Paweł i Gaweł (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł i Gaweł
Gatunek komedia
Rok produkcji 1938
Data premiery 15 września 1938
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 82 min
Reżyseria Mieczysław Krawicz
Scenariusz Napoleon Sądek, Ludwik Starski, Jan Fethke
Główne role Eugeniusz Bodo, Adolf Dymsza, Helena Grossówna, Józef Orwid
Muzyka Henryk Wars
Zdjęcia Stanisław Lipiński
Scenografia Stefan Norris
Produkcja Rex-Film

Paweł i Gaweł – polski film komediowy z 1938 roku w reżyserii Mieczysława Krawicza. Tytuł nawiązuje do bajki Aleksandra Fredry, jednakże akcja filmu odbiega od literackiego pierwowzoru.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o perypetiach dwóch sąsiadów – sprzedawcy kolonialnego Gawła Pawlickiego (Adolf Dymsza) oraz Pawła Gawlickiego (Eugeniusz Bodo), wynalazcy dwupentodowej czterooktiodowej heterodyny z podwójnym napędem, automatycznym magnoskopem i telesynchronizacyjno-magnetycznym dynamo z przeciwzanikową eliminacją fal, potocznie zwaną radiem. Paweł, chcąc rozreklamować swój wynalazek, udaje się do Warszawy, gdzie spotyka Gawła. W Warszawie Paweł zakochuje się w Violetcie (Helena Grossówna), która zmuszona jest udawać cudowne dziecko, o czym Paweł nie wie.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]