Puchar Koracia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Puchar Koracza)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Puchar Koracia
Korać Cup
Ilustracja
Trofeum Pucharu Koracia w muzeum klubu FC Barcelony.
Dyscyplina koszykówka
Organizator rozgrywek FIBA
Data założenia 1971
Założyciel FIBA
Data rozwiązania 2002
Rozgrywki
Liczba drużyn 64
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Lokomotiwa Zagrzeb
Ostatni zwycięzca SLUC Nancy Basket
Najwięcej zwycięstw Pallacanestro Cantù (4)

Puchar Koracia (ang. Korać Cup) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki koszykarskie, utworzone z inicjatywy FIBA Europe w 1971 i regularnie prowadzone przez tę organizację od sezonu 1971/1972 do sezonu 2001/2002, przeznaczone dla drużyn zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych, które nie zostały zakwalifikowane do Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (późniejszej Euroligi), bądź Pucharu Europy Zdobywców Pucharów (późniejszego Pucharu Saporty). Nazwa rozgrywek pochodzi od nazwiska Radivoja Koracia – wybitnego jugosłowiańskiego koszykarza, tragicznie zmarłego 2 czerwca 1969, podczas wypadku samochodowego na drodze w pobliżu Sarajewa.

Od sezonu 2002/2003 w wyniku połączenia Pucharu Koracia z Pucharem Saporty utworzono Puchar ULEB, którego organizatorem została Unia Europejskich Lig Koszykarskich (ULEB).

Puchar Koracia nie powinien być mylony z pucharem Radivoja Koracia (ang. Radivoj Korać Cup, serb. Куп Радивоја Кораћа), który to jest oficjalnym pucharem Serbii, a jego rozgrywki rozpoczęto w 2002, niedługo po zakończeniu działalności tego pierwszego.

Zwycięzcy[edytuj | edytuj kod]

Final Four[edytuj | edytuj kod]

Year Finał Półfinaliści
Mistrz Wynik Wicemistrz
1972
Lokomotiw
165–156
(83–71 / 94–73)

OKK Belgrad
Belgia
Standard Liège
Francja
Olympique Antibes
1973 Włochy
Cantù (Forst)
165–156
(83–71 / 94–73)
Belgia
Racing Mechelen (Maes Pils)

Picadero (Filomatic)

FC Barcelona
1973–74 Włochy
Cantù (Forst)
174–154
(99–86 / 68–75)

Partizan
Francja
ASVEL

Split (Jugoplastika)
1974–75 Włochy
Cantù (Forst)
181–154
(69–71 / 110–85)

FC Barcelona

Partizan
Włochy
Rieti (Brina)
1975–76
Split (Jugoplastika)
179–166
(97–84 / 82–82)
Włochy
Torino (Chinamartini)
Włochy
Virtus Bolonia (Sinudyne)

Joventut Badalona (Schweppes)
1976–77
Split (Jugoplastika)
87–84 Włochy
Fortitudo Bolonia (Alco)
Włochy
Stella Azzurra Roma (IBP)
Francja
Berck
1977–78
Partizan
117–110
Bosna
Hiszpania
Juventud Badalona (Freixenet)
Włochy
Olimpia Mediolan (Cinzano)
1978–79
Partizan
108–98 Włochy
Rieti (Arrigoni)

Split (Jugoplastika)
Hiszpania
Círcol Católic (Cotonificio)
1979–80 Włochy
Rieti (Arrigoni)
76–71
Cibona

Split (Jugoplastika)
Izrael
Hapoel Tel Awiw
1980–81 Hiszpania
Joventut Badalona (Freixenet)
105–104 Włochy
Reyer Wenecja (Carrera)

Crvena Zvezda

Dinamo Moskwa
1981–82 Francja
Limoges
90–84
Šibenka

Zadar

Crvena Zvezda
1982–83 Francja
Limoges
94–86
Šibenka

Dinamo Moskwa

Zadar
1983–84 Francja
Orthez
97–73
Crvena Zvezda
Francja
Olympique Antibes
Hiszpania
Zaragoza (CAI)
1984–85 Włochy
Olimpia Mediolan (Simac)
91–78 Włochy
Varèse (Ciaocrem)

