Maren Lundby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maren Olstad Lundby
Maren Olstad Lundby
Data i miejsce urodzenia 7 września 1994
Gjøvik
Klub Kolbukameratene
Wzrost 171 cm
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 marca 2014, Râșnov
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 10 grudnia 2016 w Niżnym Tagile
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Pjongczang 2018 normalna
Mistrzostwa świata
Złoto Seefeld 2019 normalna
Srebro Falun 2015 norm. druż. miesz.
Brąz Seefeld 2019 norm. druż.
Brąz Seefeld 2019 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Val di Fiemme 2014 indywidualnie
Puchar świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2017/2018
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2016/2017
Lillehammer Triple
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017
Raw Air
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Russian Tour Blue Bird
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2019
Letnie Grand Prix w skokach
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018

Maren Olstad Lundby (ur. 7 września 1994 w Gjøvik) – norweska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Kolbukameratene IF, dwukrotna olimpijka[1]. Indywidualna mistrzyni olimpijska (2018) i mistrzyni świata (2019), trzykrotna medalistka mistrzostw świata w konkursach drużynowych (srebrny medal w 2015 i dwa brązowe w 2019), brązowa medalistka mistrzostw świata juniorów (2014), dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata (w sezonach 2017/2018 i 2018/2019) oraz zwyciężczyni Raw Air kobiet 2019.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie wystartowała 12 sierpnia 2007 w Bischofsgrün w konkursie Pucharu Kontynentalnego i zajęła w nim 56. miejsce. 28 lutego tego samego roku w Zakopanem była 30. w konkursie mistrzostw świata juniorów.

Pierwsze punkty do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego Maren Lundby zdobyła 13 września 2008 w Lillehammer, zajmując 24. miejsce. Najwyższe w karierze miejsce w zawodach tej rangi, 20. zajęła 13 lutego 2009 w Notodden.

20 lutego 2009 wzięła udział w konkursie o mistrzostwo świata w Libercu i zajęła w nim 22. miejsce.

3 grudnia 2011 roku w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 17. miejsce, po skokach na 89 m i 81 m[2]. Był to jeden z najlepszych wyników tej zawodniczki w tym sezonie. Jedynie w Hinzenbach była 13., zaś w japońskim Zaō oraz w Oslo wyrównała wynik z pierwszych zawodów sezonu.

Podczas pierwszego w historii konkursu drużynowego - mieszanego inaugurującego sezon 2012/2013 Pucharu Świata w skokach narciarskich Maren Lundby stanęła na najwyższym podium wraz z Anette Sagen, Tomem Hilde, Andersem Bardalem[3]. 5 stycznia 2013 roku w niemieckim Schonach pierwszy raz znalazła się w dziesiątce Pucharu Świata. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajęła 23. miejsce, będąc trzecią Norweżką w tej klasyfikacji.

Sezon 2013/2014 ponownie zapoczątkowany został się konkursem drużynowym - mieszanym, w składzie norweskiej drużyny ponownie powołana została Lundby, która razem z Veltą, Sagen i Bardalem zajęli 3. miejsce przegrywając z Japończykami i Austriakami. Kolejnych trzech startach zajmowała miejsca w drugiej dziesiątce zawodów. Dopiero w rosyjskim Czajkowskim po raz drugi w karierze zajęła miejsce w pierwszej dziesiątce, plasując się na ósmym miejscu. Dotychczas najwyższym miejscem w zawodach Pucharu Świata są dwa czwarte miejsce, które zdobyła w styczniu 2014 roku w Zaō. Tydzień później w Planicy zajęła 6. oraz 9. miejsce. Po zawodach w Słowenii wystartowała w mistrzostwach świata juniorów. W odbywającym się w Val di Fiemme konkursie Norweżka zajęła trzecie miejsce przegrywając jedynie z Sarą Takanashi oraz Coline Mattel.

W pierwszym w historii skoków narciarskich kobiet na igrzyskach olimpijskich Lundby zajęła 8. miejsce tracąc do zwyciężczyni zawodów Niemki Cariny Vogt niecałe dwanaście punktów. W pierwszej serii konkursu skoczyła 97 metrów co dawało jej trzynaste miejsce, jednak po lepszej próbie w drugiej serii (100 metrów) awansowała do pierwszej dziesiątki zawodów. W samym drugim skoku zawodniczka uzyskała szósty wynik.

