Oporów (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: gmina Oporów i osiedle Oporów we Wrocławiu.
Oporów
Herb
Herb Oporowa
Zamek w Oporowie
Zamek w Oporowie
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat kutnowski
Gmina Oporów
Liczba ludności (2011) 330
Strefa numeracyjna (+48) 24
Kod pocztowy 99-322
Tablice rejestracyjne EKU
SIMC 0572481
Położenie na mapie gminy Oporów
Mapa lokalizacyjna gminy Oporów
Oporów
Oporów
Położenie na mapie powiatu kutnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kutnowskiego
Oporów
Oporów
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Oporów
Oporów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Oporów
Oporów
52,2500°N 19,5667°E/52,250000 19,566670

Oporówwieś, dawniej miasto w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Oporów. Leży w odległości 15 km od Kutna i 6 km od Żychlina.

Oporów uzyskał lokację miejską w 1399 roku, zdegradowany po 1661 roku[1]. W XIV, XV i XVI wieku Oporów był siedzibą rodową sławnej rodziny możnowładczej Oporowskich herbu Sulima. Wojewoda łęczycki Mikołaj z Oporowa lokował tu w latach 1399-1424 miasto i zbudował warownię - fortalicjum. Jego syn - Władysław z Oporowa - arcybiskup gnieźnieński wzniósł w Oporowie obronny zamek, istniejący do dziś oraz ufundował w 1453 klasztor oo. paulinów, obecnie w klasztorze przebywa trzech zakonników. Miasteczko Oporów znajdujące się na terenie dzisiejszego cmentarza nie rozwijało się jednak zbyt pomyślnie, licząc w XVI wieku najwyżej 37 domów i około 250 mieszkańców. Z rzemieślników mieszkali tu głównie rzeźnicy, piekarze, piwowarzy i gorzelnicy. Większość mieszczan utrzymywała się jednak z pracy na roli. Podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku zostało spalone i w następnych wiekach utraciło prawa miejskie

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Oporów.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[2] na listę zabytków wpisane są obiekty:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 58-59.
  2. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 17 września 2008].
    Kościół św. Marcina