Prusie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°14′44″N 23°31′09″E
- błąd 39 m
WD 50°15'N, 23°32'E
- błąd 2324 m
Odległość 1185 m
Prusie
wieś
Ilustracja
Zabytkowa cerkiew
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat lubaczowski
Gmina Horyniec-Zdrój
Liczba ludności (2011) 71[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-622
Tablice rejestracyjne RLU
SIMC 0602911
Położenie na mapie gminy Horyniec-Zdrój
Mapa konturowa gminy Horyniec-Zdrój, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Prusie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Prusie”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Prusie”
Położenie na mapie powiatu lubaczowskiego
Mapa konturowa powiatu lubaczowskiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Prusie”
Ziemia50°14′44″N 23°31′09″E/50,245556 23,519167

Prusiewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Horyniec-Zdrój[3][4].

Krzyż bruśnieński w Prusiu

Wieś starostwa niegrodowego lubaczowskiego na początku XVIII wieku[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Wieś leży na Roztoczu Wschodnim, w Dolinie Górnej Raty, przy ślepej drodze prowadzącej z Werchraty ku granicy państwa i jest najdalej na wschód wysuniętym sołectwem województwa podkarpackiego. Obok Prusia przebiega linia kolejowa Munina-Hrebenne, nie ma jednak tutaj przystanku.

Prusie wspominał już Jan Długosz, pisząc o spotykanych tu skamieniałych drzewach; powtórna lokacja na prawie wołoskim miała miejsce pod koniec XV w. Wieś była własnością królewską i należała do starostwa lubaczowskiego. Przed wojną większość mieszkańców stanowili Ukraińcy, którzy zostali wysiedleni w ramach akcji "Wisła" w dniach 25 – 31 maja 1947 r.

We wsi znajduje się zabytkowa drewniana greckokatolicka cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny z 1887, pełniąca obecnie rolę kościoła filialnego rzymskokatolickiej parafii w Werchracie.

W 1897 r. Brat Albert Chmielowski otworzył tutaj wraz z zakonnicami pustelnię dla sióstr albertynek. Została ona przeniesiona ze Starego Brusna[6]. W pustelni mieściła się niewielka kaplica[7]. Siostry były w pustelni do 1914 r., po czym wyjechały do Krakowa[6]. W miejscu pustelni znajduje się dzisiaj pamiątkowy obelisk[6], na skraju wsi, przy torach[8]. Tabliczki przy pomniku informują: „W tym miejscu w latach 1897–1914 stała jedna z pierwszych pustelni Zgromadzenia Sióstr Albertynek, założonego przez bł. Brata Alberta, w celu niesienia pomocy ludziom ubogim, chorym i opuszczonym, nędzarzom w przytułkach. Pustelnia ta była miejscem wypoczynku dla sióstr podupadłych na zdrowiu i przemęczonych ciężką pracą w przytuliskach, które po wzmocnieniu sił fizycznych i duchowych szły do dalszej pracy”[9]. W pustelni w Prusiu w 1898 r. swoją formację duchową przeszła wraz z innymi siostrami bł. Siostra Bernardyna Maria Jabłońska, urodzona w pobliskich Pizunach[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Prusie w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2018-03-23] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-23].
  3. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Wiesław Bondyra, Własność ziemska w województwie bełskim w czasach saskich, Lublin 2015, s. 35.
  6. a b c d bp. Mariusz Leszczyński: Albertyńskie ślady na Roztoczu Południowym. 17 czerwca – wspomnienie św. Brata Alberta Chmielowskiego zakonnika (pol.). niedziela.pl, 7 czerwca 2017. [dostęp 2020-10-14].
  7. Artur Pawłowski: Pustelnie brata Alberta na Roztoczu (pol.). swietostworzenia.pl. [dostęp 2020-10-14].
  8. Artur Pawłowski: Moje spotkania z roztoczańskim szlakiem św. Brata Alberta (pol.). roztocze24.info. [dostęp 2020-10-14].
  9. Przewodnicy w Zamościu. "Miłość trzeba udowodnić!". Pustelnia Sióstr Albertynek w Prusiu (pol.). przewodnicyzamosc.pl, 24 lutego 2017. [dostęp 2020-10-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]