Nika Križnar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nika Križnar
Ilustracja
Data urodzenia 9 marca 2000
Klub SSK Alpina Žiri
Debiut w PŚ 13 lutego 2016, Ljubno ob Savinji (14. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 13 lutego 2016, Ljubno ob Savinji (14. miejsce)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Râșnov 2016 druż. miesz.
złoto Park City 2017 druż. miesz.
złoto Kandersteg 2018 indywidualnie
złoto Kandersteg 2018 drużynowo
srebro Park City 2017 drużynowo
brąz Park City 2017 indywidualnie
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Erzurum 2017 druż. miesz.
srebro Erzurum 2017 indywidualnie
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2019
FIS Cup
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2017/2018

Nika Križnar (ur. 9 marca 2000) – słoweńska skoczkini narciarska. Sześciokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów, w tym indywidualna mistrzyni z 2018.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Križnar zdobywała medale nieoficjalnych letnich mistrzostw świata dzieci (w 2011 złoto w rywalizacji indywidualnej i drużynowej w kategorii do lat 12, rok później złoto w konkursie drużynowym i brąz indywidualnie w kategorii do lat 13). W latach 2015 i 2016 stawała także na podium zawodów OPA Games[1].

W styczniu 2013 zadebiutowała w cyklu Alpen Cup, w pierwszym starcie zdobywając debiutanckie punkty do klasyfikacji generalnej. We wrześniu 2014 po raz pierwszy zajęła miejsce w czołowej 10 konkursu Alpen Cupu. We wrześniu 2015 po raz pierwszy stanęła na podium zawodów tego cyklu, zwyciężając w szwajcarskim Einsiedeln, a w całym sezonie 2015/2016 w 8 startach w konkursach cyklu łącznie stawała na podium czterokrotnie. Sezon 2015/2016 zakończyła na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej Alpen Cupu[1].

W lipcu 2015 zadebiutowała w konkursach FIS Cup, zajmując w Villach 12. i 27. pozycję. Miesiąc później w Oberwiesenthal po raz pierwszy w karierze wystąpiła w Letnim Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 22. i 24. miejscu[1].

13 lutego 2016 w Ljubnie ob Savinji zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując w pierwszym starcie 14. miejsce, tym samym zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu[1]. Dzień później na tym samym obiekcie zwyciężyła w kwalifikacjach do drugiego konkursu[2], a w samym konkursie głównym uplasowała się na 12. pozycji. Łącznie w tych 2 startach zdobyła 40 punktów, które pozwoliły jej zająć 36. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2015/2016[1].

23 lutego 2016 w Râșnovie zajęła 7. miejsce w konkursie indywidualnym mistrzostw świata juniorów, a dzień później, wraz z reprezentacją Słowenii (oprócz niej w zespole skakali Bor Pavlovčič, Ema Klinec i Domen Prevc), zdobyła złoty medal w rywalizacji drużyn mieszanych[1].

11 marca 2016 po raz pierwszy w karierze stanęła na podium FIS Cup, zwyciężając w konkursie rozegranym w Harrachovie. Sezon 2015/2016 tego cyklu zakończyła na 8. pozycji w klasyfikacji generalnej[1].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 7. miejsce

Starty N. Križnar na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 ind. 101,0 m 104,0 m 223,2 pkt 42,4 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Finlandia Lahti 13. miejsce (K-90)
2019 Austria Seefeld 7. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Finlandia Lahti 4. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[a]
2019 Austria Seefeld 4. miejsce (K-99)[b], 4. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[c]

Starty N. Križnar na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 90,5 m 91,5 m 219,4 pkt 35,2 pkt Carina Vogt
4. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz.[a] 84,0 m 90,5 m 961,4 pkt (222,2 pkt) 74,1 pkt Niemcy
4. 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[b] 95,5 m 91,0 m 828,1 pkt (203,9 pkt) 70,8 pkt Niemcy
7. 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 101,5 m 102,5 m 236,1 pkt 23,5 pkt Maren Lundby
4. 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. miesz.[c] 98,5 m 108,5 m 930,8 pkt (240,3 pkt) 81,4 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov 7. miejsce (K-90)
2017 Stany Zjednoczone Park City brązowy medal (K-90)
2018 Szwajcaria Kandersteg złoty medal (K-96)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov złoty medal (drużyna mieszana/K-90)[d]
2017 Stany Zjednoczone Park City srebrny medal (K-90)[e], złoty medal (drużyna mieszana/K-90)[f]
2018 Szwajcaria Kandersteg złoty medal (K-96)[g]

