz Watutin
Николай Фёдорович Ватутин
gen. armii Nikołaj Watutin
gen. armii Nikołaj Watutin
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1901
wieś Czepuchino,  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 14 kwietnia 1944
Kijów,  ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19201944
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca: Frontu Północno-Zachodniego, Frontu Woroneskiego, Frontu Południowo-Zachodniego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana:
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Medal za Obronę Stalingradu Medal "20 lat Radzieckich Sił Zbrojnych"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gen. Nikołaj Watutin w styczniu 1944

Nikołaj Fiedorowicz Watutin, ros. Николай Фёдорович Ватутин (ur. 16 grudnia 1901 we wsi Czepuchino k. m. Waluiki, zm. 14 kwietnia 1944 w Kijowie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego (1965).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do Armii Czerwonej w 1920. Brał udział w walkach z oddziałami chłopskimi na Ukrainie, dowodzonymi przez Nestora Machno. W partii komunistycznej począwszy od 1921, następnie ukończył: Wyższą Szkołę Wojskową w Kijowie w 1926, elitarną Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego w 1929, a także Akademię Sztabu Generalnego w 1937.

Od 1937 do 1940 pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego. W 1939 uczestniczył w opracowywaniu planów podziału Polski między ZSRR a III Rzeszę Niemiecką, który nastąpił na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow.

W 1940 pod dowództwem gen. Gieorgija Żukowa, uczestniczył w aneksji Besarabii. W uznaniu zasług został awansowany przez Józefa Stalina do stopnia generała-lejtnanta oraz mianowany szefem Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego.

W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w latach 1941–1944 pełnił funkcję dowódcy Frontu Północno-Zachodniego. W 1942 dowódca Frontu Woroneskiego, a pomiędzy 1942–1943 dowódca Frontu Południowo-Zachodniego. Dowodził frontami w bitwach pod Stalingradem i Kurskiem. W lutym 1943 awansował do stopnia generała armii. W roku 1944 objął dowództwo 1 Frontu Ukraińskiego (przemianowany Front Woroneski) – podczas przegrupowywania wojsk, 29 lutego 1944, kolumna pojazdów, w której się poruszał, wpadła w zasadzkę UPA; Watutin został ranny i zmarł w 6 tygodni później w szpitalu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]