Crvena Zvezda
Grecja
Aris
1985–86 Włochy
Virtus Rzym (Banco di Roma)
157–150
(78–84 / 73–72)
Włochy
Juventus Caserta (Mobilgirgi)
Francja
Olympique Antibes
Włochy
Varèse (Divarese)
1986–87 Hiszpania
FC Barcelona
203–171
(106–85 / 86–97)
Francja
Limoges
Włochy
Juventus Caserta (Mobilgirgi)
Hiszpania
Zaragoza (CAI)
1987–88 Hiszpania
Real Madryt
195–183
(102–89 / 94–93)

Cibona

Crvena Zvezda
Izrael
Hapoel Tel Awiw
1988–89
Partizan
177–171
(89–76 / 101–82)
Włochy
Cantù (Wiwa Vismara)

Zadar
Włochy
Olimpia Mediolan (Philips)
1989–90 Hiszpania
Joventut Badalona (Ram)
195–184
(98–99 / 96–86)
Włochy
Victoria Libertas Pesaro (Scavolini)

Bosna

CSKA Moskwa
1990–91 Włochy
Cantù (Clear)
168–164
(71–73 / 95–93)
Hiszpania
Real Madryt
Francja
Mulhouse
Hiszpania
Joventut Badalona (Montigalà)
1991–92 Włochy
Virtus Rzym (il Messaggero)
193–180
(94–94 / 86–99)
Włochy
Victoria Libertas Pesaro (Scavolini)
Hiszpania
Valladolid (Fórum)
Włochy
Cantù (Clear)
1992–93 Włochy
Olimpia Mediolan (Philips)
201–181
(90–95 / 106–91)
Włochy
Virtus Rzym
Włochy
Cantù (Clear)
Hiszpania
FC Barcelona
1993–94 Grecja
PAOK (Bravo)
175–157
(75–66 / 91–100)
Włochy
Trieste (Stefanel)
Grecja
Panionios (Chipita)
Włochy
Olimpia Mediolan (Recoaro)
1994–95 Niemcy
Alba Berlin
172–166
(87–87 / 85–79)
Włochy
Olimpia Mediolan (Stefanel)
Hiszpania
Cáceres
Francja
Pau-Orthez
1995–96 Turcja
Efes Pilsen
146–145
(76–68 / 77–70)
Włochy
Olimpia Mediolan (Stefanel)
Włochy
Fortitudo Bolonia (Teamsystem)
Francja
ASVEL
1996–97 Grecja
Aris
154–147
(66–77 / 70–88)
Turcja
Tofaş
Włochy
Treviso (Benetton)
Polska
Mazowszanka
1997–98 Włochy
Scaligera Verona (Mash)
141–138
(68–74 / 64–73)

Crvena Zvezda
Włochy
Virtus Rzym (Calze Pompea)
Francja
Cholet
1998–99 Hiszpania
FC Barcelona
174–163
(93–77 / 97–70)
Hiszpania
Estudiantes (Adecco)
Grecja
Panionios
Belgia
Oostende (Sunair)
1999–00 Francja
Limoges
131–118
(80–58 / 60–51)
Hiszpania
Málaga (Unicaja)
Hiszpania
Girona (Casademont)
Hiszpania
Estudiantes (Adecco)
2000–01 Hiszpania
Málaga (Unicaja)
148–116
(77–47 / 69–71)

Vršac (Hemofarm)
Holandia
Amsterdam (Ricoh Astronauts)
Belgia
Ieper (Athlon)
2001–02 Francja
Nancy
172–167
(98–72 / 95–74)
Rosja
Lokomotiw Rostow
Słowenia
Zlatorog Laško (Pivovarna)
Grecja
Maroussi (Telestet)

Udział polskich drużyn w pucharze[edytuj | edytuj kod]