Starty N. Križnar na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 ind. 83,0 m 83,5 m 180,4 pkt 28,6 pkt Chiara Hölzl
1.FIS gold medal.png 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. miesz..[d] 84,5 m 93,0 m 882,8 pkt (205,3 pkt)
3.FIS bronze medal.png 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park Jumps K-90 HS-100 ind. 91,0 m 95,5 m 237,9 pkt 1,9 pkt Manuela Malsiner
2.FIS silver medal.png 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park Jumps K-90 HS-100 druż.[e] 92,5 m 85,5 m 772,1 pkt (208,9 pkt) 38,9 pkt Niemcy
1.FIS gold medal.png 5 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park Jumps K-90 HS-100 druż. miesz.[f] 93,0 m 92,0 m 925,3 pkt (223,2 pkt)
1.FIS gold medal.png 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-96 HS-106 ind. 104,0 m 100,0 m 262,6 pkt
1.FIS gold medal.png 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-96 HS-106 druż.[g] 91,0 m 103,0 m 733,1 pkt (202,9 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 36.[3]
2016/2017 33.[4]
2017/2018 10.[5]
2018/2019 5.[6]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 4 marca 2018 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 91,0 m 93,5 m 234,5 pkt 3. 23,3 pkt Maren Lundby [7]
2. 24 marca 2019 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 126,0 m 140,5 m 247,1 pkt 3. 23,8 pkt Maren Lundby [8]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zaō Zaō Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
- - - - - - - - - - - - 14 12 - - - 40
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
q 25 16 17 25 29 39 26 16 20 - - - - - - - - - 74
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
18 10 12 13 22 - 7 4 7 12 4 3 17 22 15 383
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
13 7 10 5 7 14 12 5 12 5 6 5 12 6 4 18 7 8 6 8 16 4 6 3 826
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016 25.[9]
2017 31.[10]
2018 18.[11]
2019 2.[h][12]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 18 sierpnia 2019 Czechy Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 104,0 m 100,5 m 249,7 pkt [13]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwyciężczyni Przypisy
1. 26 lipca 2019 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 95,5 m 99,0 m 245,9 pkt 3. 9,8 pkt Sara Takanashi [14]
2. 18 sierpnia 2019 Czechy Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 104,0 m 100,5 m 249,7 pkt 1. [13]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2019

2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
25 20 26 22
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 9.09 Czajkowskij 10.09 punkty
q 26 16 - - 20
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 9.09 punkty
15 14 20 13 - 65
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
3 6 1 200
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

q – zawodniczka nie zakwalifikowała się

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Nika Križnar, Anže Lanišek, Ema Klinec, Peter Prevc
  2. a b Skład zespołu: Špela Rogelj, Jerneja Brecl, Nika Križnar, Urša Bogataj
  3. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Žiga Jelar, Nika Križnar, Peter Prevc
  4. a b Skład zespołu: Nika Križnar, Bor Pavlovčič, Ema Klinec, Domen Prevc.
  5. a b Skład zespołu: Jerneja Brecl, Katra Komar, Nika Križnar, Ema Klinec
  6. a b Skład zespołu: Nika Križnar, Tilen Bartol, Ema Klinec, Žiga Jelar.
  7. a b Skład zespołu: Jerneja Brecl, Nika Križnar, Katra Komar, Ema Klinec.
  8. Zdobyła tyle samo punktów co Sara Takanashi (200). O zwycięstwie Japonki w klasyfikacji generalnej zadecydowała większa liczba zwycięstw w konkursach indywidualnych – Takanashi 2:1 Križnar

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Adam Kwieciński: KRIZNAR Nika 2000.03.09 SLO. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-03-04].
  2. Paweł Guzik: PŚ Pań w Ljubnie: Nika Kriznar wygrywa kwalifikacje. skijumping.pl, 2016-02-14. [dostęp 2016-03-04].
  3. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  4. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  5. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  6. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  7. Rasnov - Result (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-31].
  8. Chaikovsky - Result (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-08].
  9. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  10. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  11. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  12. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-18].
  13. a b Frenštát - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-08-18].
  14. Hinterzarten - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-07-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]