Maren Lundby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maren Olstad Lundby
Maren Olstad Lundby
Data i miejsce urodzenia 7 września 1994
Gjøvik
Klub Kolbukameratene
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 marca 2014, Râșnov
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 10 grudnia 2016 w Niżnym Tagile
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Pjongczang 2018 normalna
Mistrzostwa świata
Srebro Falun 2015 druż. miesz.
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Val di Fiemme 2014 indywidualnie
Puchar świata w skokach
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2017/2018
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2016/2017
Letnie Grand Prix w skokach
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018
Lillehammer Triple
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017

Maren Olstad Lundby (ur. 7 września 1994 w Gjøvik) – norweska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Kolbukameratene IF, dwukrotna olimpijka[1], mistrzyni olimpijska z 2018, wicemistrzyni świata w konkursie drużyn mieszanych z 2015, brązowa medalistka mistrzostw świata juniorów z 2014, zdobywczyni Pucharu Świata w sezonie 2017/2018.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie wystartowała 12 sierpnia 2007 w Bischofsgrün w konkursie Pucharu Kontynentalnego i zajęła w nim 56. miejsce. 28 lutego tego samego roku w Zakopanem była 30. w konkursie mistrzostw świata juniorów.

Pierwsze punkty do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego Maren Lundby zdobyła 13 września 2008 w Lillehammer, zajmując 24. miejsce. Najwyższe w karierze miejsce w zawodach tej rangi, 20. zajęła 13 lutego 2009 w Notodden.

20 lutego 2009 wzięła udział w konkursie o mistrzostwo świata w Libercu i zajęła w nim 22. miejsce.

3 grudnia 2011 roku w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 17. miejsce, po skokach na 89 m i 81 m[2]. Był to jeden z najlepszych wyników tej zawodniczki w tym sezonie. Jedynie w Hinzenbach była 13., zaś w japońskim Zaō oraz w Oslo wyrównała wynik z pierwszych zawodów sezonu.

Podczas pierwszego w historii konkursu drużynowego - mieszanego inaugurującego sezon 2012/2013 Pucharu Świata w skokach narciarskich Maren Lundby stanęła na najwyższym podium wraz z Anette Sagen, Tomem Hilde, Andersem Bardalem[3]. 5 stycznia 2013 roku w niemieckim Schonach pierwszy raz znalazła się w dziesiątce Pucharu Świata. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajęła 23. miejsce, będąc trzecią Norweżką w tej klasyfikacji.

Sezon 2013/2014 ponownie zapoczątkowany został się konkursem drużynowym - mieszanym, w składzie norweskiej drużyny ponownie powołana została Lundby, która razem z Veltą, Sagen i Bardalem zajęli 3. miejsce przegrywając z Japończykami i Austriakami. Kolejnych trzech startach zajmowała miejsca w drugiej dziesiątce zawodów. Dopiero w rosyjskim Czajkowskim po raz drugi w karierze zajęła miejsce w pierwszej dziesiątce, plasując się na ósmym miejscu. Dotychczas najwyższym miejscem w zawodach Pucharu Świata są dwa czwarte miejsce, które zdobyła w styczniu 2014 roku w Zaō. Tydzień później w Planicy zajęła 6. oraz 9. miejsce. Po zawodach w Słowenii wystartowała w mistrzostwach świata juniorów. W odbywającym się w Val di Fiemme konkursie Norweżka zajęła trzecie miejsce przegrywając jedynie z Sarą Takanashi oraz Coline Mattel.

W pierwszym w historii skoków narciarskich kobiet na igrzyskach olimpijskich Lundby zajęła 8. miejsce tracąc do zwyciężczyni zawodów Niemki Cariny Vogt niecałe dwanaście punktów. W pierwszej serii konkursu skoczyła 97 metrów co dawało jej trzynaste miejsce, jednak po lepszej próbie w drugiej serii (100 metrów) awansowała do pierwszej dziesiątki zawodów. W samym drugim skoku zawodniczka uzyskała szósty wynik.

