Paweł Dunin-Wąsowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Dunin-Wąsowicz (2006)

Paweł Dunin-Wąsowicz (ur. 31 grudnia 1967 w Warszawie) – polski dziennikarz, publicysta, krytyk literacki, redaktor naczelny miesięcznika „Lampa”, założyciel wydawnictwa Lampa i Iskra Boża (1993).

Życiorys[edytuj]

Paweł Dunin-Wąsowicz ukończył XVI Liceum Ogólnokształcące im. Stefanii Sempołowskiej w Warszawie, następnie dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Wraz z Tomaszem Łubieńskim i Kingą Dunin prowadził program „Dobre książki” w TVP1. Wcześniej pracował w „Życiu Warszawy”, „Machinie” i „Przekroju”, gdzie m.in. recenzował książki i komiksy. Poeta – w połowie lat dziewięćdziesiątych publikował wiersze we „Frondzie[1], której był redaktorem. Odkrywca i wydawca Doroty Masłowskiej. Razem z Jarosławem Lipszycem i Piotrem Mareckim założył blog Kumple. Laureat PaszportuPolityki” (2005) w kategorii „kreator kultury”. Stały współpracownik „Skarpy Warszawskiej”, publikuje też w „Stolicy”.

Syn profesora historii PAN Krzysztofa Dunin-Wąsowicza. Śpiewa i gra na gitarze w zespole Meble, który reklamuje jako „najgorszy zespół świata”.

Publikacje[edytuj]

  • Parnas Bis. Słownik literatury polskiej urodzonej po 1960 roku - wspólnie z Krzysztofem Vargą, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1995 (​ISBN 83-86735-08-2​), 1998
  • Rewelaja (1994)
  • Widmowa biblioteka. Leksykon książek urojonych (1997)
  • Odczapów. Przewodnik dla turystów mentalnych (1999) - wspólnie z Andrzejem Stefanem Rodysem
  • Oko smoka. Literatura tzw. pokolenia brulionu wobec rzeczywistości III RP (2000)
  • Rozmowy lampowe (2007)
  • Warszawa Fantastyczna (2011)
  • Fantastyczny Kraków (2013)
  • Fantastyczny Atlas Polski (2015)
  • Polska Biblioteka Widmowa (2016)

Przypisy