Paulo Coelho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paulo Coelho
Paulo Coelho nrkbeta.jpg
Paulo Coelho (2008)
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1947
Rio de Janeiro
Narodowość Brazylijczyk
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Alchemik
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach Cytaty w Wikicytatach

Paulo Coelho (wym. [ˈpawlu koˈeʎu]; ur. 24 sierpnia 1947 w Rio de Janeiro) – brazylijski pisarz i poeta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec, Pedro, był inżynierem, a matka - Ligia, zajmowała się domem. W wieku siedmiu lat Paulo rozpoczął naukę w szkole Jezuitów San Ignacio w Rio de Janeiro. Paulo nie przepadał za religijnymi tradycjami szkoły, jednak to w niej odkrył swoje prawdziwe powołanie - pisarstwo. Swoją pierwszą nagrodę literacką otrzymał w szkolnym konkursie poetyckim.

Rodzice chcieli, by syn został inżynierem, jednak Paulo nie zamierzał się temu podporządkować. Ojciec wziął buntownicze zachowanie syna za objaw choroby psychicznej i trzy razy oddał go do kliniki psychiatrycznej (1966, 1967 i 1968 roku). Jak sam twierdzi "Czasami miłość rodziców objawia się w zły sposób. Jednak nigdy nie winiłem moich rodziców za te pobyty, bo były one spowodowane ich nadmierną troską o mnie."

Wkrótce potem Paulo związał się z grupą teatralną i rozpoczął pracę jako dziennikarz. W tamtych czasach w Brazylii grupy teatralne były postrzegane jako źródło niemoralności. Zaniepokojeni rodzice po raz czwarty zdecydowali się umieścić syna w klinice psychiatrycznej. Po opuszczeniu szpitala Paulo był jeszcze bardziej zamknięty w swoim artystycznym świecie. Rodzice poprosili o kolejną konsultację. Lekarz powiedział, że Paulo nie cierpi na żadną chorobę psychiczną i nie powinien przebywać w szpitalu psychiatrycznym, musi się po prostu nauczyć stawiać czoła życiu.

Po tym okresie, Paulo wrócił do swoich studiów i wydawało się, że ostatecznie podąży drogą, obraną dla niego przez rodziców. Jednak niedługo potem rzucił studia i powrócił do teatru. Działo się to w latach 60. i ruch hippisowski królował na światowej scenie. Te nowe trendy pojawiły się również w Brazylii, rządzonej w tamtym czasie przez represyjny reżim wojskowy. Paulo nosił długie włosy i postanowił sobie za punkt honoru, że nigdy nie będzie nosił dowodu osobistego; przez pewien czas brał narkotyki, chcąc doświadczyć życia hippisowskiego w pełni.

Mniej więcej w tym czasie, muzyk i kompozytor, Raul Seixas zaprosił Paula do napisania słów do paru jego piosenek. Ich druga płyta była ogromnym sukcesem i sprzedała się w ponad 500 000 egzemplarzy. To były pierwsze duże pieniądze dla przyszłego sławnego pisarza. Współpraca z Raulem trwała aż do 1976 roku. Coelho napisał ponad 60 piosenek i razem z Raulem Seixasem zmienił brazylijską scenę rockową.

W 1973 roku Paulo i Raul zostali członkami Stowarzyszenia Alternatywnego, organizacji, która sprzeciwiała się ideologii kapitalistycznej, broniła praw jednostki oraz uprawiała czarną magię. Po latach pisarz opisał to doświadczenie w "Walkiriach" (1992).

Podczas tego okresu rozpoczęli publikację “Kring-ha” - serii komicznych ulotek, nawołujących o więcej wolności. Dyktatura uznała je za wywrotowe, w związku z czym Paulo i Raul zostali osadzeni w więzieniu. Raula szybko zwolniono, jednak Paulo Coelho został zatrzymany na dłuższy okres, sądzono bowiem, iż był on mózgiem całej operacji drukowania ulotek. Dwa dni po opuszczeniu więzienia Paulo został ponownie zatrzymany i przewieziony do wojskowego ośrodka tortur, gdzie był przetrzymywany przez kilka dni. Najprawdopodobniej uniknął śmierci dlatego, iż oświadczył że jest umysłowo chory i że przebywał już kilka razy w klinice psychiatrycznej. Ostatecznie został wypuszczony.

Te doświadczenia głęboko wpłynęły na Paula Coelho. Zdecydował on, iż ma już dość „doświadczania życia” i chce po prostu żyć normalnie. Znalazł pracę w wytwórni płytowej Polygram, gdzie poznał swoją przyszłą żonę.

W 1977 przeprowadził się z nią do Londynu. Paulo kupił maszynę do pisania i zaczął pisać, początkowo bez sukcesów. W kolejnym roku powrócił do Brazylii, gdzie pracował w kolejnej wytwórni płytowej – CBS. Trwało to tylko trzy miesiące. Po tym czasie Paulo pozostawił pracę i żonę.

W 1979 roku spotkał swoją starą znajomą – Cristinę Oiticica, którą później poślubił i z którą jest do dzisiaj. Mieszka we Francji.

Jego książki na polski tłumaczyła Grażyna Misiorowska.

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Niektóre wątki twórczości Coelho są krytykowane jako herezja z punktu widzenia Kościoła katolickiego[1]. Coelho twierdzi, że odrzuca w swej twórczości złą magię, a promuje "dobrą magię"[1]. Według nauk Kościoła katolickiego "Wszystkie praktyki magii lub czarów, przez które dąży się do pozyskania tajemnych sił, by posługiwać się nimi i osiągać nadnaturalną władzę nad bliźnim – nawet w celu zapewnienia mu zdrowia – są w poważnej sprzeczności z cnotą religijności"[2].

Styl Paula Coelho opisywany jest jako zbyt prosty i bezpośredni, zwraca się także uwagę na zapożyczenia z dzieł innych autorów – na przykład zakończenie Alchemika zostało zaczerpnięte z opowiadania Nachmana z Bracławia Skarb pod mostem[3].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł portugalski Tytuł polski
1982 Arquivos do Inferno
1986 O Manual Prático do Vampirismo
1987 O Diário de um Mago Pielgrzym, 2003
1988 O Alquimista Alchemik, 1995
1990 Brida Brida, 2008
1991 O Dom Supremo Największy dar, 2009
1992 As Valkírias Walkirie, 2010
O Diário de um Magus
1994 Maktub
Na margem do rio Piedra eu sentei e chorei Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam, 2007
1996 O Monte Cinco Piąta Góra, 1998
1997 Letras do amor de um prophet Listy miłosne proroka
Manual do guerreiro da luz Podręcznik wojownika światła, 2000
1998 Veronika decide morrer Weronika postanawia umrzeć, 2000
Palavras essenciais
2000 O Demônio e a srta Prym Demon i Panna Prym, 2002
2001 Histórias para pais, filhos e netos
2003 Onze Minutos Jedenaście minut
2004 O Gênio e as Rosas
E no sétimo dia
2005 O Zahir Zahir
Caminhos Recolhidos
2006 Ser como o rio que flui... Być jak płynąca rzeka
A bruxa de Portobello Czarownica z Portobello
2007 Vida: Citações selecionadas Życie: Myśli zebrane
2008 O Vencedor está Só Zwycięzca jest sam, 2009
2010 O Aleph Alef, 2011
2012 Manuscrito Encontrado em Accra -
2014 Adultério -

Przypisy

  1. 1,0 1,1 M. Salwowski, Paulo Coelho: Herezjarcha w szatach mistyka. Fronda, nr 34
  2. KKK 2117
  3. "The Treasure under the bridge"(ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]