W pierwszych zawodach po igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w rumuńskim Raszowie po raz pierwszy w swojej karierze stanęła na podium Pucharu Świata. W łącznej punktacji zawodów przegrała jedynie z Japonką Sarą Takanashi[4]. Z kolei w grudniu 2016 w Niżnym Tagile odniosła pierwszy w karierze triumf w Pucharze Świata[5].

W 2018 zdobyła złoty medal igrzysk olimpijskich.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 11 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 ind. 97,0 m 100,0 m 235,5 pkt 11,9 pkt Carina Vogt
1.Gold medal.svg 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 105,5 m 110,0 m 264,6 pkt - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd "B" K-90 HS-100 ind. 73,5 m 59,5 m 119,5 pkt 123,5 pkt Lindsey Van
11. 25 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 ind. 89,5 m 85,5 m 180,5 pkt 51,2 pkt Daniela Iraschko
25. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 85,5 m 92,5 m 187,7 pkt 66,0 pkt Sarah Hendrickson
4. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[a]. 91,0 m 93,0 m 969,3 pkt (221,7 pkt) 41,7 pkt Japonia
15. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 86,0 m 88,0 m 211,6 pkt 25,3 pkt Carina Vogt
2.FIS silver medal.png 22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. miesz[b]. 95,0 m 91,5 m 915,6 pkt (231,9 pkt) 2,3 pkt Niemcy
4. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 99,5 m 91,0 m 247,7 pkt 6,9 pkt Carina Vogt
5. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz[c]. 90,5 m 93,5 m 877,8 pkt (237,7 pkt) 157,7 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
30. 28 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 65,5 m 63,0 m 132,5 pkt 227 94,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
34. 6 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 ind. 67,0 m - 55,5 pkt 186,5 pkt Magdalena Schnurr
DSQ 30 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adler-Skistadion K-95 HS-108 ind. - - - - Elena Runggaldier
26. 27 stycznia 2011 Estonia Otepaa Tehvandi K-90 HS-100 ind. 90,0 m 82,5 m 184,0 pkt 73,5 pkt Coline Mattel
9. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 99,0 m 93,0 m 229,5 pkt 47,0 pkt Sara Takanashi
6. 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[d] 87,5 m 90,0 m 689,0 pkt (196,0 pkt) 279,0 pkt Japonia
20. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 indywid. 80,0 m 85,0 m 190,5 pkt 77,5 pkt Sara Takanashi
4. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 druż.[e] 86,5 m 86,0 m 759,5 pkt (207,0 pkt) 249,5 pkt Słowenia
3.FIS bronze medal.png 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 96,5 m 97,0 m 246,2 pkt 16,7 pkt Sara Takanashi