W pierwszych zawodach po igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w rumuńskim Raszowie po raz pierwszy w swojej karierze stanęła na podium Pucharu Świata. W łącznej punktacji zawodów przegrała jedynie z Japonką Sarą Takanashi[4]. Z kolei w grudniu 2016 w Niżnym Tagile odniosła pierwszy w karierze triumf w Pucharze Świata[5].

W 2018 zdobyła złoty medal igrzysk olimpijskich.

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 8. miejsce (K-95)
2018 Korea Południowa Pjongczang złoty medal (K-98)

Starty M. Lundby na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 11 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 ind. 97,0 m 100,0 m 235,5 pkt 11,9 pkt Carina Vogt
1.Gold medal.svg 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 ind. 105,5 m 110,0 m 264,6 pkt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2009 Czechy Liberec 22. miejsce (K-90)
2011 Norwegia Oslo 11. miejsce (K-95)
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 25. miejsce (K-95)
2015 Szwecja Falun 15. miejsce (K-90)
2017 Finlandia Lahti 4. miejsce (K-90)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck złoty medal (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 4. miejsce (konkurs mieszany, K-95)[a]
2015 Szwecja Falun srebrny medal (konkurs mieszany, K-90)[b]
2017 Finlandia Lahti 5. miejsce (konkurs mieszany, K-90)[c]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck brązowy medal (K-99)[d], brązowy medal (konkurs mieszany, K-99)[e]

Starty M. Lundby na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd "B" K-90 HS-100 ind. 73,5 m 59,5 m 119,5 pkt 123,5 pkt Lindsey Van
11. 25 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 ind. 89,5 m 85,5 m 180,5 pkt 51,2 pkt Daniela Iraschko
25. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 85,5 m 92,5 m 187,7 pkt 66,0 pkt Sarah Hendrickson
4. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[a]. 91,0 m 93,0 m 969,3 pkt (221,7 pkt) 41,7 pkt Japonia
15. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 86,0 m 88,0 m 211,6 pkt 25,3 pkt Carina Vogt
2.FIS silver medal.png 22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. miesz[b]. 95,0 m 91,5 m 915,6 pkt (231,9 pkt) 2,3 pkt Niemcy
4. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 99,5 m 91,0 m 247,7 pkt 6,9 pkt Carina Vogt
5. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz[c]. 90,5 m 93,5 m 877,8 pkt (237,7 pkt) 157,7 pkt Niemcy
3.FIS bronze medal.png 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż[d]. 108,0 m 100,5 m 876,9 pkt (243,0 pkt) 22,0 pkt Niemcy
1.FIS gold medal.png 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 106,5 m 104,5 m 259,6 pkt
3.FIS bronze medal.png 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. miesz[e]. 99,0 m 105,5 m 938,4 pkt (244,9 pkt) 73,8 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2008 Polska Zakopane 30. miejsce (K-85)
2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro 34. miejsce (K-90)
2010 Niemcy Hinterzarten zdyskwalifikowana (K-95)
2011 Estonia Otepaa 26. miejsce (K-90)
2012 Turcja Erzurum 9. miejsce (K-95)
2013 Czechy Liberec 20. miejsce (K-90)
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (K-95)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum 6. miejsce (K-95)[f]
2013 Czechy Liberec 4. miejsce (K-90)[g]

Starty M. Lundby na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
30. 28 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 65,5 m 63,0 m 132,5 pkt 94,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
34. 6 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 ind. 67,0 m 55,5 pkt 186,5 pkt Magdalena Schnurr
DSQ 30 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adler-Skistadion K-95 HS-108 ind. Elena Runggaldier
26. 27 stycznia 2011 Estonia Otepaa Tehvandi K-90 HS-100 ind. 90,0 m 82,5 m 184,0 pkt 73,5 pkt Coline Mattel
9. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 ind. 99,0 m 93,0 m 229,5 pkt 47,0 pkt Sara Takanashi
6. 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[f] 87,5 m 90,0 m 689,0 pkt (196,0 pkt) 279,0 pkt Japonia
20. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 ind. 80,0 m 85,0 m 190,5 pkt 77,5 pkt Sara Takanashi
4. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 druż.[g] 86,5 m 86,0 m 759,5 pkt (207,0 pkt) 249,5 pkt Słowenia
3.FIS bronze medal.png 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 96,5 m 97,0 m 246,2 pkt 16,7 pkt Sara Takanashi