Sezon Uczestnik
1976/77 Polonia Warszawa (II runda)
1977/78 Resovia (TOP 16)
1978/79 ŁKS Łódź (II runda)
1988/89 Górnik Wałbrzych (I runda)
1990/91 Stal Bobrek Bytom (I runda)
1991/92 Polonia Warszawa (II runda), Górnik Wałbrzych (I runda), Polfrost Astoria Bydgoszcz (I runda), Stal Bobrek Bytom (I runda)
1992/93 Stal Bobrek Bytom (III runda), Lech Poznań (II runda)
1993/94 Lech Batimex Poznań (TOP 32)
1994/95 Mazowszanka Pruszków (II runda), Polonia Przemyśl (II runda), Stal Bobrek Bytom (I runda)
1995/96 Browary Tyskie Bobry Bytom (TOP 32), Śląsk Eska Wrocław (I runda)
1996/97 Mazowszanka Pruszków (TOP 4), Komfort Stargard Szczeciński (II runda), AZS Elana Toruń (I runda), Polonia Przemyśl (I runda)
1997/98 Ericsson Bobry Bytom (TOP 16), Komfort Forbo Stargard (III runda), Anwil/Nobiles Włocławek (II runda), Polonia Przemyśl (I runda)
1998/99 Pogoń Ruda Śląska (TOP 16), Ericsson Bobry Bytom (III runda), Komfort Forbo Stargard (II runda), AZS Elana Toruń (I runda)
1999/00 Anwil Włocławek (TOP 8), Pogoń Ruda Śląska (TOP 16), Bobry Bytom (II runda), Azoty Unia Tarnów (I runda)
2000/01 Prokom Trefl Sopot (TOP 8), Hoop-Blachy Pruszyński Pruszków (TOP 32), Pogoń Ruda Śląska (I runda)
2001/02 Prokom Trefl Sopot (TOP 8), MKS Blachy Pruszyński Pruszków (I runda)

Tytuły według klubu[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Klub Tytuły Wicemistrzostwa Mistrzowskie lata
1. Włochy Cantù 4 1 1973, 1973-74, 1974-75, 1990-91
2. Partizan 3 1 1977-78, 1978-79, 1988-89
3. Francja Limoges 3 1 1981-82, 1982-83, 1999-00
4. Włochy Olimpia Mediolan 2 2 1984-85, 1992-93
5. Włochy Virtus Rzym 2 1 1985-86, 1991-92
6. Hiszpania FC Barcelona 2 1 1986-87, 1998-99
7. Split 2 1975–76, 1976-77
8. Hiszpania Joventut Badalona 2 1980-81, 1989-90
9. Cibona 1 2 1972
10. Włochy Rieti 1 1 1979-80
11. Hiszpania Real Madryt 1 1 1987-88
12. Hiszpania Málaga 1 1 2000-01
13. Francja Orthez 1 1983-84
14. Grecja PAOK 1 1993-94
15. Niemcy Alba Berlin 1 1994-95
16. Turcja Efes Pilsen 1 1995-96
17. Grecja Aris 1 1996-97
18. Włochy Scaligera Verona 1 1997-98
19. Francja Nancy 1 2001-02
20. Šibenka 2
21. Crvena Zvezda 2
22. Włochy Victoria Libertas Pesaro 2
23. OKK Belgrad 1
24. Belgia Racing Mechelen 1
25. Włochy Auxilium Torino 1
26. Włochy Fortitudo Bolonia 1
27. Bosna 1
28. Włochy Reyer Venezia 1
29. Włochy Varèse 1
30. Włochy Juvecaserta 1
31. Włochy Trieste 1
32. Turcja Tofaş 1
33. Hiszpania Estudiantes 1
34. Vršac 1
35. Rosja Lokomotiw Rostow 1

Tytuły według krajów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Kraj Tytuły Przegrane finały
1. Włochy Włochy 10 13
2. Jugosławia 6 8
3. Hiszpania Hiszpania 6 4
4. Francja Francja 5 1
5. Grecja Grecja 2
6. Turcja Turcja 1 1
7. Niemcy Niemcy 1
8. Jugosławia 2
9. Belgia Belgia 1
10. Rosja Rosja 1

Mistrzowskie składy[edytuj | edytuj kod]

