Przełęcz Szopka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Początek szlaku na Trzy Korony
Tatry widziane z przełęczy
Przełęcz Szopka – widok na Tatry

Przełęcz Szopka – przełęcz w Pieninach na wysokości 779 m n.p.m. pomiędzy szczytami Trzech Koron (982 m n.p.m.) a wzniesieniem Czoło (815 m n.p.m.). Bywa także nazywana przełęczą Chwała Bogu (być może nazwa pochodzi od okrzyku ulgi po trudach wspinaczki)[potrzebny przypis]. Główny węzeł szlaków w Pieninach Właściwych. Na przełęczy i poniżej niej znajdują się dwie polany. Z polany zwanej Szopką widok na pogórza Spisza i Tatry, z polany nad przełęczą widać Gorce. Polana jest koszona przez Pieniński Park Narodowy, jednak z powodu niewielkiego rozmiaru i częściowego zarośnięcia widoki są ograniczone. Przełęcz jest miejscem odpoczynku turystów. Źródełko i ławki wzdłuż ogrodzeń krzyżujących się szlaków, dydaktyczne tablice informacyjne. W sezonie turystycznym bywa zatłoczona. Szlaki rozchodzą się na Trzy Korony, do Czorsztyna, Krościenka i Sromowiec Niżnych.

Przełęcz leży na najdogodniejszym i używanym od dawna przejściu łączącym Krościenko ze Sromowcami Niżnymi. W połowie XIX wieku pierwsi turyści wyjeżdżali na nią góralskimi furmankami. Na polanie zakwita rzadka już roślina mieczyk dachówkowaty.

Leżąca w Pieninach Właściwych przełęcz Szopka oddziela Masyw Trzech Koron od Pienin Czorsztyńskich. Dawniej w jej sąsiedztwie znajdowała się altana dla turystów, często nocowali w niej flisacy. Planowano też budowę schroniska.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski Główny Szlak Pieniński – do Czorsztyna przez przełęcz Trzy Kopce, Macelak i przełęcz Osice. 2.10 h, ↑ 2.20 h
szlak turystyczny niebieski Główny Szlak Pieniński – do Szczawnicy przez Siodło, Górę Zamkową, Bajków Groń, Czertezik, Sokolicę i przeprawę promową Nowy Przewóz. 2.50 h, ↑ 3.05 h
szlak turystyczny żółty – do Sromowiec Niżnych przez Wąwóz Szopczański. 1 h, ↑ 1.15 h
szlak turystyczny żółty – do Krościenka przez Bajków Groń. 1.10 h, ↑ 1.40 h
Rozdroże na przełęczy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Zarzycki, Roman Marcinek, Sławomir Wróbel: Pieniński Park Narodowy. Warszawa: Multico, 2003. ISBN 83-7073-288-7.
  2. Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  3. Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:25 000, 1:15 000. Kraków: Polkart, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.