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 26.[6]
2012/2013 23.[7]
2013/2014 7.[8]
2014/2015 14.[9]
2015/2016 6.[10]
2016/2017 3.[11]
2017/2018 1.[12]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 1 marca 2014 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 96,0 m 89,0 m 226,4 pkt 2. 25,6 pkt Sara Takanashi [13]
2. 7 lutego 2015 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 94,5 m 89,0 m 230,9 pkt 3. 8,2 pkt Daniela Iraschko-Stolz [14]
3. 4 grudnia 2015 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 92,0 m 233,6 pkt 3. 18,1 pkt Sara Takanashi [15]
4. 31 stycznia 2016 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 94,0 m 104,0 m 254,1 pkt 3. 17,1 pkt Sara Takanashi [16]
5. 4 lutego 2016 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 136,5 m 134,0 m 285,1 pkt 2. 20,7 pkt Sara Takanashi [17]
6. 6 lutego 2016 Austria Hinzenbach Aignerschanze K-85 HS-94 87,5 m 89,0 m 238,5 pkt 3. 18,7 pkt Sara Takanashi [18]
7. 10 grudnia 2016 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 91,5 m 95,5 m 229,6 pkt 1. [19]
8. 14 stycznia 2017 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 94,5 m 90,5 m 236,9 pkt 3. 17,4 pkt Yūki Itō [20]
9. 15 stycznia 2017 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 100,0 m 248,5 pkt 1. [21]
10. 21 stycznia 2017 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-103 100,0 m 92,0 m 221,1 pkt 3. 5,9 pkt Yūki Itō [22]
11. 28 stycznia 2017 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,0 m 99,0 m 259,0 pkt 1. [23]
12. 29 stycznia 2017 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 95,0 m 93,0 m 241,9 pkt 2. 5,4 pkt Sara Takanashi [24]
13. 5 lutego 2017 Austria Hinzenbach Aignerschanze K-85 HS-94 85,5 m 89,5 m 245,2 pkt 3. 9,6 pkt Sara Takanashi [25]
14. 11 lutego 2017 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-90 HS-100 93,5 m 95,0 m 256,7 pkt 1. [26]
15. 16 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 103,0 m 94,0 m 210,2 pkt 3. 4,9 pkt Sara Takanashi [27]
16. 12 marca 2017 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 129,0 m 124,5 m 250,8 pkt 3. 7,9 pkt Yūki Itō [28]
17. 1 grudnia 2017 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 96,0 m 271,5 pkt 1. [29]
18. 2 grudnia 2017 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 98,5 m 92,5 m 267,3 pkt 2. 4,4 pkt Katharina Althaus [30]
19. 3 grudnia 2017 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 139,0 m 284,3 pkt 2. 33,9 pkt Katharina Althaus [31]
20. 17 grudnia 2017 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 102,0 m 269,1 pkt 1. [32]
21. 13 stycznia 2018 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,5 m 93,5 m 252,9 pkt 1. [33]
22. 14 stycznia 2018 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,5 m 98,5 m 251,6 pkt 1. [34]
23. 19 stycznia 2018 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 101,5 m 100,0 m 260,9 pkt 1. [35]
24. 21 stycznia 2018 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 97,0 m 101,0 m 245,9 pkt 1. [36]
25. 27 stycznia 2018 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 88,5 m 91,0 m 256,0 pkt 1. [37]
26. 28 stycznia 2018 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 87,5 m 90,0 m 260,6 pkt 2. 1,8 pkt Daniela Iraschko-Stolz [38]
27. 3 marca 2018 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 92,0 m 118,3 pkt 2. 0,3 pkt Katharina Althaus [39]
28. 4 marca 2018 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 100,0 m 97,0 m 257,8 pkt 1. [40]
29. 11 marca 2018 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 134,0 m 126,0 m 262,7 pkt 1. [41]
30. 24 marca 2018 Niemcy Oberstdorf Adler-Skistadion K-95 HS-106 93,5 m 95,5 m 221,7 pkt 3. 5,4 pkt Sara Takanashi [42]
31. 25 marca 2018 Niemcy Oberstdorf Adler-Skistadion K-95 HS-106 97,5 m 98,5 m 231,0 pkt 3. 19,4 pkt Sara Takanashi [43]

Miejsca na podium w konkursach drużynowych - mieszanych Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 23 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[a]. 92,0 m 101,5 m 237,3 (983,1 pkt) 1.
2. 6 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[f]. 98,5 m 97,0 m 246,2 (887,5 pkt) 3. 54,6 pkt Japonia

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2017/2018

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
17 40 35 21 21 13 22 - - 17 28 22 17 103
Sezon 2012/2013
Lillehammer Krasnaja Polana Krasnaja Polana Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
11 11 13 37 10 27 - - 21 22 - - - - 28 18 133
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
12 17 20 8 12 22 29 4 4 9 6 - - 2 5 7 15 9 487
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zao Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
27 9 25 19 27 q 7 13 3 8 4 15 13 289
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zao Zao Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
3 14 6 8 10 20 19 31 3 2 3 4 17 9 8 7 10 586
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
22 6 1 4 14 6 3 1 6 3 1 2 8 3 1 4 4 3 3 1109
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
1 2 2 1 1 1 1 1 1 2 2 1 1 3 3 1340
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 13.[44]
2015 4.[45]
2016 10.[46]
2017 3.[47]
2018 3.[48]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 10 września 2016 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,0 m 103,0 m 250,1 pkt 2. 6,8 pkt Sara Takanashi [49]
2. 18 sierpnia 2017 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,0 m 92,0 m 213,9 pkt 3. 8,8 pkt Yūki Itō [50]
3. 19 sierpnia 2017 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 96,0 m 98,0 m 232,4 pkt 2. 10,2 pkt Sara Takanashi [51]
4. 10 września 2017 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 94,0 m 92,0 m 190,3 pkt 3. 42,1 pkt Sara Takanashi [52]
5. 17 sierpnia 2018 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,5 m 101,0 m 243,6 pkt 2. 1,7 pkt Sara Takanashi [53]
6. 18 sierpnia 2018 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 97,0 m 98,0 m 243,8 pkt 3. 9,3 pkt Sara Takanashi [54]
7. 9 września 2018 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 131,0 m 121,8 pkt 2. 9,0 pkt Ema Klinec [55]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018

