Pogórze (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pogórze
Pogórze
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat pucki
Gmina Kosakowo
Liczba ludności 1123
Strefa numeracyjna (+48) 58
Tablice rejestracyjne GPU
SIMC 0164180
Położenie na mapie gminy Kosakowo
Mapa lokalizacyjna gminy Kosakowo
Pogórze
Pogórze
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Pogórze
Pogórze
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Pogórze
Pogórze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pogórze
Pogórze
Ziemia54°33′55″N 18°28′41″E/54,565278 18,478056
Strona internetowa miejscowości

Pogórze (kaszub. Pògòrzé, niem. Pogorsch[1], daw. Pokozino[potrzebny przypis]) – duża wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Kosakowo.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gdańskim.

Wskazówka – część historycznego Pogórza stanowi dziś dzielnicę Gdyni Pogórze.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o wsi Pogórze pochodzi z 1245 roku, kiedy to za sprawą namiestnika gdańskopomorskiego Mściwoja I i jego żony Zwinisławy, powstającemu klasztorowi norbertanek w Żukowie nadano Kępę Oksywską[2]. Z 1253 roku pochodzi interesujący dokument biskupa włocławskiego Wolimira, określający, iż w skład parafii oksywskiej wchodzi osiemnaście wsi, w tym Pogórze[3]. Parafię w Oksywiu, obok Rumi, Pucka, Strzelna i Żarnowca, uznaje się za najstarszą w tej części Pomorza Gdańskiego. W latach dziewięćdziesiątych XIII wieku doczekała się odnotowania droga łącząca Pogórze z Rumią, będąca częścią ważnego szlaku handlowego GdańskPuck. W czasie II wojny światowej Niemcy zmienili nazwę wsi na Gotenberg, czyli Góra Gotów[4].

Inne miejscowości o nazwie Pogórze: Pogórze

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Oficjalna strona wsi Pogórze

Pierwotna strona wsi Pogórze

Przypisy

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)
  2. Perlbach, s. 79
  3. Perlbach, s. 157
  4. www.gotenhafen.com.pl

Bibliografia[edytuj]

  1. Max Perlbach: Pommerellisches Urkundenbuch. Gdańsk: Westpreussischen Geschichtsverein, 1882.