Augustyn Kordecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
o. Klemens Augustyn Kordecki OSPPE
Augustyn Kordecki
Augustyn Jakub Kordecki
o. Klemens Augustyn Kordecki OSPPE
Kraj działania Rzeczpospolita Obojga Narodów
Rzeczpospolita Obojga Narodów
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1603
Iwanowice
Data i miejsce śmierci 20 marca 1673
Wieruszów
Prowincjał zakonu paulinów w Polsce
Okres sprawowania 1657, 1660–1661
Przeor klasztoru paulinów na Jasnej Górze
Okres sprawowania 1650–1657
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika (paulini)
Ordynacja 1630
Prezbiterat 1633

Klemens Augustyn Kordecki (ur. 16 listopada 1603 w Iwanowicach koło Kalisza, zm. 20 marca 1673 w Wieruszowie) – zakonnik, prezbiter, paulin, przeor klasztoru paulinów na Jasnej Górze i dowódca obrony klasztoru podczas jego oblężenia w czasie potopu szwedzkiego oraz prowincjał zakonu paulinów w Polsce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym dzieckiem mieszczańskiej rodziny Marcina i Doroty Kordeckich. Jego ojciec w latach 16151616 piastował urząd burmistrza. Młody Klemens naukę rozpoczął w 1615 w miejscowej szkole parafialnej. Uczył się bardzo dobrze, więc rodzice postanowili go kształcić dalej. Był wychowankiem Gimnazjum św. Marii Magdaleny. W latach 16241628 studiował filozofię w kolegium jezuickim w Kaliszu[1], a 1628–1633 teologię w Kolegium Jezuitów w Poznaniu. W 1633 roku wstąpił do zakonu paulinów i przyjął imię zakonne Augustyn.

Lata 1633–1673 o. Augustyn spędził w zakonie paulinów. Dwukrotnie był obierany przeorem w Wieluniu, następnie w Wielgomłynach i Oporowie. Od 1647 do maja 1650 był przeorem klasztoru w Pińczowie, gdzie podczas jego urzędowania rozpoczęto budowę nowych organów w miejscowym kościele św. Jana. Zachowały się też informacje o udzielanym przez niego ślubie i dwóch chrztach[2].

Sześciokrotnie[3] wybierano go przeorem sanktuarium jasnogórskiego, a trzy razy prowincjałem polskiej prowincji, czyli przełożonym wszystkich paulinów w Polsce. Dwukrotnie był wikariuszem generalnym zakonu i cztery razy członkiem definitorium polskiej prowincji paulinów.

W czasie potopu szwedzkiego[edytuj | edytuj kod]

Obrona Jasnej Góry na obrazie Januarego Suchodolskiego

Podczas potopu szwedzkiego (1655) za cel postawił sobie uchronienie Jasnej Góry przed rabunkami i dewastacją ze strony wojsk szwedzkich. W tym celu ukrył obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a w kaplicy umieścił jego kopię. Wysłał do króla Karola X Gustawa list – przechowywany obecnie w archiwum w Sztokholmie, w którym zgadzał się poddać twierdzę w zamian za gwarancję nienaruszalności sanktuarium. Kiedy jej nie otrzymał, zdecydował się zbrojnie bronić Jasnej Góry. Dowodził obroną twierdzy jasnogórskiej przez cały okres oblężenia: od 18 listopada do 27 grudnia 1655.

W opinii prof. Idziego Panica o. Augustyn działał w sposób przemyślany i okazał się skutecznym obrońcą, a list do króla szwedzkiego miał na celu odwleczenie ataku[4].

Dzieje oblężenia przedstawił w pamiętniku datowanym na 1655, a na jego podstawie w 1658 napisał Nową Gigantomachię – beletrystyczny utwór o obronie częstochowskiego sanktuarium. Opis ten został wykorzystany w Potopie przez Henryka Sienkiewicza do stworzenia fabularyzowanego opisu obrony klasztoru.

W latach 1657, 16601661 Augustyn Kordecki był prowincjałem paulinów w Polsce i na Śląsku.

Częstochowa, Jasna Góra, pomnik o. Augustyna Kordeckiego

Po potopie[edytuj | edytuj kod]

Urna z prochami o. Augustyna Kordeckiego

W 1673 podczas wizytacji klasztoru w Wieruszowie zasłabł. Zmarł w otoczeniu modlących się współbraci zakonnych 20 marca 1673. Cztery dni później został pochowany na Jasnej Górze w podziemiach Kaplicy Matki Bożej.

Obecnie urna z prochami o. Augustyna znajduje się w drugiej części kaplicy Matki Bożej, w bocznej ścianie, za szkłem. Powyżej umieszczona jest tablica o. Kordeckiego. Monstrancja, z którą miał prowadzić procesję podczas walk ze Szwedami, bywa używana tylko podczas najważniejszych świąt.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W Szczytnikach koło Kalisza, siedzibie gminy Szczytniki, w której urodził się o. Kordecki, znajduje się jego pomnik wniesiony w 1938, zburzony w czasie II wojny światowej i ponownie wystawiony i uroczyście odsłonięty 19 września 1982.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]