Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
|
| Data i miejsce urodzenia
|
2 czerwca 1998 Nara
|
| Debiut w PŚ
|
1 grudnia 2018 w Lillehammer (29. miejsce)
|
| Pierwsze punkty w PŚ
|
1 grudnia 2018 w Lillehammer (29. miejsce)
|
| Pierwsze podium w PŚ
|
5 lutego 2023 w Willingen (2. miejsce)
|
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ
|
22 listopada 2025 w Lillehammer
|
| Rekord życiowy
|
180,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 marca 2025)[1]
|
| Dorobek medalowy
|
|
|
| Inne nagrody
|
|
|
|
|
Nozomi Maruyama (ur. 2 czerwca 1998 w Nara) – japońska skoczkini narciarska. Medalistka mistrzostw świata juniorów (2015), dwukrotna uczestniczka tej imprezy (2015 i 2017).
W lipcu 2014 zadebiutowała w cyklu FIS Cup. Zdobyła brązowy medal w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015[2].
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 6.
|
26 lutego
|
2019
|
Seefeld
|
Toni-Seelos-Olympiaschanze
|
K-99
|
HS-109
|
druż.[a]
|
96,0 m
|
92,5 m
|
806,1 pkt (202,8 pkt)
|
92,8 pkt
|
Niemcy
|
| 17.
|
27 lutego
|
2019
|
Seefeld
|
Toni-Seelos-Olympiaschanze
|
K-99
|
HS-109
|
ind.
|
95,0 m
|
97,0 m
|
211,5 pkt
|
48,1 pkt
|
Maren Lundby
|
| 20.
|
25 lutego
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-95
|
HS-106
|
ind.
|
91,0 m
|
90,0 m
|
217,5 pkt
|
62,1 pkt
|
Ema Klinec
|
| 4.
|
26 lutego
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[b]
|
87,0 m
|
88,0 m
|
877,5 pkt (200,8 pkt)
|
81,8 pkt
|
Austria
|
| 18.
|
3 marca
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-120
|
HS-137
|
ind.
|
112,0 m
|
109,0 m
|
208,2 pkt
|
88,4 pkt
|
Maren Lundby
|
| 8.
|
23 lutego
|
2023
|
Planica
|
Srednja skakalnica
|
K-95
|
HS-102
|
ind.
|
94,0 m
|
97,0 m
|
227,0 pkt
|
22,1 pkt
|
Katharina Althaus
|
| 5.
|
25 lutego
|
2023
|
Planica
|
Srednja skakalnica
|
K-95
|
HS-102
|
druż.[c]
|
92,5 m
|
98,0 m
|
804,2 pkt (210,5 pkt)
|
39,6 pkt
|
Niemcy
|
| 5.
|
26 lutego
|
2023
|
Planica
|
Srednja skakalnica
|
K-95
|
HS-102
|
druż. miesz.[d]
|
98,5 m
|
99,0 m
|
944,9 pkt (236,5 pkt)
|
72,3 pkt
|
Niemcy
|
| 4.
|
1 marca
|
2023
|
Planica
|
Bloudkova velikanka
|
K-125
|
HS-138
|
ind.
|
129,0 m
|
125,5 m
|
242,7 pkt
|
21,5 pkt
|
Alexandria Loutitt
|
| 17.
|
28 lutego
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-94
|
HS-102
|
ind.
|
92,5 m
|
92,5 m
|
195,6 pkt
|
63,6 pkt
|
Nika Prevc
|
| 5.
|
1 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-94
|
HS-102
|
druż.[e]
|
80,0 m
|
84,0 m
|
756,2 pkt (172,9 pkt)
|
148,3 pkt
|
Norwegia
|
| 7.
|
7 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-124
|
HS-138
|
ind.
|
128,0 m
|
–
|
114,3 pkt
|
36,6 pkt
|
Nika Prevc
|
Starty N. Maruyamy na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 18.
|
5 lutego
|
2015
|
Ałmaty
|
Gornyj Gigant
|
K-95
|
HS-106
|
ind.
|
83,5 m
|
85,0 m
|
181,0 pkt
|
46,5 pkt
|
Sofja Tichonowa
|
3.
|
7 lutego
|
2015
|
Ałmaty
|
Gornyj Gigant
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[f]
|
85,0 m
|
88,0 m
|
696,9 pkt (173,6 pkt)
|
72,2 pkt
|
Niemcy
|
| 23.
