Przełęcz pod Tokarnią
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Wysokość |
720 m n.p.m. |
| Pasmo | |
Położenie na mapie Pienin  | |
Położenie na mapie Karpat  | |
 49°22′58,26″N 20°29′36,20″E/49,382850 20,493390
| |
Przełęcz pod Tokarnią (słow. Lesnické sedlo) – położona na wysokości 720 m n.p.m. przełęcz w słowackich Pieninach pomiędzy Grupą Golicy a Małymi Pieninami. Dokładniej jest to przełęcz pomiędzy wzniesieniem Tokarnia (Tokárne, 748 m) a ostatnim garbem na wschodnim grzbiecie Aksamitki (749 m). Południowe stoki spod przełęczy opadają do doliny Lipnika, północne do doliny Leśnickiego Potoku[1].
Samo siodło przełęczy wypreparowane jest w młodych utworach pochodzących z eocenu: piaskowców, wapnistych zlepieńców i iłowców, natomiast sąsiedni wierch Tokarni budują już głównie warstwy margli z wkładkami wapnistych piaskowców i piaszczystych wapieni, pochodzących z młodszej kredy[2].
Płaskie i szerokie siodło przełęczy jest bezleśne, rozciągają się stąd widoki na Pieniny Właściwe, Gorce, Małe Pieniny i Magurę Spiską. W dole zabudowania Wielkiego Lipnika. Prowadząca z tej miejscowości droga przez przełęcz do Leśnicy wybudowana została dopiero w 1967, przedtem Leśnica miała jedynie bardzo wąską Drogę Pienińską. Na przełęczy jest duży parking dla samochodów, w sezonie turystycznym czynny jest bufet i kiosk z pamiątkami[3].
Otaczające przełęcz łąki są wypasane. Cały obszar otoczenia przełęczy (od doliny Lipnika do polskiej granicy) to tereny parku narodowego (PIENAP-u)[4].
Szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]
czerwony: Czerwony Klasztor – Przełęcz pod Klasztorną Górą – Płaśnie – przełęcz Pod Płaśniami – Aksamitka – Przełęcz pod Tokarnią – Wielki Lipnik. 3:15 h, ↓ 2:45 h
żółty: Przełęcz pod Tokarnią – Wysoki Wierch – Szlachtowa. 2 h, ↓ 2:05 h
czerwony: Szczawnica – Droga Pienińska – Leśnica – Przełęcz pod Tokarnią – Wielki Lipnik[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000, Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart, lipiec 2006, ISBN 83-87873-07-1.
- ↑ Mapa geologiczna Geoportalu ŠGÚDŠ. [dostęp 2026-01-24].
- ↑ Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, ISBN 83-915859-4-8.
- ↑ Mapa turystyczna. [dostęp 2026-01-24].