1971–72 Lokomotiw

Nikola Plećaš, Damir Rukavina, Vječeslav Kavedžija, Rajko Gospodnetić, Milivoj Omašić, Eduard Bočkaj, Ivica Valek, Dragan Kovačić, Petar Jelić, Ante Ercegović, Zdenko Grgić, Srećko Šute, Zvonko Avberšek (Trener: Marijan Catinelli)

1972–73 Włochy Forst Cantù

Pierluigi Marzorati, Bob Lienhard, Carlo Recalcati, Antonio Farina, Mario Beretta, Fabrizio Della Fiori, Luciano Vendemini, Franco Meneghel, Renzo Tombolato, Giorgio Cattini, Danilo Zonta (Trener: Arnaldo Taurisano)

1973–74 Włochy Forst Cantù

Pierluigi Marzorati, Bob Lienhard, Carlo Recalcati, Fabrizio Della Fiori, Antonio Farina, Franco Meneghel, Mario Beretta, Renzo Tombolato, Giorgio Cattini, Luciano Vendemini, Danilo Zonta (Trener: Arnaldo Taurisano)

1974–75 Włochy Forst Cantù

Bob Lienhard, Pierluigi Marzorati, Fabrizio Della Fiori, Carlo Recalcati, Antonio Farina, Franco Meneghel, Mario Beretta, Renzo Tombolato, Giorgio Cattini, Silvano Cancian (Trener: Arnaldo Taurisano)

1975–76 Jugoplastika Split

Željko Jerkov, Rato Tvrdić, Duje Krstulović, Mirko Grgin, Mlađan Tudor, Branko Macura, Ivo Bilanović, Ivica Skaric, Damir Šolman, Branislav Stamenković, Ivica Dukan, Mihajlo Manović, Drago Peterka, Slobodan Bjelajac (Trener: Petar Skansi)

1976–77 Jugoplastika Split

Željko Jerkov, Rato Tvrdić, Damir Šolman, Duje Krstulović, Mlađan Tudor, Mirko Grgin, Mihajlo Manović, Ivo Bilanović, Branko Macura, Ivica Dukan, Slobodan Bjelajac, Predrag Kruščić (Trener: Petar Skansi)

1977–78 Partizan

Dragan Kićanović, Dražen Dalipagić, Miodrag Marić, Jadran Vujačić, Boban Petrović, Dragan Todorić, Dušan Kerkez, Boris Beravs, Milenko Babić, Milan Medić, Arsenije Pešić, Zoran Krečković, Dragan Đukić (Trener: Ranko Žeravica)

1978–79 Partizan

Dragan Kićanović, Miodrag Marić, Boban Petrović, Arsenije Pešić, Dragan Todorić, Jadran Vujačić, Dušan Kerkez, Boris Beravs, Goran Knežević, Milenko Savović, Milenko Babić, Milan Medić, Predrag Bojić, Miroslav Milojević (Trener: Dušan Ivković)

1979–80 Włochy Arrigoni Rieti

Roberto Brunamonti, Lee Johnson, Willie Sojourner, Giuseppe Danzi, Alberto Scodavolpe, Gianfranco Sanesi, Antonio Olivieri, Luca Blasetti, Mauro Antonelli, Stefano Colantoni, Paolo di Fazi, Antonio Coppola (Trener: Elio Pentassuglia)

1980–81 Hiszpania Joventut Freixenet

Al Skinner, Luis Miguel Santillana, Josep Maria Margall, Gonzalo Sagi-Vela, Joe Galvin, Ernesto Delgado, German Gonzalez, Jordi Villacampa, Francisco Sole, Roberto Mora, Antonio Pruna (Trener: Manel Comas)

1981–82 Francja Limoges

Ed Murphy, Richard Dacoury, Jean-Michel Sénégal, Irv Kiffin, Apollo Faye, Jean-Luc Deganis, Yves-Marie Verove, Didier Rose, Richard Billet, Philippe Koundrioukoff, Eric Narbonne, Benoit Tremouille (Trener: André Buffière)

1982–83 Francja Limoges

Ed Murphy, Richard Dacoury, Jean-Michel Sénégal, Glenn Mosley, Apollo Faye, Jean-Luc Deganis, Hugues Occansey, Didier Dobbels, Didier Rose, Eric Narbonne, Mathieu Faye, Olivier Garry (Trener: André Buffière)