2014
Ałmaty 20.09 Ałmaty 21.09 punkty
12 16 37
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 5.09 Czajkowskij 6.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
17 2 11 11 4 192
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
- 2 dsq 80
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 9.09 Czajkowskij 10.09 punkty
7 3 2 6 3 276
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 9.09 punkty
- 6 2 3 2 260
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

q – zawodniczka nie zakwalifikowała się

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2007/2008 niesklasyfikowana[56]
2008/2009 68.[57]
2009/2010 51.[58]
2010/2011 38.[59]
2011/2012 32.[60]
2014/2015 9.[61]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Maren Lundby, Tom Hilde, Anette Sagen, Anders Bardal
  2. Skład zespołu: Line Jahr, Anders Bardal, Maren Lundby, Rune Velta
  3. Skład zespołu: Silje Opseth, Daniel-André Tande, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  4. Gyda Enger, Jenny Synnøve Hagemoen, Synne Steen Hansen, Maren Lundby
  5. Skład zespołu: Gyda Enger, Anna Odine Strøm, Jenny Synnøve Hagemoen, Maren Lundby
  6. Skład zespołu: Maren Lundby, Rune Velta, Anette Sagen, Anders Bardal

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ZIO Soczi: Przed nami pierwsze oficjalne treningi kobiet (lista startowa) (pol.). www.skijumping.pl, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  2. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2012-01-04].
  3. FIS Ski Jumping World Cup Lillehammer (NOR), Normal Hill Mixed Team Official Results (pol.). fis-ski.com, 2012-11-23. [dostęp 2012-11-24].
  4. PŚ Pań w Rasnovie: Takanashi triumfuje i zdobywa Kryształową Kulę! (pol.). www.skijumping.pl, 2014-03-01. [dostęp 2014-03-01].
  5. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Sensacyjna wygrana Maren Lundby!. skokinarciarskie.pl, 10 grudnia 2016. [dostęp 2017-01-22].
  6. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-06-05].
  7. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-18].
  8. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  9. World Cup 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  10. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  11. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  12. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  13. Rasnov (ROU) 01.03.2014 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  14. Rasnov (ROU) 07.02.2015 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  15. Lillehammer (NOR) 04.12.2015 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  16. Oberstdorf (GER) 31.01.2016 World Cup - Ladies' HS106 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  17. Oslo (NOR) 04.02.2016 World Cup - Ladies' HS134 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  18. Hinzenbach (AUT) 06.02.2016 World Cup - Ladies' HS94 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  19. Nizhny Tagil (RUS) 10.12.2016 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  20. Sapporo (JPN) 14.01.2017 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  21. Sapporo (JPN) 15.01.2017 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  22. Zao (JPN) 21.01.2017 World Cup - Ladies' HS103 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  23. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  24. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  25. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  26. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  27. PŚ Pjongczang: Takanashi wygrywa przed Ito i Lundby. skokinarciarskie.pl, 16 lutego 2017. [dostęp 2017-02-17].
  28. Ramsau - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-02-03].
  29. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  30. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  31. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  32. Hinterzarten - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  33. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  34. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  35. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  36. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  37. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  38. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  39. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  40. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  41. Oslo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  42. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  43. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  44. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  45. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  46. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  47. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  48. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  49. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  50. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  51. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  52. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  53. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  54. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  55. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-09-09].
  56. Ladies Continental Cup 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  57. Ladies Continental Cup 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  58. Ladies Continental Cup 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  59. Ladies Continental Cup 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-04-23].
  60. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  61. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies 2014/2015 Cupstandings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2015-03-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]