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 26.[6]
2012/2013 23.[7]
2013/2014 7.[8]
2014/2015 14.[9]
2015/2016 6.[10]
2016/2017 3.[11]
2017/2018 1.[12]
2018/2019 1.[13]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 1 marca 2014 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 96,0 m 89,0 m 226,4 pkt 2. 25,6 pkt Sara Takanashi [14]
2. 7 lutego 2015 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 94,5 m 89,0 m 230,9 pkt 3. 8,2 pkt Daniela Iraschko-Stolz [15]
3. 4 grudnia 2015 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 92,0 m 233,6 pkt 3. 18,1 pkt Sara Takanashi [16]
4. 31 stycznia 2016 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 94,0 m 104,0 m 254,1 pkt 3. 17,1 pkt Sara Takanashi [17]
5. 4 lutego 2016 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 136,5 m 134,0 m 285,1 pkt 2. 20,7 pkt Sara Takanashi [18]
6. 6 lutego 2016 Austria Hinzenbach Aignerschanze K-85 HS-94 87,5 m 89,0 m 238,5 pkt 3. 18,7 pkt Sara Takanashi [19]
7. 10 grudnia 2016 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 91,5 m 95,5 m 229,6 pkt 1. [20]
8. 14 stycznia 2017 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 94,5 m 90,5 m 236,9 pkt 3. 17,4 pkt Yūki Itō [21]
9. 15 stycznia 2017 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 100,0 m 248,5 pkt 1. [22]
10. 21 stycznia 2017 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-103 100,0 m 92,0 m 221,1 pkt 3. 5,9 pkt Yūki Itō [23]
11. 28 stycznia 2017 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,0 m 99,0 m 259,0 pkt 1. [24]
12. 29 stycznia 2017 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 95,0 m 93,0 m 241,9 pkt 2. 5,4 pkt Sara Takanashi [25]
13. 5 lutego 2017 Austria Hinzenbach Aignerschanze K-85 HS-94 85,5 m 89,5 m 245,2 pkt 3. 9,6 pkt Sara Takanashi [26]
14. 11 lutego 2017 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-90 HS-100 93,5 m 95,0 m 256,7 pkt 1. [27]
15. 16 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 103,0 m 94,0 m 210,2 pkt 3. 4,9 pkt Sara Takanashi [28]
16. 12 marca 2017 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 129,0 m 124,5 m 250,8 pkt 3. 7,9 pkt Yūki Itō [29]
17. 1 grudnia 2017 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 96,0 m 271,5 pkt 1. [30]
18. 2 grudnia 2017 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 98,5 m 92,5 m 267,3 pkt 2. 4,4 pkt Katharina Althaus [31]
19. 3 grudnia 2017 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 139,0 m 284,3 pkt 2. 33,9 pkt Katharina Althaus [32]
20. 17 grudnia 2017 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 102,0 m 269,1 pkt 1. [33]
21. 13 stycznia 2018 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,5 m 93,5 m 252,9 pkt 1. [34]
22. 14 stycznia 2018 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,5 m 98,5 m 251,6 pkt 1. [35]
23. 19 stycznia 2018 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 101,5 m 100,0 m 260,9 pkt 1. [36]
24. 21 stycznia 2018 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 97,0 m 101,0 m 245,9 pkt 1. [37]
25. 27 stycznia 2018 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 88,5 m 91,0 m 256,0 pkt 1. [38]
26. 28 stycznia 2018 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 87,5 m 90,0 m 260,6 pkt 2. 1,8 pkt Daniela Iraschko-Stolz [39]
27. 3 marca 2018 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 92,0 m 118,3 pkt 2. 0,3 pkt Katharina Althaus [40]
28. 4 marca 2018 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 100,0 m 97,0 m 257,8 pkt 1. [41]
29. 11 marca 2018 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 134,0 m 126,0 m 262,7 pkt 1. [42]
30. 24 marca 2018 Niemcy Oberstdorf Adler-Skistadion K-95 HS-106 93,5 m 95,5 m 221,7 pkt 3. 5,4 pkt Sara Takanashi [43]
31. 25 marca 2018 Niemcy Oberstdorf Adler-Skistadion K-95 HS-106 97,5 m 98,5 m 231,0 pkt 3. 19,4 pkt Sara Takanashi [44]
32. 30 listopada 2018 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 97,0 m 99,5 m 246,2 pkt 2. 12,6 pkt Juliane Seyfarth [45]
33. 1 grudnia 2018 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 101,5 m 88,5 m 269,0 pkt 2. 4,9 pkt Lidija Jakowlewa [46]
34. 16 grudnia 2018 Francja Prémanon Les Tuffes K-81 HS-90 85,5 m 83,5 m 235,5 pkt 2. 14,1 pkt Katharina Althaus [47]
35. 12 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 105,0 m 135,0 m 196,2 pkt 3. 4,2 pkt Daniela Iraschko-Stolz [48]
36. 13 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,0 m 133,5 m 229,8 pkt 1. [49]
37. 20 stycznia 2019 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 96,0 m 92,5 m 198,7 pkt 1. [50]
38. 26 stycznia 2019 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 94,0 m 95,0 m 247,8 pkt 1. [51]
39. 27 stycznia 2019 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 96,5 m 247,6 pkt 1. [52]
40. 2 lutego 2019 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 86,0 m 86,0 m 228,1 pkt 1. [53]
41. 3 lutego 2019 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,0 m 88,5 m 250,8 pkt 1. [54]
42. 8 lutego 2019 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 90,5 m 90,5 m 268,9 pkt 1. [55]
43. 10 lutego 2019 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 82,5 m 85,0 m 221,8 pkt 2. 2,1 pkt Sara Takanashi [56]
44. 16 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,0 m 125,5 m 270,5 pkt 1. [57]
45. 17 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 135,0 m 135,5 m 292,4 pkt 1. [58]
46. 12 marca 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 125,5 m 138,0 m 271,7 pkt 1. [59]
47. 14 marca 2019 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 133,0 m 133,5 m 274,1 pkt 1. [60]
48. 16 marca 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 90,5 m 92,5 m 245,5 pkt 2. 7,1 pkt Juliane Seyfarth [61]
49. 17 marca 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 92,0 m 90,0 m 221,1 pkt 2. 9,2 pkt Juliane Seyfarth [62]
50. 24 marca 2019 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 128,0 m 137,5 m 270,9 pkt 1. - [63]