1983–84 Francja Orthez

Paul Henderson, John McCullough, Bengaly Kaba, Mathieu Bisseni, Freddy Hufnagel, Christian Ortega, Philippe Laperche, Pascal Laperche, Didier Gadou, Alain Gadou (Trener: George Fisher)

1984–85 Włochy Simac Milano

Mike D’Antoni, Dino Meneghin, Russ Schoene, Roberto Premier, Joe Barry Carroll, Renzo Bariviera, Franco Boselli, Mario Pettorossi, Vittorio Gallinari, Tullio De Piccoli, Marco Lamperti, Mario Governa, Marco Baldi (Trener: Dan Peterson)

1985–86 Włochy Virtus Rzym

Leo Rautins, Bruce Flowers, Enrico Gilardi, Marco Solfrini, Stefano Sbarra, Fulvio Polesello, Franco Rossi, Phil Melillo, Fabrizio Valente, Claudio Brunetti, Gianluca Duri, Franco Picozzi (Trener: Mario de Sisti)

1986–87 Hiszpania FC Barcelona

Juan Antonio San Epifanio, Chicho Sibilio, Wallace Bryant, Ignacio Solozabal, Andrés Jiménez, Steve Trumbo, Juan Domingo De la Cruz, Quim Costa, Jordi Soler, Julian Ortiz, Ferran Martínez, Kenny Simpson (Trener: Aíto García Reneses)

1987–88 Hiszpania Real Madryt

Wendell Alexis, Fernando Martín, Brad Branson, Fernando Romay, Juan Antonio Corbalán, Jose Biriukov, José Luis Llorente, Juan Manuel López Iturriaga, Pep Cargol, Antonio Martín, Alfonso Del Corral (Trener: Lolo Sainz)

1988–89 Partizan

Vlade Divac, Aleksandar Đorđević, Predrag Danilović, Žarko Paspalj, Ivo Nakić, Željko Obradović, Oliver Popović, Milenko Savović, Jadran Vujačić, Miladin Mutavdžić, Boris Orcev, Predrag Prlinčević, Dejan Lakićević, Vladimir Bosanac (Trener: Dušan Vujošević)

1989–90 Hiszpania Ram Joventut

Jordi Villacampa, Lemone Lampley, Reggie Johnson, Juan Antonio Morales, Jose Antonio Montero, Rafael Jofresa, Tomas Jofresa, Carlos Ruf, Josep Maria Margall, Dani Perez, Antonio Medianero, Pere Remon, Ferran Lopez, Robert Bellavista (Trener: Herb Brown / Pedro Martínez)

1990–91 Włochy Clear Cantù

Pace Mannion, Pierluigi Marzorati, Davide Pessina, Giuseppe Bosa, Roosevelt Bouie, Alberto Rossini, Angelo Gilardi, Andrea Gianolla, Silvano Dal Seno, Omar Tagliabue, Alessandro Zorzolo, Fabio Gatti (Trener: Fabrizio Frates)

1991–92 Włochy Virtus Rzym

Dino Rađa, Rick Mahorn, Roberto Premier, Andrea Niccolai, Alessandro Fantozzi, Donato Avenia, Stefano Attruia, Fausto Bargna, Davide Croce, Gianluca Lulli (Trener: Paolo di Fonzo)

1992–93 Włochy Philips Mediolan

Aleksandar Đorđević, Antonello Riva, Antonio Davis, Riccardo Pittis, Flavio Portaluppi, Davide Pessina, Fabrizio Ambrassa, Paolo Alberti, Marco Baldi, Marco Sambugaro, Massimo Re (Trener: Mike D’Antoni)

1993–94 Grecja PAOK Bravo

Walter Berry, Zoran Savić, Branislav Prelević, John Korfas, Nasos Galakteros, Nikos Boudouris, Achilleas Mamatziolas, George Ballogiannis, Christos Tsekos, Efthimis Rentzias, Georgios Valavanidis (Trener: Soulis Markopoulos)

