Odrowąż (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie świętokrzyskim. Zobacz też: Odrowąż.
Odrowąż
Herb
Herb Odrowąża
Odrowąż, rynek, Dom Ludowy
Odrowąż, rynek, Dom Ludowy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Stąporków
Liczba ludności 960
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0272023
Położenie na mapie gminy Stąporków
Mapa lokalizacyjna gminy Stąporków
Odrowąż
Odrowąż
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Odrowąż
Odrowąż
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Odrowąż
Odrowąż
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koneckiego
Odrowąż
Odrowąż
Ziemia51°08′00″N 20°38′58″E/51,133333 20,649444

Odrowążwieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków[1]. W latach 1611–1869 miasto.

Odrowąż uzyskał lokację miejską w 1399 roku, jednak nie została ona zrealizowana, lokacja w 1611 roku, degradacja w 1869 roku[2]. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Odrowąż. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od XII w. znajdowała się tu siedziba rodu Odrowążów. Pochodził stąd m.in. Iwo Odrowąż. Osada rozwinęła się w XVI w. kiedy w okolicy powstały liczne kuźnice. W 1611 r. na prośbę właścicielki, Anny Kostczanki, h, Dąbrowa, król Zygmunt III Waza nadał Odrowążowi prawa miejskie. Miasto otrzymało przywilej na targ, 4 jarmarki, a także prawo składu wszelkich produkowanych tu wyrobów żelaznych i kamieniarskich. W 1785 r. miasto otrzymało przywilej na kolejne 8 jarmarków. W XIX w. wydobywano tu glinkę ogniotrwałą. W 1827 r. w mieście znajdowały się 42 domy, miało ono 424 mieszkańców. W 1869 r. Odrowąż utracił prawa miejskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-19].
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 56-57.
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 35. [dostęp 2015-11-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miasta polskie w Tysiącleciu, przewodn. kom. red. Stanisław Pazyra, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław – Warszawa – Kraków, 1965-1967
  • Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa . Wyd.Z.P. POLIMER  Koszalin 2010, ​ISBN 978-83-89976-40-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]