Przejdź do zawartości

Pokój w Chocimiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Traktat chocimski, obraz Marcello Bacciarelli

Pokój w Chocimiu – rozejm (zwany pokojem hetmańskim) zawarty w 1621, pomiędzy Rzecząpospolitą a Imperium Osmańskim. Kończył wojnę polsko-turecką 1620–1621.

Zgodnie z postanowieniami rozejmu Turcja miała prawo ingerować w wewnętrzne sprawy Mołdawii i zatwierdzać wybór hospodarów wołoskich.

Było to potwierdzenie postanowień wcześniejszego traktatu w Buszy z 1617.

Pokój hetmański zawarty pod Chocimiem był traktatem niższego rzędu, zatwierdzonym ponownie w 1624 r. podczas uroczystego poselstwa księcia Krzysztofa Zbaraskiego do Stambułu, zawarciem pokoju wieczystego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielka historia Polski. Tom 4 Dzieje Polski i Litwy (1506–1648) Stanisław Grzybowski str. 342.