Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół rzymskokatolicki pw. NSPJ na Posadzie Olchowskiej
Kościół rzymskokatolicki pw. NSPJ na Posadzie Olchowskiej
Państwo  Polska
Siedziba Sanok
Adres ul. Kazimierza Lipińskiego 54
38-500 Sanok
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja przemyska
Dekanat Sanok II
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Proboszcz ks. kan. Piotr Buk
Wspomnienie liturgiczne 7 października MB Różańcowej

osiem dni po Bożym Ciele - Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

Położenie na mapie Sanoka
Mapa lokalizacyjna Sanoka
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Ziemia49°33′01,0″N 22°12′44,4″E/49,550278 22,212333
Strona internetowa

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku – rzymskokatolicka parafia należąca do diecezji przemyskiej, w dekanacie sanockim.

Parafia istnieje w Kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku. Obejmuje swoim zasięgiem dzielnicę Sanoka, Śródmieście.

Została ustanowiona w 1945, po wydzieleniu z parafii Sanok Fara[1]. 23 kwietnia 1995 roku obchodziła 50-lecie istnienia[2].

Duchowni[edytuj]

Duchowni i proboszczowie parafii[3][4][5]:

  • Ks. Antoni Wołek Wacławski (katecheta i budowniczy kościoła)
  • Ks. Piotr Roztocki (24 marca 1945 – 1952)
  • Ks. Stanisław Gajecki (1952 – 1961)
  • Ks. Kazimierz Pyś (1961 – 1981)
  • Ks. Kazimierz Pszon (1981 – 2003)
  • Ks. Piotr Buk (06.2003[6] – )

Grobowiec proboszczów parafii znajduje się na Cmentarzu Posada w Sanoku.

Duchowni parafii przyczynili się do powstania kaplicy w szpitalu przy ul. Stanisława Konarskiego w Sanoku[7].

Plebania[edytuj]

Pierwotny budynek parafii znajduje się po drugiej strony ulicy K. Lipińskiego. Wybudowany w 1933, oddany do użytku w 1934[8], jako dom (bursa) Katolickiego Związku Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku, następnie działało w nim przedszkole, później plebania parafii, po czym ulokowano w niej świetlicę środowiskową[9][10]. Podczas II wojny światowej w budynku plebanii parafii funkcjonowała Publiczna Szkoła Gospodarstwa Domowego i Szkoła Rzemiosła Dla Krawczyń[11].

Inne[edytuj]

Przy parafii podjął działalność Chór im. św. Cecylii kierowany przez dyrygenta Antoniego Wojewodę (22 listopada 1997 roku obchodził 40-lecie istnienia[12]), odznaczany Nagrodą Miasta Sanoka; później powstał chór Gloria Sanocensis[13].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Adam Sudoł: Polska Ojczyzna moja. Część II. Sanok: 1999, s. 7.
  2. Zbigniew Osenkowski, Kalendarium sanockie 1995-2000, Rocznik Sanocki Tom VIII – Rok 2001, Sanok 2001, s. 317.
  3. Historia parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa Sanok-Posada. nspj-sanok.pl. [dostęp 2016-10-12].
  4. Andrzej Brygidyn, W latach powojennych . Życie polityczne. W przełomie październikowym w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 798
  5. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 110-111. ISBN 978-83-935385-7-7.
  6. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 437, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  7. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 164. ISBN 978-83-935385-7-7.
  8. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 98-101. ISBN 83-909787-8-4.
  9. Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku 1923-1934. Jednodniówka. Sanok: Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku, 1934, s. 1, 27.
  10. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 68. ISBN 978-83-935385-7-7.
  11. Alicja Wolwowicz. Była w Sanoku taka szkoła. „Rocznik Sanocki”. VIII, s. 166, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  12. Zbigniew Osenkowski, Kalendarium sanockie 1995-2000, Rocznik Sanocki Tom VIII – Rok 2001, Sanok 2001, s. 342.
  13. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 111-112. ISBN 978-83-935385-7-7.

Bibliografia[edytuj]