Odrowąż (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie świętokrzyskim. Zobacz też: Odrowąż.
Odrowąż
Herb
Herb Odrowąża
Odrowąż, rynek, Dom Ludowy
Odrowąż, rynek, Dom Ludowy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Stąporków
Liczba ludności 960
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0272023
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Odrowąż
Odrowąż
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Odrowąż
Odrowąż
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Odrowąż
Odrowąż
Ziemia 51°08′00″N 20°38′58″E/51,133333 20,649444

Odrowążwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków[1]. W latach 1611–1869 miasto.

W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Odrowąż. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.

Historia[edytuj]

Od XII w. znajdowała się tu siedziba rodu Odrowążów. Pochodził stąd m.in. Iwo Odrowąż. Osada rozwinęła się w XVI w. kiedy powstało tu 7 kuźnic. W 1611 r. na prośbę właścicielki, Anny Kostczanki, h, Dąbrowa, król Zygmunt III Waza nadał Odrowążowi prawa miejskie. Miasto otrzymało przywilej na targ, 4 jarmarki, a także prawo składu wszelkich produkowanych tu wyrobów żelaznych i kamieniarskich. W 1785 r. miasto otrzymało przywilej na kolejne 8 jarmarków. W XIX w. wydobywano tu glinkę ogniotrwałą. W 1827 r. w mieście znajdowały się 42 domy, miało ono 424 mieszkańców. W 1869 r. Odrowąż utracił prawa miejskie.

Zabytki[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-19].
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 31 marca 2016. [dostęp 2015-11-23]. s. 35.

Bibliografia[edytuj]

  • Miasta polskie w Tysiącleciu, przewodn. kom. red. Stanisław Pazyra, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław – Warszawa – Kraków, 1965-1967
  • Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa . Wyd.Z.P. POLIMER  Koszalin 2010, ISBN 978-83-89976-40-6

Linki zewnętrzne[edytuj]