1994–95 Niemcy ALBA Berlin

Teoman Alibegović, Saša Obradović, Gunther Behnke, Henrik Rödl, Ingo Freyer, Ademola Okulaja, Stephan Baeck, Teoman Öztürk, Sebastian Machowski, Patrick Falk, Oliver Braun (Trener: Svetislav Pešić)

1995–96 Turcja Efes Pilsen

Petar Naumoski, Conrad McRae, Ufuk Sarıca, Mirsad Türkcan, Volkan Aydın, Tamer Oyguç, Murat Evliyaoğlu, Hüseyin Beşok, Bora Sancar, Mustafa Kemal Bitim, Alpay Öztaş, Erdal Bibo (Trener: Aydın Örs)

1996–97 Grecja Aris

José „Piculín” Ortiz, Charles Shackleford, Mario Boni, Panajotis Liadelis, Dinos Angelidis, Mike Nahar, Alan Tomidy, Tzanis Stavrakopoulos, Giannis Sioutis, Georgios Floros, Alexis Papadatos, Aris Holopoulos (Trener: Slobodan-Lefteris Subotić)

1997–98 Włochy Mash Verona

Mike Iuzzolino, Hansi Gnad, Randolph Keys, Myron Brown, Roberto Dalla Vecchia, Roberto Bullara, Joachim Jerichow, Alessandro Boni, Matteo Nobile, Giampiero Savio, Damiano Dalfini, Davide Tisato, Matteo Sacchetti, Mario Soave, Massimo Spezie (Trener: Andrea Mazzon)

1998–99 Hiszpania FC Barcelona

Aleksandar Đorđević, Derrick Alston, Milan Gurović, Efthimis Rentzias, Roger Esteller, Rodrigo De la Fuente, Roberto Dueñas, Xavi Fernandez, Ignacio Rodríguez, Alfons Alzamora, Oriol Junyent, Juan Carlos Navarro, Chema Marcos (Trener: Aíto García Reneses)

1999–00 Francja Limoges

Marcus Brown, Yann Bonato, Harper Williams, Frédéric Weis, Bruno Hamm, Thierry Rupert, Stéphane Dumas, David Frigout, Stjepan Stazic, Jean-Philippe Methelie, Carl Thomas, Frederic Adjiwanou (Trener: Duško Ivanović)

2000–01 Hiszpania Unicaja Málaga

Danya Abrams, Veljko Mršić, Moustapha Sonko, Richard Petruška, Jean-Marc Jaumin, Paco Vazquez, Berni Rodríguez, Frédéric Weis, Darren Phillip, Carlos Cabezas, Kenny Miller, Germán Gabriel, Francis Perujo (Trener: Božidar Maljković)

2001–02 Francja Nancy

Stevin Smith, Cyril Julian, Ross Land, Fabien Dubos, Goran Bošković, Joseph Gomis, Vincent Masingue, Maxime Zianveni, Mouhamadou Mbodji, Danilo Cmiljanić, Gary Phaeton, Loic Toilier (Trener: Sylvain Lautie)

Liderzy strzelców finałów Pucharu Koracia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972–2002, lider strzelców finałów Pucharu Koracia był wybierany bez względu na fakt występów w wygranej, czy też przegranej drużynie.