Miejsca na podium w konkursach drużynowych - mieszanych Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 23 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[a]. 92,0 m 101,5 m 237,3 (983,1 pkt) 1.
2. 6 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[h]. 98,5 m 97,0 m 246,2 (887,5 pkt) 3. 54,6 pkt Japonia

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
17 40 35 21 21 13 22 - - 17 28 22 17 103
Sezon 2012/2013
Lillehammer Krasnaja Polana Krasnaja Polana Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
11 11 13 37 10 27 - - 21 22 - - - - 28 18 133
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
12 17 20 8 12 22 29 4 4 9 6 - - 2 5 7 15 9 487
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zao Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
27 9 25 19 27 q 7 13 3 8 4 15 13 289
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zao Zao Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
3 14 6 8 10 20 19 31 3 2 3 4 17 9 8 7 10 586
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
22 6 1 4 14 6 3 1 6 3 1 2 8 3 1 4 4 3 3 1109
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
1 2 2 1 1 1 1 1 1 2 2 1 1 3 3 1340
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
2 2 22 9 2 3 1 4 1 1 1 1 1 1 2 1 1 5 1 1 2 2 7 1 1909
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 13.[64]
2015 4.[65]
2016 10.[66]
2017 3.[67]
2018 3.[68]
2019 5.[69]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 10 września 2016 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,0 m 103,0 m 250,1 pkt 2. 6,8 pkt Sara Takanashi [70]
2. 18 sierpnia 2017 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,0 m 92,0 m 213,9 pkt 3. 8,8 pkt Yūki Itō [71]
3. 19 sierpnia 2017 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 96,0 m 98,0 m 232,4 pkt 2. 10,2 pkt Sara Takanashi [72]
4. 10 września 2017 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 94,0 m 92,0 m 190,3 pkt 3. 42,1 pkt Sara Takanashi [73]
5. 17 sierpnia 2018 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,5 m 101,0 m 243,6 pkt 2. 1,7 pkt Sara Takanashi [74]
6. 18 sierpnia 2018 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 97,0 m 98,0 m 243,8 pkt 3. 9,3 pkt Sara Takanashi [75]
7. 9 września 2018 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 131,0 m 121,8 pkt 2. 9,0 pkt Ema Klinec [76]
8. 26 lipca 2019 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,5 m 99,5 m 251,7 pkt 2. 4,0 pkt Sara Takanashi [77]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2019