|
1 lutego
|
2017
|
Park City
|
Utah Olympic Park
|
K-90
|
HS-100
|
ind.
|
73,0 m
|
85,0 m
|
183,0 pkt
|
56,8 pkt
|
Manuela Malsiner
|
| 5.
|
3 lutego
|
2017
|
Park City
|
Utah Olympic Park
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[g]
|
82,0 m
|
79,5 m
|
613,5 pkt (156,3 pkt)
|
158,6 pkt
|
Niemcy
|
| 22.
|
2 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
ind.
|
83,5 m
|
80,0 m
|
165,3 pkt
|
97,3 pkt
|
Nika Križnar
|
| 6.
|
3 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[h]
|
93,0 m
|
92,0 m
|
512,1 pkt (182,6 pkt)
|
221,0 pkt
|
Słowenia
|
| 7.
|
4 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż. miesz.[i]
|
89,5 m
|
83,0 m
|
632,2 pkt (163,7 pkt)
|
237,1 pkt
|
Norwegia
|
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]
| Źródło[4][5]
|
| Nr
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
22 listopada
|
2025
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
133,5 m
|
130,5 m
|
285,5 pkt
|
| 2.
|
23 listopada
|
2025
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
134,0 m
|
133,0 m
|
283,6 pkt
|
| 3.
|
28 listopada
|
2025
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-95
|
94,0 m
|
91,0 m
|
229,6 pkt
|
| 4.
|
12 grudnia
|
2025
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
130,0 m
|
127,0 m
|
240,5 pkt
|
| 5.
|
20 grudnia
|
2025
|
Engelberg
|
Gross-Titlis-Schanze
|
K-125
|
HS-140
|
136,5 m
|
134,0 m
|
274,9 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]
| Źródło[4][5]
|
| Nr
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
5 lutego
|
2023
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
133,0 m
|
136,5 m
|
229,0 pkt
|
2.
|
4,3 pkt
|
Yūki Itō
|
| 2.
|
11 lutego
|
2023
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
91,5 m
|
90,5 m
|
234,8 pkt
|
3.
|
0,8 pkt
|
Chiara Kreuzer
|
| 3.
|
22 listopada
|
2025
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
133,5 m
|
130,5 m
|
285,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 4.
|
23 listopada
|
2025
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
134,0 m
|
133,0 m
|
283,6 pkt
|
1.
|
–
|
| 5.
|
28 listopada
|
2025
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-95
|
94,0 m
|
91,0 m
|
229,6 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
30 listopada
|
2025
|
Falun
|
Lugnet
|
K-120
|
HS-132
|
122,5 m
|
129,0 m
|
244,4 pkt
|
2.
|
7,9 pkt
|
Nika Prevc
|
| 7.
|
4 grudnia
|
2025
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
121,0 m
|
121,0 m
|
236,9 pkt
|
3.
|
9,1 pkt
|
Anna Odine Strøm
|
| 8.
|
12 grudnia
|
2025
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
130,0 m
|
127,0 m
|
240,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 9.
|
13 grudnia
|
2025
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
134,0 m
|
135,0 m
|
290,1 pkt
|
2.
|
4,0 pkt
|
Nika Prevc
|
| 10.
|
20 grudnia
|
2025
|
Engelberg
|
Gross-Titlis-Schanze
|
K-125
|
HS-140
|
136,5 m
|
134,0 m
|
274,9 pkt
|
1.
|
–
|
| 11.
|
31 grudnia
|
2025
|
Garmisch-Partenkirchen
|
Große Olympiaschanze
|
K-125
|
HS-142
|
127,0 m
|
133,5 m
|
244,1 pkt
|
3.
|
27,0 pkt
|
Nika Prevc
|
| 12.
|
16 stycznia
|
2026
|
Zhangjiakou
|
Snow Ruyi
|
K-125
|
HS-140
|
127,5 m
|
124,5 m
|
221,9 pkt
|
2.
|
23,7 pkt
|
Nika Prevc
|
| 13.
|
17 stycznia
|
2026
|
Zhangjiakou
|
Snow Ruyi
|
K-125
|
HS-140
|
125,5 m
|
–
|
94,7 pkt
|
3.
|
18,9 pkt
|
Nika Prevc
|
stan na 17 stycznia 2026
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]
| Źródło[4][5]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
17 lipca
|
2021
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
120,0 m
|
121,5 m
|
212,8 pkt
|
3.
