Przejdź do zawartości

Polowanie na Czerwony Październik (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Polowanie na Czerwony Październik
The Hunt for Red October
Gatunek

akcja

Rok produkcji

1990

Data premiery

1990
15 marca 1991 (Polska)[1]

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski
rosyjski

Czas trwania

134 minuty

Reżyseria

John McTiernan

Scenariusz

Larry Ferguson
Donald E. Stewart

Główne role

Sean Connery
Alec Baldwin
Sam Neill

Muzyka

Basil Poledouris

Zdjęcia

Jan de Bont

Scenografia

Terence Marsh

Kostiumy

James W. Tyson

Montaż

Dennis Virkler
John Wright

Produkcja

Mace Neufeld

Wytwórnia

Paramount Pictures
Nina Saxon Film Design
Mace Neufeld Productions

Dystrybucja

Paramount Pictures

Budżet

30 000 000 USD

Kontynuacja

Czas patriotów (1992)

Strona internetowa
ORP "Gen. T. Kościuszko", występujący w filmie jako USS "Reuben James" (FFG-57)

Polowanie na Czerwony Październik (ang. The Hunt for Red October) – amerykański film sensacyjny z 1990 roku w reżyserii Johna McTiernana. Ekranizacja powieści o tym samym tytule autorstwa Toma Clancy’ego.

W filmie poza odtwarzającymi główne postaci Seanem Connerym i Alekiem Baldwinem występują m.in.: Sam Neill (jako kapitan Wasilij Borodin), Scott Glenn (jako kpt. Bart Mancuso, dowódca USS „Dallas”), Stellan Skarsgård (jako kpt. Tupolew, dowódca „Konowałowa”) oraz Krzysztof Janczar (jako Andriej Bonowia, zastępca kapitana Tupolewa).

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Akcja toczy się w czasie zimnej wojny. Z radzieckiej bazy Polarnyj niedaleko Murmańska wychodzi tytułowy okręt podwodny „Czerwony Październik” (pierwowzór to okręt podwodny TK-210 projektu 941). Dowodzi nim Marko Ramius (Sean Connery), wybitny strateg i oficer floty ZSRR. W mniej więcej tym samym czasie w bazie Centralnej Agencji Wywiadowczej Jack Ryan (Alec Baldwin), analityk CIA odkrywa różnice pomiędzy zdjęciami „Czerwonego Października” a innymi radzieckimi okrętami podwodnymi tego typu – dodatkowe otwory na dziobie i rufie.

Ryan przedstawia swoje odkrycie znajomemu zajmującemu się modernizacją amerykańskich okrętów podwodnych. Jak się okazuje jest to prawdopodobnie „gąsienicowy” napęd magnetohydrodynamiczny, którego charakterystyka dźwiękowa jest tak niewielka, że praktycznie niezauważalna dla sonarów na amerykańskich okrętach podwodnych. Oznacza to, że okręt może podejść praktycznie niezauważenie do brzegów dowolnego państwa na świecie i wystrzelić pociski z głowicami atomowymi. Amerykański okręt podwodny USS „Dallas” otrzymuje rozkaz dyskretnego śledzenia „Czerwonego Października”.

Na pokładzie radzieckiego okrętu Marko Ramius zabija oficera politycznego i podmienia rozkazy – według nowych okręt ma płynąć do brzegów Stanów Zjednoczonych, korzystając z nowego napędu, w celu przeprowadzenia ćwiczeń. Faktycznym celem kapitana i grupy jego najbliższych oficerów jest przekazanie okrętu Amerykanom i poproszenie o azyl polityczny.

Ramius wysłał też do dowódcy radzieckiej marynarki wojennej list, w którym poinformował o swoim planie dezercji razem z okrętem. Flota radziecka rusza w pogoń. Większość osób uważa fakt wysłania listu za „spalenie za sobą mostów”, akt desperacji czy nawet szaleństwa ze strony Ramiusa. Faktycznie jest to wybieg strategiczny: pogoń większości floty ZSRR za jednym okrętem w celu zatopienia go powoduje, że Amerykanie zaczynają podejrzewać, iż nie wszystko w tej grze jest tak oczywiste, jak to na pierwszy rzut oka wygląda.

Tymczasem na pokładzie okrętu podwodnego dochodzi do sabotażu. Uszkodzony zostaje napęd „gąsienicowy” i okręt traci swoją przewagę, zmuszony do używania napędu konwencjonalnego śrubowego.

Obsada

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Krzysztof Kucharski: Kino Plus. Film i dystrybucja kinowa w Polsce 1990-2000. s. 33-56.
  2. Nazwany na cześć W. K. Konowałowa

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]