Order Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Order Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny
z Vila Viçosa
Awers
Awers gwiazdy I klasy
Awers
Awers odznaki I klasy
Awers
Awers odznaki II klasy
Baretka
Baretka
Ustanowiono 1818
Dewiza PADROEIRA DO REINO
Projektant Jean-Baptiste Debret

Order Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa lub Order Niepokalanego Poczęcia Naszej Pani z Vila Viçosa, Order Poczęcia oraz Order Vila Viçosa (port. Ordem de Nossa Senhora da Conceição de Vila Viçosa, Ordem Conceição, Ordem Vila Viçosa) – odznaczenie państwowe Zjednoczonego Królestwa Portugalii, Brazylii i Algarve w latach 1818-1822, później Królestwa Portugalii w latach 1822-1910, a następnie, do dnia dzisiejszego – order domowy byłych władców Portugalii i pretendentów do jej tronu z dynastii Braganza[1][2][3][4][5][6][7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Order został ustanowiony 6 lutego 1818 roku przez króla Jana VI Braganzę, przebywającego wówczas w Rio de Janeiro w Brazylii, a swoje statuty otrzymał 10 września 1819[4]. Nazwa pochodzi od duchowej patronki Portugalii – Świętej Marii, której ukoronowanie nastąpiło w miejscowości Vila Viçosa w 1646, będącej jedną z siedzib rodziny królewskiej[5]. Odznaczenie to miało być nagrodą za lojalność względem królewskiego rodu w wojnie przeciwko wojskom napoleońskim, do niedawna okupującym portugalskie ziemie. Order dzieli się na trzy klasy[6][7]:

  • Krzyż Wielki (Grã-Cruz)
  • Komandor (Comendador)
  • Kawaler (Cavaleiro)[3]

Początkowo limitowany był do 12 Wielkich Krzyży, 40 Komandorów oraz 100 Kawalerów[4], lecz z czasem ograniczenia te zostały zniesione, a jego charakter zmienił się na typowy order nadawany za zasługi dla królewskiej dynastii, zarówno cywilne, jak i wojskowe. W czasach monarchii był nadawany tak często i w takich ilościach, że cieszył się reputacją jednego z najniższych i najmniej ważnych orderów w Europie[2]. Po rewolucji portugalskiej z 1910 roku ostatni król Manuel II Patriota udał się na wygnanie i order przestał funkcjonować jako odznaczenie państwowe. Używany był niemal wyłącznie przez członków rodziny królewskiej (po II wojnie światowej królowa Amelia Orleańska nadała go jeszcze Antoniemu Salazarowi). Normalny tryb nadawania wraz z pełnym statusem orderu domowego przywrócił dopiero Duarte Pio Bragança w grudniu 1987 roku. Obecnie jest jednym z trzech dynastycznych odznaczeń Braganzów portugalskich, obok Orderu Świętej Elżbiety i Orderu Skrzydła Świętego Michała[7].

Suwerenowie orderu[edytuj | edytuj kod]

Monarchowie
Pretendenci

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Peter Duckers: European orders and decorations to 1945. Botley, Oxford, UK: Shire Publications, 2008, s. 68–70. ​ISBN 978-0-7478-0670-7
  2. a b Robert Werlich: Orders and Decorations of All Nations..., Waszyngton 1965, s. 257-258
  3. a b Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy..., Warszawa 1939, s. 499
  4. a b c Bernard Burke: The book of orders of knighthood and decorations..., Londyn 1858, s. 193-194
  5. a b Gustav Adolph Ackermann: Ordensbuch sämmtlicher in Europa..., Annaberg 1855, s. 167
  6. a b Aristide Michel Perrot: Collection historique des Ordres de Chevalerie..., Paryż 1820, s. 176
  7. a b c Real Ordem de Nossa Senhora da Conceição de Vila Viçosa, casarealportuguesa.org