2014
Ałmaty 20.09 Ałmaty 21.09 punkty
12 16 37
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 5.09 Czajkowskij 6.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
17 2 11 11 4 192
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
- 2 dsq 80
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 9.09 Czajkowskij 10.09 punkty
7 3 2 6 3 276
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 9.09 punkty
- 6 2 3 2 260
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
2 5 - 125
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

q – zawodniczka nie zakwalifikowała się

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2007/2008 niesklasyfikowana[78]
2008/2009 68.[79]
2009/2010 51.[80]
2010/2011 38.[81]
2011/2012 32.[82]
2014/2015 9.[83]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 12 grudnia 2014 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-100 91,0 m 91,5 m 232,5 pkt 3. 2,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Skład zespołu: Maren Lundby, Tom Hilde, Anette Sagen, Anders Bardal
  2. a b Skład zespołu: Line Jahr, Anders Bardal, Maren Lundby, Rune Velta
  3. a b Skład zespołu: Silje Opseth, Daniel-André Tande, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  4. a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingebjørg Saglien Bråten, Silje Opseth, Maren Lundby
  5. a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  6. a b Gyda Enger, Jenny Synnøve Hagemoen, Synne Steen Hansen, Maren Lundby
  7. a b Skład zespołu: Gyda Enger, Anna Odine Strøm, Jenny Synnøve Hagemoen, Maren Lundby
  8. Skład zespołu: Maren Lundby, Rune Velta, Anette Sagen, Anders Bardal

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ZIO Soczi: Przed nami pierwsze oficjalne treningi kobiet (lista startowa) (pol.). www.skijumping.pl, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  2. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2012-01-04].
  3. FIS Ski Jumping World Cup Lillehammer (NOR), Normal Hill Mixed Team Official Results (pol.). fis-ski.com, 2012-11-23. [dostęp 2012-11-24].
  4. PŚ Pań w Rasnovie: Takanashi triumfuje i zdobywa Kryształową Kulę! (pol.). www.skijumping.pl, 2014-03-01. [dostęp 2014-03-01].
  5. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Sensacyjna wygrana Maren Lundby!. skokinarciarskie.pl, 10 grudnia 2016. [dostęp 2017-01-22].
  6. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-06-05].
  7. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-18].
  8. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  9. World Cup 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  10. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  11. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  12. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  13. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  14. Rasnov (ROU) 01.03.2014 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  15. Rasnov (ROU) 07.02.2015 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  16. Lillehammer (NOR) 04.12.2015 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  17. Oberstdorf (GER) 31.01.2016 World Cup - Ladies' HS106 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  18. Oslo (NOR) 04.02.2016 World Cup - Ladies' HS134 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  19. Hinzenbach (AUT) 06.02.2016 World Cup - Ladies' HS94 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  20. Nizhny Tagil (RUS) 10.12.2016 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  21. Sapporo (JPN) 14.01.2017 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  22. Sapporo (JPN) 15.01.2017 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  23. Zao (JPN) 21.01.2017 World Cup - Ladies' HS103 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  24. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  25. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  26. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  27. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  28. PŚ Pjongczang: Takanashi wygrywa przed Ito i Lundby. skokinarciarskie.pl, 16 lutego 2017. [dostęp 2017-02-17].
  29. Ramsau - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-02-03].
  30. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  31. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  32. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  33. Hinterzarten - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  34. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  35. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  36. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  37. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  38. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  39. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  40. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  41. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  42. Oslo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  43. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  44. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  45. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-12-01].
  46. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-12-02].
  47. Prémanon - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-12-16].
  48. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-12].
  49. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-13].
  50. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-20].
  51. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-28].
  52. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-28].
  53. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-02].
  54. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-03].
  55. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-08].
  56. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-10].
  57. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-16].
  58. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-04].
  59. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-13].
  60. Trondheim - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-14].
  61. Nizhny Tagil - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-16].
  62. Nizhny Tagil - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-17].
  63. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-24].
  64. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  65. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  66. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  67. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  68. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  69. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-18].
  70. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  71. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  72. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  73. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  74. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  75. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  76. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-09-09].
  77. Hinterzarten - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-07-26].
  78. Ladies Continental Cup 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  79. Ladies Continental Cup 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  80. Ladies Continental Cup 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  81. Ladies Continental Cup 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-04-23].
  82. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  83. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies 2014/2015 Cupstandings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2015-03-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]