|
15,1 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 2.
|
15 sierpnia
|
2021
|
Frenštát
|
Areal Horečky
|
K-95
|
HS-106
|
96,5 m
|
103,0 m
|
236,5 pkt
|
2.
|
15,4 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 3.
|
23 września
|
2023
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
89,5 m
|
88,5 m
|
211,6 pkt
|
2.[j]
|
27,1 pkt
|
Nika Križnar
|
| 4.
|
21 września
|
2024
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
88,5 m
|
86,5 m
|
202,1 pkt
|
3.
|
17,2 pkt
|
Lara Malsiner
|
| 5.
|
22 września
|
2024
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
92,5 m
|
91,0 m
|
225,7 pkt
|
2.
|
1,7 pkt
|
Lara Malsiner
|
| 6.
|
10 sierpnia
|
2025
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
126,0 m[k]
|
122,0 m
|
105,5 pkt
|
3.
|
3,3 pkt
|
Abigail Strate
|
| 7.
|
16 sierpnia
|
2025
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
125,0 m
|
127,5 m
|
240,5 pkt
|
2.
|
7,4 pkt
|
Nika Prevc
|
| 8.
|
17 sierpnia
|
2025
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
128,5 m[k]
|
124,0 m
|
117,5 pkt
|
2.
|
8,7 pkt
|
Nika Prevc
|
| 9.
|
13 września
|
2025
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
91,5 m
|
96,5 m
|
231,3 pkt
|
2.
|
0,7 pkt
|
Yuzuki Satō
|
| 10.
|
14 września
|
2025
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
88,0 m
|
86,5 m
|
214,6 pkt
|
2.
|
0,7 pkt
|
Kurumi Ichinohe
|
| 11.
|
20 września
|
2025
|
Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-128
|
HS-143
|
118,0 m
|
127,0 m
|
202,7 pkt
|
3.
|
28,1 pkt
|
Anna Odine Strøm
|
| 12.
|
25 października
|
2025
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
141,0 m
|
140,0 m
|
249,2 pkt
|
1.
|
–
|
stan po zakończeniu LGP 2025
| Źródło[4][5]
|
| Nr
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
Uwagi
|
| 1.
|
27 stycznia
|
2017
|
Eau Claire
|
Silver Mine Hill
|
K-85
|
HS-95
|
80,5 m
|
80,5 m
|
198,0 pkt
|
3.
|
9,5 pkt
|
Fumika Segawa
|
[l]
|
| 2.
|
28 stycznia
|
2017
|
Eau Claire
|
Silver Mine Hill
|
K-85
|
HS-95
|
77,0 m
|
77,5 m
|
186,5 pkt
|
3.
|
13,0 pkt
|
Rio Setō
|
[l]
|
| 3.
|
15 lutego
|
2020
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
95,5 m
|
97,5 m
|
214,7 pkt
|
2.
|
5,1 pkt
|
Yūka Setō
|
–
|
- ↑ a b Skład zespołu: Yūki Itō, Kaori Iwabuchi, Nozomi Maruyama i Sara Takanashi.
- ↑ a b Skład zespołu: Yūki Itō, Nozomi Maruyama, Yūka Setō i Sara Takanashi.
- ↑ a b Skład zespołu: Yūki Itō, Nozomi Maruyama, Ringo Miyajima i Yūka Setō.
- ↑ a b Skład zespołu: Yūki Itō, Ryōyū Kobayashi, Nozomi Maruyama i Naoki Nakamura.
- ↑ Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Yūka Setō Yūki Itō i Sara Takanashi
- ↑ a b Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Shihori Ōi, Yūka Setō i Yurina Yamada.
- ↑ a b Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Fumika Segawa, Rio Setō i Minami Watanabe.
- ↑ a b Skład zespołu: Ayuka Kamoda, Nozomi Maruyama, Ren Mikase i Shihori Ōi.
- ↑ a b Skład zespołu: Yūken Iwasa, Riki Kurita, Nozomi Maruyama i Shihori Ōi.
- ↑ Ex aequo z Emą Klinec
- ↑ a b Zawody rozgrywane w formacie grupowym. Nota zawodniczki uzyskana w 1. serii nie była brana pod uwagę do końcowego wyniku.
- ↑ a b Konkurs nie wliczany do klasyfikacji generalnej z powodu startu wyłącznie reprezentantek trzech państw.