* Członek Koszykarskiej Galerii Sław im. Jamesa Naismitha
** Członek Galerii Sław FIBA
*** Członek Koszykarskiej Galerii Sław im. Naismitha oraz FIBA
Sezon Lider strzelców Klub Punkty
1972
Nikola Plećaš Lokomotiw
34,5 (2 gry)
1973
Stany Zjednoczone Bob Lienhard Włochy Forst Cantù
27 (2 gry)
1973-74
Dražen Dalipagić*** Partizan
23,5 (2 gry)
1974-75
Jesús Iradier FC Barcelona
22 (2 gry)
1975–76
Stany Zjednoczone John Laing Włochy Chinamartini Torino
33 (2 gry)
1976-77
Željko Jerkov Jugoplastika Split
34
1977-78
Dražen Dalipagić*** (2) Partizan
48
1978-79
Dragan Kićanović** Partizan
41
1979-80
Stany Zjednoczone Lee Johnson Włochy Arrigoni Rieti
28
1980-81
Stany Zjednoczone Spencer Haywood Włochy Carrera Wenecja
30
1981-82
Stany Zjednoczone Ed Murphy Francja Limoges
35
1982-83
Stany Zjednoczone Ed Murphy (2) Francja Limoges
34
1983-84
Stany Zjednoczone John McCullough Francja Orthez
29
1984-85
Stany Zjednoczone Russ Schoene Włochy Simac Mediolan
33
1985-86
Kanada Leo Rautins Włochy Virtus Rzym
21
1986-87
Stany Zjednoczone Wallace Bryant Hiszpania FC Barcelona
16,5 (2 gry)
1987-88
Dražen Petrović*** Cibona
34 (2 gry)
1988-89
Vlade Divac Partizan
29 (2 gry)
1989-90
Stany Zjednoczone Darwin Cook i Stany Zjednoczone Darren Daye Włochy Scavolini Pesaro
26,5 (2 gry)
1990-91
Stany Zjednoczone Pace Mannion Włochy Clear Cantù
34 (2 gry)
1991-92
Stany Zjednoczone Darren Daye (2) Włochy Scavolini Pesaro
28,5 (2 gry)
1992-93
Aleksandar Đorđević Włochy Philips Mediolan
33,5 (2 gry)
1993-94
Stany Zjednoczone Walter Berry Grecja PAOK Bravo
24,5 (2 gry)
1994-95
Słowenia Teoman Alibegović Niemcy Alba Berlin
27,5 (2 gry)
1995-96
Macedonia Północna Petar Naumoski Turcja Efes Pilsen
28,5 (2 gry)
1996-97
Portoryko José „Piculín” Ortiz Grecja Aris
22 (2 gry)
1997-98
Stany Zjednoczone Włochy Mike Iuzzolino Włochy Mash Verona
22,5 (2 gry)
1998-99
Aleksandar Đorđević (2) Hiszpania FC Barcelona
19 (2 gry)
1990-00
Stany Zjednoczone Marcus Brown Francja Limoges
24 (2 gry)
2000-01
Stany Zjednoczone Danya Abrams Hiszpania Unicaja Málaga
16,5 (2 gry)
2001-02
Stany Zjednoczone James „Hollywood” Robinson Rosja Lokomotiw Rostow
18,5 (2 gry)

Najlepsi strzelcy spotkań finałowych[edytuj | edytuj kod]

  1. Dražen Dalipagić (Partizan) 48 punktów vs. Bosna (finał 1977–78)
  2. Dražen Petrović (Cibona) 47 punktów vs. Real Madryt (II mecz finałów 1987–88)
  3. Dragan Kićanović (Partizan) 41 punktów vs. Arrigoni Rieti (finał 1978–79)
  4. Nikola Plećaš (Lokomotiva) 40 punktów vs. OKK Belgrad (II mecz finałów 1971–72)
  5. Aleksandar Đorđević (Philips Mediolan) 38 points vs. Virtus Rzym (II mecz finałów 1992–93)
  6. Antonello Riva (Wiwa Vismara Cantù) 36 punktów vs. Partizan (II mecz finałów 1988–89)
  7. Pace Mannion (Clear Cantù) 35 punktów vs. Real Madryt (II mecz finałów 1990–91)
  8. Ed Murphy (CSP Limoges) 35 punktów vs. Šibenka (finał 1981–82)
  9. Ed Murphy (CSP Limoges) 34 punkty vs. Šibenka (finał 1982–83)
  10. Željko Jerkov (Jugoplastika Split) 34 punkty vs. Alco Bolonia (finał 1976–77)
  11. Dino Rađa (Il Messaggero Rzym) 34 punkty vs. Scavolini Pesaro (I mecz finałów 1991–92)
  12. Saša Obradović (Alba Berlin) 34 punkty vs. Stefanel Mediolan (I mecz finałów 1994–95)
  13. Teoman Alibegović (Alba Berlin) 34 punkty vs. Stefanel Mediolan (II mecz finałów 1994–95)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]